இந்த ராதா கிச்சுலயும் வெங்காயம் வைக்கல….

radha2
நடிகை ராதாவின் பரமரசிகன் நான்.
அவரது ஒவ்வொரு படங்களையும்
கண்டு மெய்சிலிர்த்திருக்கிறேன் நான்.
.
ஆனால்….
சமீபகாலமாக அவர் படும்பாடு
சொல்லி மாளாதது.
அவர் படும் துயரம் என் கண்களில் இருந்து
தாரை தாரையாக கண்ணீரை வழிய வைக்கிறது.
.
“என் கணவரை அபகரிச்சிட்டார் ராதா….
மீட்டுக் குடுங்க என் மணாளனை”ன்னு
உமாதேவின்னு ஒரு பொண்ணு புகார் குடுக்க….
.
“அவுரும் நானும் சின்னவயசுல
குண்டு விளையாடுற காலத்துல
இருந்தே பழக்கம்.
அதைத் தப்பா புருஞ்சுகிட்டு
புகார் குடுத்துடுச்சு அந்தப் பெண்.
.
இதுக்குக் காரணம்
நான் புழல் சிறையில் ஏழு ஆண்டுகள்
சேர்ந்து வாழ்ந்த அடச்சே….
என்னோடு ஏழு ஆண்டுகள் சேர்ந்து வாழ்ந்து
இப்போது புழல் சிறையில் இருக்கும்
தொழில் அதிபர்தான்.
அவர் தூண்டிவிட்டுத்தான் இந்தப் புகாரைக்
கொடுத்திருக்கிறார் உமா.” என்று
நடிகை ராதா பதிலடி கொடுத்தார்.
.
அத்தோடு நிற்காமல் நெத்தியடியாய்
இன்னொன்றையும் சொன்னார்
என் அபிமானத் தாரகை ராதா.
.
“அவர் கணவரை அபகரித்து
வைத்துக் கொள்ளும் அளவுக்கு
அவர் முகேஷ் அம்பானியும் அல்ல.
அவரை நான் காதலிக்கும் அளவுக்கு,
அவர் பெரிய மன்மதனும் அல்ல.” என்று.
.
அவர் படும் பாட்டைப் பார்த்து
பத்து நாளா சோறு தண்ணிகூட
உள்ள இறங்காம தவிக்கிறதப் பார்த்துட்டு
”கலாரசனையத்த கந்தன்”…தான் கேட்டான்.

“உனக்கு என்னப்பா பிரச்சனை?”ன்னு.
.
இப்புடி இப்புடி…ன்னு விலாவாரியாச் சொன்னா…
.
இப்ப இதுவாயா தலையாய
பிரச்சனைங்குறான் அந்தக் கூறுகெட்டவன்.
.
“ஏம்ப்பா கந்தா…
எம்மாம் பெரிய நடிகை அவுங்க….
நான் கொழந்தையா இருக்குறப்போ
வந்த ”அலைகள் ஓய்வதில்லை” படத்துல
ஸ்கூலுக்குப் போகாம இருக்குறதுக்காக
இவுங்குளும் கார்த்திக்கும்
கிச்சுல வெங்காயத்தை வெச்சுகிட்டு
பரண்ல படுத்திருப்பாங்களே
காய்ச்சல் வர்றதுக்காக.

அந்த சீனைப் பார்த்தே
காய்ச்சல்ல படுத்தவன்யா நானு.

அதுவுமில்லாம நம்ம தலைவர் மணிவண்ணன்
படத்துலகூட….
”உன் புருசன்ந்தான்….
ஒனக்கு மட்டும்தான்”ன்னு பாட்டுப்பாடி
புருசனையே ஒப்படைச்சவங்கய்யா
நம்ம ராதா.
radha1
சினிமாவுலயே அடுத்தவங்க புருசனை
அபகரிக்க மனசு வராதவங்க
எப்படிப்பா நெசவாழ்க்கைல
இப்படிப் பண்ணுவாங்க?”ன்னு… குமுறித் தீர்த்தா….
.
கொலை வெறில நிக்குறான்
”கலாரசனையத்த கந்தன்.”
.
”யோவ் லூசு….
இந்த ராதா கிச்சுலயும் வெங்காயம் வைக்கல….

டிச்சுலயும் வெங்காயம் வைக்கல…

நீ சொல்ற ராதா
பேரன் பேத்தியோட
நல்லா இருக்காங்க.

அம்பிகாவோட தங்கச்சி ராதாவ சொல்ற நீ.
இது சுந்தரா டிராவல்ஸ் ராதா….

புரிஞ்சுதா….
உன்னமாதிரி துப்புக்கெட்டவன் எல்லாம்
சினிமா விமர்சனம் பண்ண வந்தா
இப்படித்தான் இருக்கும் பொழப்பு….”ன்னு
காரித் துப்புறான்.
.
.
ஓ…..
சாரி….
நாமதான் கொஞ்சம் அப்டேட் பண்ணிக்காம
விட்டுட்டமோ?
.
.
radha-latest
( “டுபாக்கூர் பக்கங்கள்.” குமுதம் வார இதழ் )

சாகவாவது விடுங்கப்பா…

Declaration
===========
Hereafter I’m not going to
write or speak in Tamil.
If I begin to talk with somebody they just say…
.
“yeah… this is from that movie or this movie….”.
.
These guys are totally irritating me
by comparing my words with
some Tamil movies.
.
How can one Tamil writer tolerate or digest
these kind of rubbish behaviors.
So I decided to stop writing in Tamil.
===============
ajith
.
பின்ன என்னங்க…
.
எவன் கிட்டயும் ஒரு வார்த்தை
வாயத் தெறந்து பேசமுடியல.
எதச் சொன்னாலும் சினிமாவுலயே போயி
நிக்குறானுக கெரகம் புடிச்சவனுக.
surya
.
”சிறப்பு…..”ன்னா
“அப்பா” சமுத்திரக்கனியா?ங்குறான்….
.
”மகிழ்ச்சி…”ன்னா
“கபாலி” ரஜினியா?ங்குறான்….
.
”நன்றி தோழர்…”ன்னா
ஜோக்கரா?ங்குறான்….
.
ச்சே…. முடியல.
hitslink.blogspot.com
.
.
மொட்டையடிச்சா
“சேது” மாதிரிங்குறான்….
.
ஒட்ட வெட்டுனா
“காக்க காக்க” மாதிரிங்குறான்….
.
ஷேவ் பண்ண காசில்லாமச்
சுத்துனாலும்
“உங்க சால்ட் அண்ட் பெப்பர் லுக்கு
சூப்பரூ…”ங்குறான்….
.
பிச்சை எடுக்கப்போனா கூட
“நான் கடவுள்”ல வர்ற மாதிரியே
இருக்கூ…”ங்குறான்.
.
kapali
.

யப்பா சாமிகளா….
எங்கள வாழத்தான் விடல….
நிம்மதியா சாகவாவது விடுங்கப்பா…..
அப்புறம் அதுக்கும்
அந்தப் படத்துல செத்த மாதிரியே செத்தான்…ன்னு
சொல்லீராதீங்க

.
naan-kadavul
கொஞ்சம் உட்டா
”திருவள்ளுவரையே நாங்கதான்
அறிமுகப்படுத்துனோம்”ன்னு
இந்தக் கோடம்பாக்கம் பக்கீஸ்
சொல்லுங்க போலிருக்கே.?
.
No… This is too bad.
.
.
( “டுபாக்கூர் பக்கங்கள்” குமுதம் வார இதழ்)

எனக்கு செல்போனில் கண்டம்….

Muruganandam
எல்லோருக்கும் எதில் எதிலோ கண்டமென்றால்
எனக்கு செல்போனில் கண்டம்.
.
அதிலும் கட்டுரை அனுப்ப வேண்டிய நாள் என்றால்
செல்போனை அணைத்துவிட்டு
எங்காவது குகைகளைத் தேடி
ஓடி ஒளியவேண்டி இருக்கிறது.
.
இல்லாவிட்டால் எங்கிருந்தோ வரும் அழைப்பு.
“எங்க இருக்கீங்க?”ன்னு.
இருக்கும் இடத்தைச் சொன்னாலோ
தொலைந்தோம்.
.
”அங்கியே இருங்க உங்களப் பார்க்கத்தான்
வந்துகிட்டு இருக்கோம்”ன்னு பதில் வரும்.

அப்புறம் கட்டுரையாவது…..
வெங்காயமாவது…..
இதற்கிடையில் ரத்தக்கொதிப்போடு ஜனனம்
ஆசிரியர்வேறு நம்ம ஒலக மகா கட்டுரை
மெயிலில் வருகிறதா என்று
வாயைப் பிளந்து பார்த்துக் கொண்டிருப்பார்.
.
நண்பர்கள் வந்துவிட்டார்கள் என்றால்
அப்புறம் மெயிலாவது….
மயிலாவது….
அப்படித்தான் இன்றும்.
.
ஆனால் இன்றைய விருந்தினர்களோ
தவிர்க்கமுடியாதவர்கள்.
.
.
தவிர்க்க முடியாத நண்பர் ஒன்று:
==================================
முதலில் வந்த நண்பர் ஓர் அற்புதமான ஆய்வாளர்.
முனைவர் திருநீலகண்டன்.
திருநெல்வேலியில் உள்ள “மதுரை திரவியம் தாயுமானவர்
இந்துக் கல்லூரி”யில் பேராசிரியர்.

அவர் பேசப் பேச ஒவ்வொன்றும்
புதிய புதிய தகவல்களாக வந்து விழும்.

அவரது பேச்சுக்கு ஒரு சின்ன விளம்பர இடைவேளை
விட்டு ஆசிரியரை அழைத்து
”இன்றைக்கு கட்டுரை கிடைக்க ரெண்டு மணியாயிரும்”ன்னு
கொதிப்பைக் குறைத்தேன்.
.
முனைவர் நீலகண்டன் கி.மு.ஒன்றாம் நூற்றாண்டில்
ஒரிசாவில் கிடைத்த ஹதிகும்பா கல்வெட்டு
குறித்து கதைக்க ஆரம்பித்தார்.

அவர் சொன்ன தகவல்களைக் கேட்டு
ஆச்சர்யத்தில் உறைந்து போனேன்.
(ஆமா… இந்த ”றை” கரெக்ட்டா….
இல்ல இந்த “ரை” போடணுமா?ன்னு
நீங்களே முடிவு பண்ணிக்குங்க)
.
சுமார் 113 ஆண்டுகள் தங்களை அச்சுறுத்திய
தமிழ் மன்னர்களது கூட்டமைப்பைப்
பற்றிப் பேசுகிறதாம் அந்தக் கல்வெட்டு.
லிபி மொழியில் எழுதப்பட்டிருந்தாலும்
அந்தக் கோண்டு இன மக்களும்
திராவிடர்கள்தான் என்றார் ஆய்வாளர்.
.
அட அங்கெங்கீங்க இருக்காங்க
திராவிடர்கள்? என்றேன்.

“இன்னொன்னு தெரியுமா….
மத்தியப் பிரதேசத்துல இராவணனை வழிபடும் மக்கள்
இன்னமும் இருக்கிறார்கள்.
அவருக்குக் கோயில்கூட இருக்கிறது.” என்று
மேலும் ஆச்சர்யத்தினை ஊட்டினார்.
.
அப்படீன்னா….
திருஞானசம்பந்தரை “திராவிட சிசு”
என்றாரே சங்கரர்? என்றேன்.
.
அவர் தமிழில் எழுதியதாலேயே
அவரை ”திராவிட” என்றழைத்தார்கள் என்று
மேலும் போட்டுத்தாக்கினார்.

இரண்டாவது முறையாக தேநீர் வைத்துக் கொண்டு
வந்து கொடுத்தான் நண்பன் மயூர்.
.
” ’வேதம் பகுவிதம்….
அதில் திராவிட வேதமும் ஒன்று’……
.
மிகச் சிறந்த ஆய்வாளரான நம்ம
தொ.பரமசிவன் அடிக்கடி சொல்வாரே….
இந்துன்னு நம்பிகிட்டிருக்குற
நூத்துல தொண்ணூறு பேருக்கு
உண்மையில மதம் கிடையாது.

சாமி கும்புடுவான்….
வழிபாடு நடத்துவான்….
ஆனா சமயம்கிற சட்டகத்துக்குள்ள
அடங்கமாட்டான்.
.
த்ரமிளம் என்பதுதான்
பிற்பாடு தமிழ்…
தமிழம்….
த்ராவிடம் என்று திரிந்திருக்கிறது.

இந்த உண்மையை இன்றைக்கு
மலையாளியோ…
தெலுங்கனோ….
கன்னடனோ ஒத்துக் கொள்ளாமல் போகலாம்.

ஆனால்…. என்றைக்கு அவர்களுக்கு
இந்தியாலும் இன்னபிற சமாச்சாரங்களாலும்
ஆபத்து உச்சத்தில் வந்து நிற்கிறதோ
அன்றைக்குத்தான் நம்மைத் திரும்பிப் பார்ப்பான்.
அப்போதுதான் நம்மருகே வந்து நிற்பான்.
.
அதுவரைக்கும் இந்த “திராவிடர்” என்கிற அகல் விளக்கை
அழியாமல் பார்த்துக் கொள்ளவேண்டிய பொறுப்பு
நம் தமிழர்களுக்கு இருக்கிறது.” என்று
தங்கு தடையில்லாமல் வந்து விழுந்த
சொல்லருவியில் திக்குமுக்காடிப் போனேன்.
.
அய்யோ இந்த ஜென்மம்….
ச்சே…. ஜனனம் எடிட்டர் வேறு
பரபரப்பில் இருப்பாரே என்று
செல்போனில் மணி பார்த்தேன்.
.
”இப்படிப் பேச நாள்கணக்கில் விஷயம் இருக்கிறது.
இன்னொரு முறை நிம்மதியாப் பேசுவோம்…” என்று
கிளம்பியவரை வழியனுப்பப் போனால்
வாசலில் அடுத்த ஆள்.
Thiruneelakandan
.
.
தவிர்க்க முடியாத நண்பர் இரண்டு:
=====================================
அது : நண்பன் வீணை மைந்தன்.

என் அன்புத் தோழர் மணிவண்ணனால்
அறிமுகமான தம்பி.
அவரது நாகராஜ சோழன் எம்.ஏ., எம்.எல்.ஏ. படத்தின்
துணை இயக்குநர்.

தனது தங்கை லின்ஸியின் திருமண
அழைப்பிதழைக் கொடுப்பதற்காக வந்திருந்தான்.
அழைப்பிதழைப் பிரித்த எனக்கு
அங்கேயும் ஒரு ஆச்சர்யம் காத்திருந்தது.
.
சாதி மறுப்பு… மத மறுப்பு…. என்பதோடு
இனக்கலப்பு என்கிற மற்றுமொரு செய்தியையும்
அந்த அழைப்பிதழ் சுமந்து வந்திருந்தது.
“என் கல்யாணத்துக்கும் வரல…
பொண்ணு பொறந்ததுக்கும் வரல…
இதுக்காவது வருவியா தலைவா?” என்றான்
கடுப்புடன் வீணை.
.
”சாதி மறுப்பு… மத மறுப்பு…ன்னு சொல்லீட்டே
வராம இருப்பனா?” என்றேன்.
.
மீண்டும் ஒரு தேநீர் வந்து சேர
எனக்கு மீண்டும் கட்டுரை எழுத
வேண்டிய ஞாபகம் வந்தது.

பேச்சு அப்படியே சினிமா பக்கம் திரும்பியது.
“கபாலி பாத்தியா தலைவா?” என்றான்.

”நான் கடைசியாய் பார்த்த
ரஜினி படம் படையப்பா” என்றேன்.

மூணு வருஷம் முன்னாடி வந்த
”இதற்காகத்தான் ஆசைப்பட்டாயா பாலகுமாரா”
படத்தையே போனமாசம்தான் பார்த்தேன்.
செம சூப்பரா இருந்துச்சு என்றேன்.

எனது அபாரமான சுறுசுறுப்பை மனதுக்குள் மெச்சியபடி…..
.
”சரி என் பொண்ணு காலேஜ்ஜுல
சேர்றதுக்குள்ள வந்து பாத்துருவீங்கல்ல…”
என்றான் தம்பி நக்கலாக.
.
”வீணை அந்தப்படத்துல வர்ற….

”ப்ரெண்டு….

லவ் ஃபெயிலியரு…

ஃபீல் ஆயிட்டாப்பல….

ஹாஃப் அடிச்சா போதும்…

கூல் ஆயிருவாப்பல….”ன்னு வர்ற சீனை
எத்தனை முறை பார்த்தாலும்
சலிக்காது போலிருக்கே…” என்றேன்.

“அந்த சீன்ல நடிச்ச நண்பன்கூட
பேசறீங்களாண்ணே….?” என்றபடி
இங்கிருந்தே போனைப் போட்டான் வீணை.
.
அந்த முனையில் பேசியதோ…..

“வாங்க ஜி…..

வாங்க ஜி….

அப்டியே காதுக்குள்ள உங்க வாய வெச்சு
ஃபிரெஷ்ஷா இன்னொரு தடவ சொல்லுங்க ஜி”

என்று படத்தில் தூள் கிளப்பிய முருகானந்தம்.
.
2013ல வந்த படத்துக்கு 2016 ல பாராட்டுகிற
ஒரே ஆள் நானாகத்தான் இருக்கும் என்று சொல்லி
படத்தையும் அவரையும் மனம் திறந்து பாராட்டினேன்.

புதிய படம் ஒன்றை விரைவில்
இயக்குகிறாராம் முருகானந்தம்.
மனமார்ந்த வாழ்த்துக்களைச் சொல்லிவிட்டு
அலைபேசியை நண்பனிடம் கொடுத்து விட்டு
மணியைப் பார்த்தேன்.
.
மதியம் 3.30.
.
.
இந்நேரம் உலகில் உள்ள
சகல கெட்டவார்த்தைகளையும் சேர்த்து
என்னைத் திட்டிக்கொண்டிருக்கலாம்
நீங்கள் படித்துக் கொண்டிருக்கும்
இந்தப் பத்திரிக்கையின் ஆசிரியர்.
.
என்ன செய்ய?
.
நான் ஏற்கெனவே சொன்னபடி
எல்லோருக்கும் எதில் எதிலோ கண்டமென்றால்
எனக்கு செல்போனில் கண்டம்.
.
.
அப்ப…
நான் உத்தரவு வாங்கிகிட்டுங்களா…..?
.
.
( “ஒரு தற்குறியின் நாட்குறிப்புகள்” ஜனனம் வார இதழ் )

போரும் அமைதியும்… உனக்கொரு பொருள்…. எனக்கொரு பொருள்….

அமைதி என்கிற வார்த்தையைக் கேட்டாலே
அச்சமாக இருக்கிறது.

அமைதி….

யாருக்கான அமைதி?

எதற்கான அமைதி?

எப்பேர்ப்பட்ட அமைதி?
.
இப்படித்தான்….
IPKF1எண்பதுகளின் மத்தியில் அமைதியை வேண்டி நின்ற ஈழத்து மக்களுக்கு
அதைப் பரிசளிப்பதற்காக எண்ணற்ற டாங்கிகளோடும்
ஏவுகணைகளோடும் இங்கிருந்து சென்றது ஒரு ”அமைதி”ப்படை.
.
அது நிலை நாட்டிய ”அமைதி”யையும்…. ”
அகிம்சை”யையும் பற்றி ஈழத்து மக்களைக் கேட்டால்
இன்றும் சொல்வார்கள் தெளிவாக.
.
அந்த அமைதிக்காக காணிக்கையாக்கப்பட்ட
பல்லாயிரம் உயிர்களையும்….
பாலியல் வல்லுறவால் சிதைக்கப்பட்ட
பலநூறு ஜீவன்களையும் என்றும் மறவார்கள் அம்மக்கள்.
.
சிங்கள ராணுவத்துக்கு ஒரு தோட்டாகூட
செலவில்லாமல் நேசநாட்டு ஸ்பான்சரில் நிகழ்த்தப்பட்ட
அமைதிக்கான யுத்தம் அது.
.
தொண்ணூறுகளின் துவக்கம்தான்
இப்படித் தொலைந்து போயிற்று என்றால்

இரண்டாயிரங்களின் தொடக்கமோ
இரட்டை கோபுரத் தகர்ப்பில் ஆரம்பித்தது.

அத்தாக்குதல் குறித்து ஆயிரத்தெட்டு
சந்தேகங்கள் இருந்தாலும்
அகப்பட்டுக் கொண்டது ஆப்கானிஸ்தான்.

அதை வைத்து உலகமெங்கும் ”பேரமைதி”யை
”நிலைநாட்ட” அமெரிக்க அங்கிள் எடுத்துக் கொண்ட
”அசாத்திய முயற்சி”கள் சொல்லி மாளாதவை.
.
பயங்கரவாதத்தைப் பற்றியும்
உலக அமைதியைப் பற்றியும்
அமெரிக்க வள்ளலார்கள் மனம் உருகப் பேசிய பேச்சுகளில்
மனம் கிரங்கிப் போனார்கள் உலக மக்கள்.

அதுவரை அமெரிக்காவும் அதனது சி.ஐ.ஏ.வும்
உலகின் ஒவ்வொரு மூலையிலும்
எப்பேர்ப்பட்ட அமைதியை நிலை நாட்டியிருந்தார்கள் என்கிற
உண்மையை உணர்ந்திருந்தவர்கள்
வாயில் சிரிக்காமல் வேறொரு உறுப்பில் சிரித்தனர்.
.
பயங்கரவாத இயக்கங்களின் பட்டியல் என்று
பயங்கரவாத நாடே அறிவித்தது.

அப்புறமென்ன ஆப்கனோடு நிற்குமா அது?
ஈராக்கிலும் பத்து லட்சம் பேரை
மோட்சத்துக்கு அனுப்பும் பெரும்பணியை
சிரமேற்கொண்டு செய்து முடித்தது.

அதில் சதாம் உசேனது உயிரும் அடக்கம்.
.
இது சர்வதேசம். சரி.
.
அப்புறம் எப்படி இருக்கிறது இந்த தேசம்?
இதுதான் கத்தியின்றி ரத்தமின்றி
யுத்தம் நடத்திய பூமியாயிற்றே….

மூடநம்பிக்கைக்கு எதிராக முழக்கமிட்ட
நரேந்திர தபோல்கர் “அமைதியாக” முடித்து வைக்கப்பட்டார்.
.
பூனாவில் இவ்விதமாக அமைதி நிலைநாட்டப்பட்டது.
.
மகாராஷ்டிராவில் எண்ணற்ற சாதி மறுப்புத் திருமணங்களை
முன்நின்று நடத்தி வைத்தவர் கோவிந்த் பன்சாரே.
அத்தோடு எழுத்தாளரும் கூட.

உண்மையில் சத்ரபதி சிவாஜி யார்?
அவர் மதங்களுக்கு அப்பாற்பட்டு எப்படிச் செயல்பட்டார்?
அவரது படைத் தளபதிகளில் எப்படி சகல மதத்தைச் சார்ந்தவர்களும்
இடம் பெற்றிருந்தார்கள்? என்று
அவர் சிவாஜி குறித்து எழுதிய நூல்
ஏறக்குறைய ஒன்றரை லட்சம் பிரதிகள் விற்பனையானது.
.
தாங்கள் சித்தரித்த சிவாஜிக்கு மாற்றாக மற்றொரு சிவாஜியா?
பொறுக்குமா இந்துத்துவ வெறியர்களுக்கு?
மனைவியோடு வாக்கிங் சென்றவரை
ஆசை தீர சுட்டு தணித்துக் கொண்டனர் தம் தாகத்தை.
மருத்துவ சிகிச்சை பலனளிக்காது மரணத்தைத் தழுவினார் பன்சாரே.
.
மொத்த மகாராஷ்டிராவிலும்
இவ்விதமாக அமைதி நிலைநாட்டப்பட்டது.
.
அது 2015 செப்டெம்பர் மாதத்து இரவு நேரம்
உணவருந்திக் கொண்டிருக்கிறார் முகம்மது அக்லக்.

அவரது குடும்பத்தினர் மாட்டிறைச்சி சாப்பிடுகிறார்கள்
என்று சுற்றி வளைக்கிறது மதவெறி பிடித்த கும்பலொன்று.
குற்றுயிராக்கப்படுகிறான் 22 வயது மகன்.

அக்லக்கோ அங்கேயே பிணமாக்கப்படுகிறார்.
.
யார் எதை உண்பது? என்கிற உரிமையைக்கூட இம்மக்களுக்கு அளிக்காத சுதந்திர மண்ணில் Dadriஇருந்து வெகு சுதந்திரமாகப் பிரிந்து செல்கிறது அக்லக்கின் உயிர்.
எல்லாவற்றையும்விட…..

அதிபத்த நாயனார் சிவனுக்கு உணவாக
மீன் அளித்த கதையையும்…..

தனக்குப் பிடித்த கடவுளுக்கு
தனக்குப் பிடித்த பன்றிக் கறியையே
விருந்தாகப் படைத்த கண்ணப்ப நாயனார் கதையையும்…

கேள்வியாவது பட்டிருந்தால்
சக மனிதனைக் கொல்லத் துணியமாட்டார்கள்,

மாட்டிறைச்சி வைத்திருந்தார்கள் என்று
ஒரு அப்பாவி இஸ்லாமிய முதியவரைக் கொல்லும்
நகரமிராண்டிக் கூட்டத்திற்கும்…..

மதிய உணவு வேளையில்
ஊழியர்கள் அசைவம் கொண்டு வரக்கூடாது என்று
சுற்றறிக்கை விடும் நூற்றாண்டைக் கடந்த
The Hindu பத்திரிக்கைக்கும் இருப்பது
”நூலளவு” வித்தியாசம்தான்.

ஆக….
யார் எதை எதைச் சாப்பிடுவது….
எதையெதைச் சாப்பிடக்கூடாது என்பதை
அவரவர்களே தீர்மானித்துக் கொள்ளட்டும்.

அதைப்போலவே
சங்கர மடத்தில் கருவாடு காய்ச்சச் சொல்ல
எப்படி பிறருக்கு உரிமை கிடையாதோ……

அப்படி….

சங்கிலிக் கருப்பராயன் கோயிலில்
சர்க்கரைப் பொங்கல் வைக்கச் சொல்லவும்….
எவனுக்கும் உரிமை கிடையாது.
.
இந்த உண்மை உரைக்காததால் தான்
காவு வாங்கப்பட்டது முகம்மது அக்லக்கின் உயிர்.

ஆக….

உத்தரப்பிரதேசத்திலும் அமைதி
வெகு அற்புதமாக நிலைநாட்டப்பட்டது.
.
.
இப்படித்தான் தன் வாழ்வின் ஒவ்வொரு கட்டத்திலும்
சாதி ரீதியாக இழிவுபடுத்தப்பட்டு
மன உளைச்சல்களுக்கு ஆளான
ஐதராபாத் பல்கலைக் கழக மாணவன் ரோஹித் வெமுலா சாவை Rohitநோக்கித் தள்ளப்பட்டான்.
அவனது சாவுக்குக் காரணமான சாதி வெறியர்களும்
மத வெறியர்களும் தண்டிக்கப்படும்போது
நமது நாட்காட்டிகளில் எத்தனை ஆண்டுகள் கடந்திருக்கும்
என்பது இந்தப் புண்ணிய பூமிக்கே வெளிச்சம்.
.
நாம் ஐதராபத்திலும் இப்படியோர்
”அற்புதமான” அமைதியை நிலைநாட்டினோம்.
.
தமிழகம் மட்டும் சளைத்ததா என்ன?
.
காதல் என்கிற மாபெரும் ”படுபாதகத்தை”ச் செய்துவிட்ட
காரணத்துக்காகவே ரயில் தண்டவாளத்தில் கிடந்தது
நம் இளவரசனது உயிர்.
.
சாதி வெறி கோரத்தாண்டவமாடிய கொடூரப் பொழுதுகளை
தமிழகம் கண்கூடக் கண்டது.

கள்ளம் கபடமற்ற அவ்விளைஞனது
பச்சைப் படுகொலை நம்மைக் குற்ற உணர்ச்சியில்
தலைகுனிய வைத்து மூன்றாண்டுகூட கடக்காமல்
அடுத்த அயோக்கியத்தனமும் அரங்கேறியது உடுமலையில்.
.
சாதிமறுப்புத் திருமணம் செய்து கொண்ட சங்கர்
கொடூரமாக வெட்டிச் சாய்க்கப்பட்டார் Shankarபட்டப்பகலில்.
தங்கை கெளசல்யாவோ உயிருக்கு ஆபத்தான நிலையில் மருத்துவமனைக்குக் கொண்டு செல்லப்பட்டார்.

சங்கர் என்கிற அந்த பொறியியல் மாணவன்
ஏன் வெட்டிச் சாய்க்கப்பட்டான்? என்ன காரணம்?

”கெளரவ”க் கொலையாம்.
.
தங்களது கேடுகெட்ட சாதி…
மத நம்பிக்கைகளுக்காக பெற்றவர்களே
தங்கள் பிள்ளைகளைக் காவு வாங்குவதை
கெளரவம் என்று எந்த மடையன் சொல்வான்.?
.
ஆக அமைதியை நிலைநாட்டும் அற்புதப் பணியில்
தமிழகமும் தன் பங்கை செவ்வனே செய்து முடித்தது இவ்விதம்தான்.
.
இன்றோ….
.
மராட்டியத்தின் யுனா.
மாட்டின் தோலை உரித்தார்கள் என்று சொல்லி
தலித் இளைஞர்களை மதவெறியர்களும்
சாதி வெறியர்களும் கொடூரமாகத் தாக்கிய
காட்சிகளைக் கண்டு நாடே குமுறத் தொடங்கி இருக்கிறது.
.
ஆனாலும் தங்களுக்கு இழைக்கப்பட்ட அநீதியை எதிர்த்து
தலித் மக்கள் தொடங்கியிருக்கிற யுத்தமோ
அளப்பறிய ஆறுதலையும் அளித்திருக்கிறது.
.
”மாடுதான் உனக்குத் தாயென்றால்….
உன் தாயின் பிணத்தை நீயே அகற்று” என்று
நெத்தியடி முடிவை எடுத்திருக்கிறார்கள்
மராட்டிய தலித் மக்கள்.
.
இது மராட்டியத்தோடு மட்டும் நின்றுவிடக் கூடாது
என்பதே நம் ஆசை.

இத்தனை ஆண்டுகளாய்….

ஒவ்வொரு மாநிலத்திலும்….

ஒவ்வொரு மாவட்டத்திலும்
நாள் தவறாது தொடுக்கப்பட்டு வரும் தாக்குதல்களுக்கு
ஒருவழியாகத் தன் திருவாயைத் திறந்திருக்கிறார் மோடி.
.
”தாக்குவதென்றால்
தலித்துகளைத் தாக்காதீர்கள்.
என்னைத் தாக்குங்கள்” என்று.
.
பாவம் அவருக்கு இப்போதுதான்
இது தெரிந்திருக்கிறது.
.
உண்மைதான்
எப்போதாவது இந்தியா வந்து செல்லும்
அவருக்கு இவைகளெல்லாம் தெரிந்திருக்க
நியாயமில்லைதான்.
.
அமைதியை விரும்புகிறார் மோடி.
நம்புங்கள்.
.
பிள்ளையையும் கிள்ளிவிட்டு தொட்டிலையும் ஆட்டிவிடும்
அரிய கலை அவர்கள் அறியாத ஒன்றுதான்.
.
நாட்டில் மதத்தின் பெயராலும்
மாட்டின் பேராலும் நிகழ்த்தப்படும்
கொடூரங்களெல்லாம்
அவர்கள் ஒருபோதும் அறியாத ஒன்றுதான்.
.
காந்தி கொலையில் இருந்து
யுனா வெறித்தனம் வரை
எதிலும் சங்பரிவாரங்களுக்கு சம்பந்தமேயில்லை.
நம்புங்கள்.
.
காந்தியார் கொல்லப்பட்டதுகூட
திப்புசுல்தானால் திட்டமிடப்பட்ட
சதியாக இருக்கலாம்.
.
நம்புங்கள் நண்பர்களே….
.
.
எனக்கு ஏனோ இந்த நேரத்தில்
நினைவுக்கு வரக்கூடாத கவிதை ஒன்று
நினைவுக்கு வந்து தொலைக்கிறது.
.
ஏறக்குறைய இருபத்தி ஐந்தாண்டுகள் முன்பு
”பூவுலகின் நண்பர்கள்” அமைப்பு வெளியிட்ட
“மெளனம் உனது எதிரி” என்கிற கவிதை தொகுப்பு
ஞாபகத்துக்கு வந்து தொலைப்பதை
எப்படித் தவிர்ப்பது என்றே தெரியவில்லை.
.
வேறு வழியில்லை.
நீங்களும்தான் அந்தக் கவிதையின்
வரிகளைக் கேட்டுத் தொலைக்க வேண்டும்.
.
இது அமெரிக்க அங்கிளுக்கு மட்டுமல்ல
சகல அங்கிள்களுக்கும் பொருந்தக்கூடிய வரிகள்தான்.
.
இதுதான் அந்த வரிகள்:
.
.
“நீயும் அமைதி பற்றி பேசுகிறாய்.
ஆனால் எல்லோருக்கும் பொதுவான
தாயகத்தின் வளங்களை நீ மட்டும்
தனியே சுரண்டிக் கொள்கிறாய்.
.
நீயும் அமைதி பற்றி பேசுகிறாய்.
ஆனால் உன் சதிச் செயல்களை
மக்கள் மேடைக்கு ஏற்றிய,
உன்னை நியாயத்திற்காக எதிர்க்கத் துணிந்த
தேசத்தின் ஏராளமான இளங்குருத்துக்களை
நீ அநியாயமாகச் சாகடித்தாய்.
.
ஒரு கொடூரமான கழுகு
பாதுகாப்பற்ற, உதவியற்ற
வெண்புறாவை
குறிவைத்துக் குதறுவதைப் போல.
.
ஆமாம்…. நீயும் அமைதி பற்றி பேசுகிறாய்.
ஆனால் உன் இரத்தக்கறை படிந்த கைகளுக்குள் இருக்கும்
பலிகொடுக்கும் பட்டாக்கத்திகளை
முதுகுக்குப் பின்னால் மறைக்கப் பார்க்கிறாய்.
.
நாங்களும் அமைதியையே விரும்புகிறோம்.
.
.
ஆனால்
நீதியின் மீது நிறுவப்பட்ட அமைதியை,
நியாயத்தின் மீது கட்டப்பட்ட அமைதியை.
அது கிடைக்காவிடில்
உன் மீது
நியாயப்போர் தொடுப்போம் நாங்கள்.
.
.
(நன்றி : ”சமரசம்” இதழ்)

விபத்தல்ல… அப்பட்டமான அரசியல் படுகொலை.

bezwada-wilson
இந்த முறை…
ஓர் அற்புதமான மனிதருக்கு
மகசேசே விருது சென்று சேர்ந்திருப்பது பற்றியும்…..

அந்த மனிதர் பெசவாடா வில்சன்தான்
என்பது பற்றியும் நாம் ஏற்கெனவே அறிந்ததுதான்.
.
பத்து வருடங்கள் முன்பே இம்மாமனிதரை
கோவைக்கு அழைத்து வந்திருந்தார்
ஆதித் தமிழர் பேரவையின் நிறுவனர் அதியமான்.
அவரது புண்ணியத்தில்தான் இந்த அற்புதமான மனிதரை
நான் சந்தித்து உரையாட முடிந்தது.
.
ஏறக்குறைய பத்துப்பதினைந்து நண்பர்கள்
மட்டுமே பங்கு கொண்ட கலந்துரையாடல் அது.
.
நாடு முழுவதும் கொடும் துயரத்துக்கு ஆளாகியுள்ள
இம்மக்கள் குறித்து அவர் உரையாற்றியது
இன்னமும் இதயத்தில் எதிரொலித்துக் கொண்டிருக்கிறது.
.
கர்நாடகாவின் கோலார் தங்கவயலில் பிறந்த வில்சனது
பால்யபருவம் துயரம்மிக்கது.
பெற்றோர்கள் மனிதக் கழிவுகளைச் சுமக்கும் தோட்டிகள்.
இது தெரியாது வளரும் பெசவாடா வில்சன்
பள்ளியில் கேலிக்குள்ளாகும் போதுதான்
தெரியவருகிறது தனது பெற்றோர் படும் துயர்.
தற்கொலைகூட செய்து கொள்ளலாமா என்கிற எண்ணமும்
அப்பிஞ்சு நெஞ்சில் எழுகிறது.
.
கொஞ்சகாலம் ஆந்திராவில் ஒடுக்கப்பட்டோருக்கான
ஹாஸ்டலில் தங்கி பள்ளிக்கல்வி பெற்றபிறகு
இண்டர்மீடியட் வகுப்புக்காக மீண்டும்
கர்நாடகா வருகிறார் வில்சன்.
பின்னர் கல்லூரியில் அரசியல் அறிவியலில் பட்டம்.
.
வேலை வாய்ப்பு அலுவலகத்தில் விண்ணப்பிக்கும்போது
”செல்ல விரும்பும் வேலை” என்கிற கேள்விக்கு
அவரைக் கேட்காமலே “தோட்டி” என படிவத்தை
அங்குள்ள அதிகாரி பூர்த்தி செய்ததையும்…..
அதற்கு வில்சன் அந்த விண்ணப்பத்தை
அப்படியே வாங்கி அனைவர் முன்னிலையிலும்
கிழித்து எறிந்து விட்டு வந்ததையும்….
விக்கி பீடியாவில் ”சுட்டு” ஏகப்பட்டபேர் எழுதியாகிவிட்டது.
.
ஆனால்…. அதற்குப் பிறகு பெசவாடா வில்சன் செய்தது
அனைத்தும் அசாத்தியமான வேலைகள்தான்.
.
ஒடுக்கப்பட்டோரிலும் ஒடுக்கப்பட்டோராய்
இருக்கிற அப்பிரிவு மக்களுக்காக தன்னை
அர்ப்பணித்துக் கொண்டதுதான் அவர் செய்த முதற்பணி.
.
மனிதக் கழிவுகளை மனிதரே சுமந்து கொண்டு
மெளனத்தில் ஆழ்ந்திருந்தபோது
அம்மெளனத்தை உடைத்ததுதான்
பெசவாடா வில்சன் செய்த பெரும்பணி.
.
இந்த அவலத்தைக் கண்டுகொள்ளாத
கோலார் தங்கவயலின் அதிகாரிகள்….
கர்நாடக ஆட்சியாளர்கள்….
மத்தியில் ஆள்வோர் என அனைவரது கதவுகளையும்
கடிதங்கள் வாயிலாக உரக்கத் தட்டுகிறது
பெசவாடாவின் கரங்கள்.

1993 இல் இந்த அவலத்திற்கு எதிராக
சட்டம் வந்தாலும் சத்தமின்றி
தொடர்ந்து கொண்டே இருக்கின்றன இந்த அவலங்கள்.
.
1994 இல் டெக்கான் கிரானிக்கல் இதழில்
மனித மலத்தை மனிதர்களே சுமக்கும் துயரங்களை
புகைப்பட ஆதாரங்களோடு வில்சன் கட்டுரையாக எழுத
பரபரப்புக்குள்ளாகிறது பாராளுமன்றம்.
.
கர்நாடகாவில் மட்டுமில்லாது
நாடு முழுவதுமே ஒருங்கிணைக்கப்படுகிறார்கள்
யாரும் கேட்பாரற்ற இந்த எளிய மனிதர்கள்.

அப்படி உருவானதுதான் சஃபாய் கரம்சாரி இயக்கம்.
(Safai Karamchari Andolan) வில்சனுக்குத் துணையாக
ஓய்வுபெற்ற ஐ.ஏ.எஸ் அதிகாரி சங்கரனும் பால் திவாகரனும்
கரம்கோர்க்கிறார்கள்.
.
சட்டங்களை வெறும் ஏட்டில் மட்டும் எழுதி என்ன பயன்?
நடைமுறைக்கு வரவேண்டாமா? எனப் பொங்கி எழுந்து
2003 இல் மீண்டும் பொதுநல வழக்குகள் மூலம்
உச்ச நீதி மன்றத்தின் கதவுகளை உலுக்க…

இந்த அவலம் இன்னும் எங்கெங்கெல்லாம்
தொடர்ந்து கொண்டிருக்கிறது என்கிற பட்டியலைக்
கேட்கிறது உச்சநீதி மன்றம்.
பல மாநில அரசுகள் பட்டியலைக்கூட தராமல் இழுத்தடிக்கிறது.

2003ஆம் ஆண்டிலேயே ”உலர் கழிப்பிடங்கள் கூடவே கூடாது”
என்கிற சட்டம் வந்தாலும் 2011 புள்ளிவிவரப்படி
அந்த அவலத்தைச் சுமந்து கொண்டிருப்போர்
ஏறக்குறைய 8,00,000 பேர் என்று அடித்துச் சொல்கிறது
பெசவாடா வில்சனது இயக்கம்.

2014 இல் மீண்டும் இதை முடிவுக்குக் கொண்டு
வந்தே ஆக வேண்டும் என கடுமையாக
எச்சரிக்கிறது உச்ச நீதிமன்றம்.
.
நான்கு மாதம் முன்பு அம்பேத்கரின் 125 பிறந்த தினத்தின் போது
நாட்டின் அனைத்து மாநிலங்களின் வழியாகவும்
”எம்மைக் கொல்வதை நிறுத்துங்கள்” என்கிற முழக்கத்தோடு
நடைபெற்ற “பீம் யாத்திரை”யின் முடிவில்
டெல்லியில் அறிவித்தார் பெசவாடா வில்சன்:
.
“கடந்த சில வருடங்களில் மட்டும்
செப்டிக் டேங்க்குகளிலும்….
பாதாள சாக்கடைகளிலும் சுத்தம் செய்ய மூழ்கும் போது
விஷவாயு தாக்கி அநியாயமாக
தம் உயிரை இழந்தவர்களது எண்ணிக்கை மட்டுமே 1300.

இவை விபத்தல்ல
அப்பட்டமான அரசியல் படுகொலை.
தலித்துகளிலும் ஒடுக்கப்பட்டோராய் உள்ள
இவர்களுக்காக குரல் கொடுக்க எவருமில்லை”.
.
ஆம் உண்மைதான்.
.
நாம் அந்த மக்களுக்கு மட்டுமே
100 சதவீதம் ஒதுக்கீடு அளித்திருக்கிறோம்.
.
அடடா… என்னே நமது “பெருந்தன்மை”?
.
மனிதக் கழிவை மனிதர் சுமக்கும் அவலம் மிக்க
பணியில் மட்டும் பங்கு கேட்க இங்கு எவருமில்லை.

ஆனால் அவர்களுக்கான கல்வியிலும்,
பிற வேலை வாய்ப்புகளிலும் உள் ஒதுக்கீடு கொடுத்தால்
ஒப்பாரி வைப்பதற்கு மட்டும் அநேகர் உண்டு.
.
ஆக… சாதி மூட்டைகளிலேயே அடிமூட்டையாய்
அமுங்கிக் கிடக்கும் அந்த எளிய மக்களின் குரலை
எதிரொலிக்கும் பெசவாடா வில்சனுக்கு
மகசேசே விருதல்ல எந்த விருதும் தகும்.
.
பொதுவாக விருதுகளால் சிலருக்குப் பெருமை.
.
ஆனால் வில்சனைப் போன்றவர்களின் கரங்களில்
தவழும்போது விருதுக்கே அது பெருமை.
.
.
( ”ஒரு தற்குறியின் நாட்குறிப்புகள்” ஜனனம் வார இதழ். )

அப்பா என்றழைக்காத உயிரில்லையே….

Balan1
கோவை நகரவாசிகளுக்கு பாலனைத் தெரியாமல் இருக்காது.
அவ்வளவு பிரபலம்.
.
உடனே அவர் எம்.எல்.ஏ.வா? மேயரா? கவுன்சிலரா ?
என்றெல்லாம் முடியைப் பிய்த்துக்
கொள்ள வேண்டியதில்லை.
.
எங்கெங்கெல்லாம் மக்கள்
கூட்டம் கூட்டமாக இருக்கிறார்களோ….
அங்கெல்லாம் பாலன் இருப்பான்.
அதுதான் அவனது அறுவடைக்கான இடங்கள்.

பாலனது தொழிலைப் பற்றி
இலக்கிய நயத்தோடு சொல்வதானால்
“இரந்துண்டு வாழ்தல்” என்றும் சொல்லலாம்.

கொச்சையாகச் சொல்வதானால்
பிச்சை எடுத்தல் என்றும் சொல்லலாம்.

இத்தனைக்கும் அவன் என் பால்யகாலத் தோழன்.
எங்கள் வீட்டுக்கு நேர் எதிர்வீடு பாலனுடையது.
சிறுவயதில் அவனோடுதான் குண்டு விளையாடுவேன்.
விளையாடும்போது யாராவது “கிழவா!” என்று
சொல்லிவிட்டால் பாலனுக்குக் கோபம் வந்துவிடும்.
பெருவிரலை மடக்கி வைத்து விலாப் பகுதியில் குத்துவான்.
.
ஏதோ ஹார்மோன் குறைபாடால்
அவனுக்கு சிறுவயதிலேயே
வயதுக்கு மீறிய முதிர்ச்சி.
பதினைந்து வயதிலேயே முப்பது வயதுத்
தோற்றத்தோடு இருப்பான்.
இத்தனைக்கும் அவன் குடும்பம் வசதியான குடும்பம்.
.
அவன் வீட்டை விட்டு வெளியேறியதற்கு
அல்லது வெளியேற்றப்பட்டதற்கு
அவனது முகத்தோற்றம் காரணமா?
அல்லது வேறு ஏதேனும் காரணமா?
யாருக்கும் தெரியாது.

காலை தொடங்கி இரவு வரைக்கும்
தொடரும் அவனது பிச்சை எடுக்கும் பயணம்.
.
பூமார்கெட் பக்கம் கடை வைத்திருக்கும்
ஏதோ ஒரு புண்ணியவான் ஒரு மொட்டை மாடியில்
படுத்துக் கொள்ள அடைக்கலம் கொடுத்திருக்கிறார்.

மழை பலமாக அடிக்கும் காலங்களில்
பாலன் என்ன செய்கிறானோ என்கிற நினைவாக இருக்கும்.
.
பாலனுக்கு என் இயற்பெயரும் தெரியாது.
புனைப்பெயரும் தெரியாது.

ஒன்று சின்ன வயதில் என்னைத் திட்டக் கூப்பிடும்
”டேய் ஜொள்ளு” என்கிற பட்டப்பெயர் தெரியும்.
அல்லது வீட்டில் அப்பா செல்லமாகக் கூப்பிடும் ”ராஜா”
என்கிற பெயர் தெரியும்.

பாமரன்னு சொன்னா யாருடா அது?
என்று கேட்பான்.
.
ஊருக்கே உபதேசம் செய்யும். எனக்கு
நண்பன் பாலனுக்கு என்ன வழி செய்வது
என்பது மட்டும் இன்னமும் புரிபடவில்லை.

எத்தனையோ பிரபலங்களைத் தெரிந்து வைத்து என்ன பயன்?
அவனை வீட்டில் கொண்டுபோய் சேர்க்க முடியுமா?
அவர்கள் இவனை ஏற்றுக் கொள்வார்களா?
அல்லது வேறு ஏதாவது வகையில் உதவ முடியுமா?
என்பது எதுவும் இன்றுவரை புரிபடவில்லை எனக்கு.
.
அவனுக்கும் நம்மைப்போல வாழத்தான் ஆசை.
ஆனால் அவனது முகத்தோற்றத்துக்கு
யாரும் அவனை வேலையில்
வைத்துக் கொள்ளத் தயங்குவார்கள்.
.
இந்த உலகில் அவன் போன் செய்யக்கூடிய
ஒரே நண்பன் நான் மட்டும்தான்.
எங்காவது ஒரு ரூபாய் பூத்தில் நின்றுகொண்டு
எனக்குப் போன் போடுவான் தினமும்.
.
”யோவ்…. ராஜாண்ணா… எங்கிருக்கற?” என்று.
இன்னைக்கு எவ்வளவுடா வசூலு? என்றால்…
”கம்மிதான்…. எண்பதுதான் கெடச்சுது….” என்பான்.
.
போனவாரம்கூட
”எனக்கு இன்னைக்கு பொறந்தநாளு ராஜாண்ணா…” என்று
யாரோ ஒரு நல்ல உள்ளம் எடுத்துக் கொடுத்த
பேண்ட்…ஷர்ட்டில் வந்து நின்றான்.

சட்டையின் உள் பாக்கெட்டில்
அவன் இன்னும் உயிராய் நேசித்துக் கொண்டிருக்கும்
தன் அப்பாவின் படத்தை ஒரு சிறிய நோட்டுப் புத்தகத்துக்குள்
பத்திரமாக வைத்திருக்கிறான் பாலன்.
.
“அப்பா என்றழைக்காத உயிரில்லையே” என்பதுதான்
அவனைப் பொறுத்தவரை பிடித்தவரிகள்.
அவனது அந்த அப்பாவும் போய்ச் சேர்ந்து
இருபது வருடங்களாகி விட்டது.
.
பாலனை எங்காவது வழியில் பார்த்தால்
”உன் ஃப்ரெண்டு ராஜா…
உன்னப் பத்தி எழுதீருக்கிறதப் படிச்சேன்…”ன்னு
சொல்லீட்டு அவனுக்கு ஏதாவது
வயிராற வாங்கிக் குடுத்துட்டு வாங்க பிரதர்.
.
எனக்கும் பாலனுக்கு அடிப்படையில் ஒரே ஒரு வித்தியாசம்தான்.

அவன் பிச்சை எடுப்பதைக் கொள்கையா வெச்சிருக்கான்.

நானோ கொள்கை பேசி நாசூக்கா பிச்சை எடுக்கிறேன்.

அவ்வளவுதான் வித்தியாசம்.
.
.
Balan2
(“டுபாக்கூர் பக்கங்கள்.” குமுதம் வார இதழ் )

ஹலோ…. பிரபா ஒயின்ஸ் ஓனருங்களா?

Soodhu2
சென்னையிலுள்ள காவல் நிலையத்தில் இருந்து திடீரென ஒரு அழைப்பு.
.
என்னடா இது….
நாம ஏதும் சமீபத்தில் எந்தக் கேசிலும் மாட்டவில்லையே….
குறைந்தபட்சம் செவண்டி பைவ் கேஸ்கூட பெண்டிங் இல்லையே….
.
என்னவாக இருக்கும்?
.
ஒருவேளை சுவிஸ் வங்கியில் பதுக்கி இருக்கும் கருப்புப்பண விவகாரமா இருக்குமோ?
.
வெங்காயம்….
வெள்ளைப்பணத்துக்கே வக்கில்லாத என்னைமாதிரி ஆளுங்க கருப்புப்பண கேசில் மாட்டினால்….
காசுள்ள கபோதியெல்லாம் அப்புறம் நாண்டுகிட்டுச் சாக வேண்டீதுதான் என்று யோசித்துக் கொண்டே……
.
ஹலோ…. பிரபா ஒயின்ஸ் ஓனருங்களா? என்றேன்.
.
”நான் இன்ஸ்பெக்டர் ராஜு பேசறேன்” என்றது மறுமுனை.
.
அய்யோ சாரிங்க ஆபீசர்….. நான் என்னாவது ஹெல்ப் பண்ணனுமா?
.
”இல்ல பாஸ்…. நீங்க தொ.பரமசிவன் பத்தி ஒரு பத்திரிக்கைல எழுதீருந்த கட்டுரை படிச்சேன்…… சூப்பர் பாஸ்.
இந்தப் புத்தகக் காட்சிலகூட அவரோட “மானுட வாசிப்பு” புத்தகம் வாங்கினேன்….. அட்டகாசம் சார்….
அப்புறம் நம்ம அழகிய பெரியவனோட சிறுகதைகள்…..” என பேசிக் கொண்டே போனார் இன்ஸ்பெக்டர் ராஜு.
.
நான் தலை சுற்றிக் கீழே விழாதது ஒன்றுதான் பாக்கி.
.
என்னாது…. போலீஸ் டிப்பார்ட்மெண்ட்ல படிக்குற ஆளும் இருக்கா? அதுவும் இந்த மாதிரி புத்தகம் எல்லாம் படிக்கிற ஆளா?

”இந்தப் பஞ்சப்படி பாக்கிய எப்பக் குடுப்பாங்க.? ”
.
”ஏழாவது சம்பளக்கமிஷன் சமாச்சாரத்த மாநில அரசு எப்ப சார் நடைமுறைப்படுத்தும்?”
.
”அர்ரிர்யர்ஸ் பணத்தை ரொக்கமா குடுப்பாங்களா இல்ல…. பிராவிடண்ட் பண்டுல சேர்த்தீருவாங்களா? ”
.
”திடீன்னு மண்டையப் போட்டா வர்ற கிராஜுட்டி பணத்தை கூட்டிக் குடுப்பாங்களா இல்லையா?”
.
”ரிட்டையர்மெண்ட் வயச 98 ஆ உயர்த்துவாங்களா…மாட்டாங்களா.?”
.
அப்புடீங்குற உலகமகா மேட்டரெல்லாம் பேசாம….. தொ.ப.வாம்….. இலக்கியமாம்….?
.
அய்யோ…. இது ரொம்ப ரொம்ப மோசமான விஷயமாச்சே.
.
ச்சே… காவல்துறைலயும் இந்தமாதிரி கருப்பு ஆடுகளா?
.
நோ திஸ் ஈஸ் டூ Bad.
.
.
(”ஒரு தற்குறியின் நாட்குறிப்புகள்” ஜனனம் வார இதழ்)