வேறென்ன பெருமை…?

manavai
யார் முதலமைச்சர்….?
யாருக்கு மக்களின் உண்மையான ஆதரவு? என
நாம் அனைவரும் மயிர்பிளக்க
விவாதித்துக் கொண்டிருந்த வேளையில்
இந்த மொழிக்காகவும் மக்களுக்காகவும்
சத்தமின்றி உழைத்த ஒரு மகத்தான மனிதர்
தன் வாழ்நாளை நிறைவு செய்து கொண்டார்.
.
அவர்தான் தமிழறிஞர் மணவை முஸ்தாபா.
.
கவிதைத் தமிழ் வளர்ந்தால் மட்டும் போதாது
கணிணித் தமிழும் வளரவேண்டும் என்று
அதற்கான கலைச்சொல் அகராதியை
உருவாக்கியவர்தான் மணவை முஸ்தாபா.
.
தமிழை வளர்ப்பதற்கு புலவர்களும் புரவலர்களும் இருக்க…..
தமிழர்கள் வளர வேண்டுமானால்
அவர்கள் தொழில் நுட்பம்…. அறிவியல்…. மருத்துவம் என
அனைத்துத் துறையிலும் தூள் கிளப்ப வேண்டும் என
அவர் உருவாக்கித் தந்த அகராதிகள் ஏராளம்.
.
முன்னாள் முதல்வர்கள் கருணாநிதி, எம்.ஜி.ஆர், ஜெயலலிதா என மூவரிடமும் விருது பெற்ற ஒரே தமிழறிஞர் இவராகத்தான் இருக்க முடியும்.
.
தமிழ் மீது கொண்ட காதலால்
தன் குழந்தைகளுக்கு
“செம்மல்”…. ”அண்ணல்”…. ”தேன்மொழி”…..என
தூய தமிழ்ப் பெயர்களையே சூட்டியவர் இவர்.
.
பத்தாண்டுகள் முன்பான மாலைப் பொழுதொன்றில்
எங்கள் அறையில் அவர் காலடித் தடம் பதிந்தபோது
அவர் வாசித்த தமிழை
நாங்களும் கொஞ்சம் சுவாசித்தோம்.
.
எத்தனையோ அகராதி பிடித்தவர்களோடு
நாம் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கும் இக்காலகட்டத்தில்
மக்களுக்காக எண்ணற்ற அகராதிகளைப் படைத்தவர்
வாழ்ந்த காலத்தில் நாமும் வாழ்ந்தோம்
என்பதைக் காட்டிலும் பெருமை வேறென்ன இருக்க முடியும்?

நேற்றைய வரலாறும்… நாளைய பொழுதும்….

ash-adichuvattilநண்பர்களது வட்டாரத்தில் “சலபதி” என்றழைக்கப்படும்
ஆ.இரா.வேங்கடாசலபதியின் எழுத்துக்கள்
மிகவும் பிடிக்கும் எனக்கு.

அதிலும் அவரது ஆணித்தரமான எழுத்துக்களுக்கு நடுவே
இழையோடும் அந்தக் குசும்பு.
.
அவரது “ஆஷ் அடிச்சுவட்டில்” என்கிற
நூலைப் பார்த்துக் கொஞ்சம் திகைத்துத்தான் போய்விட்டேன் நான்.
.
இந்நூலில் நாம் அறியாத…..
அல்லது மறந்த…..
அதுவுமல்லது மறைக்கப்பட்ட
மகத்தான மனிதர்களைப்பற்றிய வரலாறு
தேடியெடுக்கப்பட்டிருக்கிறது.
.
ஜி.யு.போப் தனது கல்லறைக் கல்வெட்டு
தமிழர்களால்தான் அமைக்கப்பட வேண்டும் என பேரார்வம் கொண்டதும்….
அதற்காக தமிழ்நாட்டினர் நிதி திரட்டி
அவரது ஆசையை நிறைவேற்றிய செய்தியும்…
நாம் அறியாதது.
.
அத்தோடு “இக்கல்லறைக் கல்வெட்டு தென்னிந்தியாவில் உள்ள
தமிழ் நண்பர்களால் நிறுவப்பட்டது” என்கிற செய்தியும்
அதில் செதுக்கப்பட்டிருக்கிறது
என்பது நம்மை சிந்திக்க வைக்கின்றது.
.
அடுத்து…..
.
தமிழகம் மறந்துபோன டி.வி.சாம்பசிவம் பிள்ளை
4000 பக்கங்களும் 80,000 கலைச் சொற்களும் கொண்ட
சித்த மருத்துவ அகராதியைத் தொகுத்தவர் என்பதும்….

அவருக்கிருந்த ஆங்கில மொழியாற்றலும்….

ஆனால் அவர் பள்ளி இறுதி வகுப்புவரை மட்டுமே படித்தவர் என்பதும்….
நான் அறியாத செய்திகள்.
.
வாரிசின்றி இறந்துபோன அவரது வீடு
சென்னை தாசில்தாரால் பூட்டு போடப்பட்டதாம்.
அப்போது அவர் தொகுத்திருந்த ஆவணங்கள் எல்லாம்
அள்ளிச் செல்லப்பட்டு சென்னை கலெக்டர் அலுவலகத்தில்
கேட்பாரற்றுக் கிடந்திருக்கிறது.
.
கரையான்களோடும்….
சிலந்திகளோடும் போர் தொடுத்துக் கொண்டிருந்த
அந்த அரிய ஆவணங்களைக் கண்டெடுத்தவர்
மறைமலையடிகள் நூல் நிலையத்தைத் தோற்றுவித்த
சுப்பையா பிள்ளைதான்.
.
.
t-v-sambasivam
இவை எல்லாவற்றையும்விட இதில்
ஒரு பேரதிர்ச்சியும் உண்டு.
.
அதுதான் :
.
இந்த டி.வி. சாம்பசிவம்பிள்ளை
மருத்துவத் துறையில் பயின்றவரல்ல…..
போலீஸ்காரராக இருந்தவர் என்பதுதான் அது.
சென்னை காவல்துறை ஆணையாளர் அலுவலகத்தில்
ரைட்டராகச் சேர்ந்து 1907 இல் எஸ்.ஐ.ஆக ஆனவர்.
.
ஆக இவரை வைத்து
”இதுவும்தாண்டா போலீஸ்” என பெருமிதப்பட்டுக்
கொள்ளலாம் காக்கிச் சட்டைகள்.
.
இவைகளோடு மட்டுமன்றி….
.
சென்னைத் தொழிலாளர் வர்க்கத்தின் உருவாக்கம்
.
மற்றும் அதன் போராட்டங்கள் பற்றிய வரலாற்றை….
பார்வை இழந்த நிலையிலும் எழுதிய
தே.வீரராகவனின் வாழ்க்கை…
.
வாஞ்சியால் கொல்லப்பட்ட ஆஷ் துரையின் குடும்பத்தினரை
அயர்லாந்தின் தலைநகர் டப்ளினுக்கே சென்று…
கண்டு…. கலந்துரையாடி வந்த சம்பவங்கள்…..
.
என எண்ணற்றவர்களின் மறைக்கப்பட்ட….
மறக்கப்பட்ட வரலாறுகளின் தொகுப்பே
இந்த “ஆஷ் அடிச்சுவட்டில்” என்கிற இந்த நூல்.
.
நாளைய பொழுதைத் தீர்மானிக்க வேண்டுமென்றால்
.
நாம் நேற்றைய வரலாற்றைத் தெரிந்திருக்க வேண்டியது அவசியம்.
.
ஆம்.
.
வரலாற்றைப் படிப்பவர்களே
.
வரலாற்றை உருவாக்க முடியும்.
.
.
( “டுபாக்கூர் பக்கங்கள்” – 25.01.2017 – குமுதம்)
a-r-venkatachalapathy

ஒண்டவந்த பிடாரி…

kumudam-dubakoor-feb1_a
ஒண்டவந்த பிடாரி
ஊர்ப்பிடாரிய விரட்டுச்சாமா….
.
அந்த மாதிரி
செவ்விந்தியர்களுக்குச் சொந்தமான மண்ணை
எங்கெங்கிருந்தோ போய் ஆட்டையப் போட்ட கூட்டம்
ஏழு நாட்டினரை அமெரிக்காவுக்குள் நுழையாதே என்கிறது.
.
போரின் நிமித்தம் அகதிகளாக அலையும்
மக்களின் வாழ்வோடு விளையாடுகிறது ட்ரம்ப் அரசு.
.
ஆனால் அதையெல்லாம் கண்டிப்பதற்கான
யோக்யதை நமக்கு இருக்கிறதா? என்று யோசித்தால்
வீண் வயிற்றெரிச்சல்தான் மிஞ்சும்.

இன்றைக்கு இப்படிச் செய்யும்
இதே அமெரிக்காதான் அகதிகள் நலனுக்கான
அத்தனை ஒப்பந்தங்களிலும் கையெழுத்திட்டிருக்கிறது
கடந்த காலங்களில்.
.
அதிலும் குறிப்பாக
அகதிகளுக்கான ஐ.நா அகதிகள் நலக்கமிஷனில்….
.
ஆனால் அமெரிக்காவைக் கண்டிக்கும் நாமோ
UNHCR இல் கையெழுத்திட இன்னமும்
எமகண்டம் ராகுகாலம் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறோம்.
.
இந்தியாவிற்குள் இருக்கும் அகதிகளைப் பராமரிப்பதிலேயே
ஏகப்பட்ட பாகுபாடுகள்.

சீனாவுக்கு சிக்கலாக இருக்கும்
திபெத்திய அகதிகளுக்கு ரத்தினக் கம்பள வரவேற்பு……
.
நம் ஈழத்து மக்களுக்கோ
திறந்த வெளிச் சிறைச்சாலைகள்.
அதுவாகப்பட்டது ”முகாம்கள்”.
.
போனவருடம்
ஈழத்து மக்களது முகாமில் கணக்கெடுக்க
வந்த அதிகாரியிடம்….

தன் மகனை மருத்துவமனையில் சேர்த்திருக்கும்
தகவலைச் சொல்ல….
அதைக்கூட அந்த அதிகாரி ஏற்றுக்கொள்ள
மறுத்து ஏசியதன் விளைவு….

உயர் மின் அழுத்த கம்பத்தில் ஏறி
உயிரையே மாய்த்துக் கொண்டார்
ஈழத்து ஏதிலி இரவிச்சந்திரன்.
.
இது நடந்தது இலங்கையில் அல்ல
இங்குள்ள மதுரையில்.
.
ஆனால் நாமோ அமெரிக்காவைப் பற்றி
அங்கலாய்த்துக் கொண்டிருக்கிறோம்.
.
பாகிஸ்தானில் அல்லல்படும்
ஷியா பிரிவு மக்களைக் கண்டும் காணாமல் விட்டுவிட்டு
பலுசிஸ்தானின் மக்கள் குறித்து
பெரும் கவலை கொள்கிறோம்.
.
ஒரே ஒருமுறை….
மரத்தடுப்புகளுக்குள் ஒடுங்கி வாழும்
நம் ஈழத்து மக்களது அகதிகள் முகாமையும்….
.
நீச்சல்குளம்…..
கால்ஃப் மைதானம்….
ATM செண்டர்….
என சர்வ வசதிகளோடும்
வாழ்வாங்கு வாழ்ந்து கொண்டிருக்கும்
திபெத்திய “அகதிகள்” முகாமையும்
பார்த்துவிட்டு வந்தால் தெரியும்….
.
நாம் ”வந்தாரை” எந்த லட்சணத்தில்
”வாழவைத்துக்” கொண்டிருக்கிறோம் என்கிற உண்மை.
.
.
மனிதாபிமானமாவது வெங்காயமாவது….
.
.
மனிதாபிமானத்தைவிட ”மகத்தானது” அல்லவா
நம் புவிசார் அரசியல் சூழல்?
.
.
( “டுபாக்கூர் பக்கங்கள்” குமுதம் வார இதழ் )

ஜல்லிக்கட்டு…

jalli1
“ஜல்லிக்கட்டா..? அது வெறும் ஓரிரு மாவட்டங்களுக்கு மட்டும்தான்…”
என்றார்கள் ஏளனமாய்.
.
இறங்கின எண்ணற்ற மாவட்டங்கள்.
.
“தமிழகத்தின் தென் பகுதியில் மட்டும்தான்
இதுக்கு ஆதரவு…” என்றார்கள்.
.
வடக்கு… தெற்கு… கிழக்கு… மேற்கு… என
சகல திசைகளில் இருந்தும் ஆர்ப்பரித்தனர் மக்கள்.
.
“தமிழகம் தாண்டாது
இந்த வெத்து விளையாட்டு…” என்றார்கள்.
.
கேரளத்தில் இருந்தும் ஆதரவாக ஒலித்தது குரல்.
.
“ஓரிரு சாதியைத் தாண்டி
யார் விளையாடுகிறார்கள் இதை….?” என்கிற
முணுமுணுப்புக்கு….
.
கிரிக்கெட்டும் அப்படித்தான்….
ஆனால் அதற்காக அப்படியே விட்டுவிட்டோமா அதை…?
என்றனர் இளைஞர்கள்.
.
“காளையை அடக்குவதா உன் பாரம்பரியம்…?
முடிந்தால் சிங்கத்தோடு போராடிப் பாரேன்…”
என்று கேட்ட மெத்தப்படித்த மேதாவிகளிடம்…
.
அனைத்து சாதியினரும் வேதங்களைக் கரைத்துக் குடித்தாலும்….
” இந்த சாதியினர் மட்டும்தான்
பாரம்பரியத்தின் பிரகாரம் அர்ச்சகர் ஆக வேண்டும்…”
என்று வக்காலத்து வாங்கிய நீயா
எங்களைப் பார்த்து இப்படிக் கேட்பது…? என்று
பதிலடி கொடுத்தது அந்த இளைஞர் கூட்டம்.
.
“பெண்களுக்கு ஏது இடம் இதில்….?” என்றார்கள்.
.
முதலில் தடையை உடைப்போம்.
பிற்பாடு பாருங்கள் பெண்கள் மட்டுமல்ல
திருநங்கையரும் கரம் கோர்த்து
களம் காணும் காட்சியைக் காண்பீர்கள்…. என்று
நியாயக் குரல் கொடுத்தார்கள் கூடி இருந்தவர்கள்.
.
“வழிபாட்டுரிமைச் சட்டப்படி
விலக்கு கோரினால் எளிதாக
வென்றுவிடலாமே வழக்கை…”
என்ற மூடர்களைப் பார்த்து…
.
மதங்களுக்கு அப்பாற்பட்டது எங்கள் பொங்கல்….
பின்பற்றுகிற மார்க்கம் எதுவாக இருந்தாலும்
மொழியால் இணைந்த
இந்து இஸ்லாமிய கிருத்துவ மக்கள்
அனைவருக்குமானது எங்கள் பொங்கல்…
நீ கொஞ்சம் ஒதுங்கி நில்… என்று
நெத்தியடி கொடுத்தனர் மக்கள்.
.
“இந்தியாவைத் தாண்டி
எங்கே கேட்கப் போகிறது இந்தக் குரல்…?” என்றார்கள்.
.
jalli3
இனப்படுகொலையிலேயே
எண்ணற்ற ஜீவன்களை இழந்திருந்தாலும்…
“நாங்கள் இருக்கிறோம் உங்களுக்காக…” என்றனர்
நம் ஈழத்து மக்கள்.
.
“இம்புட்டுதான்…..
இதுக்கு மேல யாரு?” என்று
முனகிய மூடர்களைப் பார்த்து
.
இலண்டனிலும்…
ஃப்ரான்சிலும்…
சிட்னியிலும் எழுந்த போராட்டங்கள்
ஏளனமாய்ச் சிரித்தன.
.
இந்த எழுச்சி…..
இதற்கான போராட்டம் மட்டுமல்ல.
.
மனித குல விடுதலைக்கான தொடக்கம்.
jalli2

வாடிய பயிரைக் கண்டபோதெல்லாம்…

aarumuga_navalar
குமுதம் ஐம்பத்தி அஞ்சு வருசம் முன்னாடியே
ஒரு உருப்படியான விஷயத்தைச் செஞ்சிருக்குன்னு
தெரிஞ்சதும் புல்லரிச்சுப் போச்சு.
.
வள்ளலார் எழுதிய அருட்பாவிற்கு எதிராக
மருட்பா என்று எழுதி வம்புக்கு இழுத்த
ஈழத்தின் ஆறுமுக நாவலர் தொடுத்த வழக்கு
பற்றிய சமாச்சாரம்தான் அது.
.
கல்தோன்றி மண் தோன்றா காலத்தில் இருந்து
புலவர்களுக்குள்ளே இருந்துவரும் புலமைக் காழ்ப்பு உணர்வும்….
குல ஏற்றதாழ்வுகளும்தான்
இந்த வழக்குக்குக் காரணம் என்கிறார்
எழுத்தாளர் செ.திவான்.
.
அவரது “இராமலிங்க வள்ளலாரும்
செய்குத்தம்பிப் பாவலரும்” என்கிற நூல்
போகிற போக்கில் அநேக விஷயங்களைச்
சொல்லிச் செல்கிறது.
.
வள்ளலாரிடம் ஏற்கெனவே வாதத்தில் மண்ணைக்கவ்விய கடுப்பும்…..
நாவலர் என்றால்
பொய்யன்… வித்தையில்லாதவன்… என்று
பத்து அர்த்தம் சொன்ன வள்ளலார் மீது
ஏற்பட்ட எரிச்சலும் ஒன்று சேர
அது மான நஷ்ட வழக்காய் வந்து நின்றது.
.
மிகச் சரியாக 147 ஆண்டுகள் முன்பு நடந்த வழக்கு அது.
.
எல்லாம் சரி….
அறிவு சம்பந்தப்பட்ட விவகாரத்தில் குமுதம்
எப்படி வந்து தொலைத்தது என்று
முடியைப் பிய்த்துக் கொள்கிறீர்களா.
எனக்கும் முதலில் அந்தச் சந்தேகம் வரத்தான் செய்தது.
.
வாடிய பயிரைக் கண்டபோதெல்லாம் வாடிய
வள்ளலார் மீதே மஞ்சக்குப்பம் நீதிமன்றத்தில்
வழக்குத் தொடுத்தார் ஆறுமுக நாவலர்.
.
சிதம்பரத்தில் நடந்த குடுமிபிடியை
அடிப்படையாக வைத்து தொடுக்கப்பட்ட அந்த வழக்கு
துல்லியமாக எந்தத் தேதியில் பதிவாயிற்று…?
.
சாட்சி சொல்ல வந்த ஒன்பது பேர் யார் யார்…?
என்கிற விவரங்கள் இன்னும்கூட
துல்லியமாகக் கிடைக்காத நிலையில்
31.8.1961 இல் குமுதத்தில் அந்த செய்தி பதிவாகியிருக்கிறது.
.
அதுவும் 55 ஆண்டுகள் முன்பு.
.
துமிலன் என்பவர் “புகழ்பெற்ற விவாதங்கள்” என்கிற
தலைப்பில் இந்த வழக்கு குறித்து எழுதியிருக்கிறார்.
.
அதைவிடவும் இதிலுள்ள சுவாரசியமான விஷயம்
வேறொன்று இருக்கிறது.
அதுதான் வழக்கு நடந்த விதம்.

வழக்கு விசாரணைக்கு எடுத்துக் கொள்ளப்பட்ட
நாளன்று நீதிமன்றத்தில் பெரும் கூட்டம் கூடியிருக்க
வருகிறார் வள்ளலார்.
.
இடுப்பில் முழங்காலுக்கு மேலே வெள்ளாடை தரித்து
மேலேயும் அதே ஆடை போர்த்திக் கொண்டிருந்த உருவம்
நீதிமன்றத்தை நோக்கி வர மக்களிடையே பரபரப்பு.

ஒல்லியான உடலும்….
பொறி பறக்கும் கண்களுமாய்
கண்களில் கவலையைத் தேக்கியபடி வந்த
வள்ளலாரைக் கண்டு நீதிமன்றமே எழுந்து நிற்கிறது.
.
மற்றவர்கள் நின்றால் பரவாயில்லை.
ஆனால் வழக்குத் தொடுத்த ஆறுமுக நாவலரே எழுந்து நின்றால்….?
.
இதைக் கவனிக்கிறார் நீதிபதி.

நீதிபதி : வாதியாகிய நீர் பிரதிவாதி
=======
நுழைந்தபோது ஏன் எழுந்து நின்றீர்கள்?
.
”எல்லோரும் எழுந்து நின்றார்கள். நானும் எழுந்து நின்றேன்.”
.
நீதிபதி : எல்லோரும் ஏன் எழுந்து நின்றார்கள்?
=======
.
”பெரியவர் வருகிறாரே என்று எழுந்து நின்றார்கள்”
.
நீதிபதி : நீங்கள் எதற்காக எழுந்து நின்றீர்கள்?
=======
.
“நானும் அதற்காகத்தான்.”
.
கேஸ் குடுத்த நீங்களே எந்திருச்சு நிக்கறீங்கன்னா…
அப்ப நிச்சயம் நீங்க குடுத்த கேஸ்
டுபாக்கூராத்தான் இருக்க முடியும்….
தள்ளுபடி பண்ணுறேன்… கெளம்புங்க வீட்டுக்கு… ன்னாராம் நீதிபதி.
.
.
vallalar1
( ”டுபாக்கூர் பக்கங்கள்” குமுதம் வார இதழ் )

மம்மி ரிட்டர்ன்ஸ்…

mummy-two

வீட்டில் திருவிழா என்று சொன்னால்
அது உறியடித் திருவிழாவோ….
அல்லது உடுக்கையடித் திருவிழாவோ
எல்லாம் அல்ல.
அது எலியடித் திருவிழாதான்.
.
வீட்டுக்குள் ஒரு ஒத்தை எலி தென்பட்டுவிட்டால் போதும் .
அம்மா ஊரைக் கூட்டிவிடும்.
ஏதோ மலைப்பாம்பு வீட்டுக்குள் புகுந்துவிட்ட
ஃப்பீலிங் அதற்கு.
.
எலியை வீட்டுக்குள் வைத்து
வெளியில் தாள் போட்டுவிட்டு
வாசலில் வந்து நின்றுவிடும் அம்மா.
நானோ அப்பாவோ வரும்வரைக்கும்
வாசலில்தான் தவம்.
.
கூண்டு வைத்துப் பிடிக்கலாம் என்று
பிளான் பண்ணி….
கூண்டுக்குள் உள்ள கொக்கியில்
சின்ன தேங்காய்த் துண்டை மாட்டி வைத்து
மேதகு எலியார் வரும்வரை காத்திருப்போம்.
ஏதோ ஒரு அதி அற்புதப் பொழுதில்
“டப்” என்று சத்தம் கேட்கும்.
.
அவ்வளவுதான்.
அது அர்த்த ராத்திரியாய் இருந்தாலும் அலறும்….
“டேய் எலி மாட்டீடுச்சு….
எடுத்துப் போடுங்கடா” என்று.
இந்த “டா” அப்பாவுக்கும் சேர்த்துத்தான் போலும்.
.
ஏதோ சிறுத்தையைப் பிடித்த தெனாவெட்டில்
எலிக்கூண்டை எடுத்துக் கையில் கொடுப்பார் அப்பா.
தூக்கக் கலக்கத்தில் எழுந்து வாங்கிக் கொண்டு போய்
வெளியில் கூண்டைத் திறந்து எலியைத் துறத்திய
கையோடு மூச்சா போய்விட்டு உள்ளே திரும்புகையில்
எனக்கு முன்பாக உட்கார்ந்திருக்கும் அதே எலி.
.
”இந்தப் படுபாவிய பெத்துத் தொலைச்சதுக்கு…”ன்னு
அதையொட்டித் தொடங்கும் அம்மாவின் ”கச்சேரி”.
அது அடுத்த நாள் மாலை வரைகூட நீள்வதுண்டு.
.
சில வேளைகளில் அம்மாவை வேறொரு அறையில் தள்ளி
கதவைச் சாத்திவிட்டு அப்பாவும் நானும்
ஆளுக்கொரு விளக்குமாற்றை எடுத்து
கட்டலுக்கடியில்…. பீரோ சந்தில் என
எலிவேட்டையில் இறங்குவதும் உண்டு.
.
எலி உலவும் இடம் தவிர
பிற இடங்களில் எல்லாம் ”சொத்” “சொத்”தென்று
விளக்குமாற்றால் வெளுப்போம்.

வெற்றிவீர்ர்களாக வெளியில் வருவோம்
என்கிற எதிர்பார்ப்பில் காத்திருக்கும் அம்மாவுக்கு
கடைசியில் இருந்த இரண்டு விளக்குமாறும்
அக்கக்காய்ப் பிய்ந்து போன கதை தெரியும்போது….
.
“நான் பெத்ததும் செரியில்ல….
நான் கட்டுனதும் செரியில்ல….
நான் வாங்கீட்டு வந்த வரம் அப்படி…”ன்னு
அடுத்த தலைப்பில் ஆரம்பமாகும்
”சங்கீத சாம்ராட்”டின் அடுத்த ”ஆலாபனை”.
.
இப்போது அப்பாவுக்குப் பிறகு
”முழுப் பொறுப்பும்” என் வசம் வந்துவிட்டது.
.
இப்படித்தான் போனவாரம் “புதிய விருந்தினர்”
ஒருவர் திடீர் வருகை தர….
அம்மாவிடம் இருந்து அழைப்பு….
.
”டேய் நம்மூட்ல எலி பூந்துடுச்சுடா…” என்று.
அலறியடித்துக் கொண்டு போனேன்
அஞ்சாறு நாள் கழித்து.
.
போன மறுகணமே “எங்க அது…? எங்க சுத்துது அது?” என்றேன்.
.
”இதோ…. அந்த பீரோ மேல ஏறுது…
டீ.வீ.மேல குதிக்குது….
அந்தத் துணி காயப் போடற கம்பி மேல உக்காந்துகிட்டு
என்னையவே பாத்துகிட்டு இருக்குது…”
என்கிற ரன்னிங் கமெண்ட்ரி வேறு.
.
ஏதாவது சாப்புட்டுதா என்றேன்…
.
“நான் சாப்புட்டனா இல்லையான்னு கேக்காதே….
அது சாப்புட்டுதா இல்லையான்னு கேளு….
உன்னப் பெத்ததுக்கு….”ன்னு மீண்டும் கச்சேரியைத் தொடங்க….
.
அய்யோ மறுபடியும் ஆரம்பிச்சறாதே….
இரு….. இப்ப கூண்டு வாங்கீட்டு வரட்டா…..?

”அத வாங்கீட்டு வந்து
நீ புடிக்கற லட்சணம் தெரியும் எனக்கு.
வேற ஏதாவது வழியிருக்கா பாரு…..”ன்னது.
.
நண்பர்களிடம் போனைப் போட்டு விசாரித்தேன்.
ஆளுக்கு ஒரு வழியைச் சொன்னார்கள்.
.
”கேக் மாதிரி ஒன்னு விக்குது.
அத வாங்கீட்டு வந்து வெச்சுட்டாப் போதும்….
விஷம் கலந்த அதைச் சாப்பிட்டுட்டு
எலி எங்கியோ போய்ச் செத்துப் போயிரும்”
என்றான் நண்பன்.
.
“அந்தச் சனியன் சாப்புட்டு முடிச்ச கையோட
பீரோவுக்குப் பின்னாடியோ….
உங்கப்பாவோட பழைய பொட்டிகளுக்கு நடுவயோ
போயி செத்துப் போச்சுன்னா….
அந்த நாத்தத்துல நான் போயிருவேன்….
அத எப்புடிக் கண்டுபுடுச்சு தூக்கிப் போடறது?” என்று
எடுத்ததுமே Reject செய்துவிட்டது தாயெனும் ”தெய்வம்”.
.
அதுவும் சரிதான்…..
இப்ப என்ன செய்ய….?
மறுபடியும் ஒரு ஸ்பெசலிஸ்ட்டுக்குப் போனைப் போட….
.
“தலைவா… அம்மா சொல்றது கரெக்ட்டுதான்.
ஆனா இப்ப புதுசா ஒன்னு வந்திருக்கு….
சின்ன கேரம்போர்டு மாதிரி இருக்கும்….
அதுல விஷம் கலந்த உணவு இருக்கும்….
எலி வந்து சாப்பிட்டாச்சுன்னா….
காலுல பசை ஒட்டிக்கும்…
விஷம் வேல செய்யும்….
காலைத் தூக்க முடியாது….
அப்புடியே செத்து நிக்கும்…..
ஆப்பரேஷனும் சக்சஸ்….
பேஷண்ட்டும் அவுட்…. எப்புடீ?”ன்னான்.
.
எனக்குக் குழப்பமாக இருந்தது.
.
அம்மா சொன்ன எலியோட
சாமுத்ரிகா லட்சணங்களைக் கேட்டா….

அதை எலின்னும் சொல்ல முடியாது….
பெருக்கான்னும் கூப்பிட முடியாது.
இரண்டுக்கும் நடுப்பட்ட ரகம்.

ஒருவேளை அது கொஞ்சம் வலுவா இருக்குறதால…..
விஷத்தச் சாப்பிட்ட கையோட….
அடச்சீ… காலோட அம்மா மேல பாஞ்சுடுச்சுன்னா…?
அய்யோ….. நினைக்கவே கிலியாக இருந்தது.
.
யோசித்து யோசித்துப் பார்த்தேன்.
அது சாப்பிட்டு….
உணவில் கலந்த விஷம் உள்ளே போய்….
அது அப்புறம் வேலை செய்ய ஆரம்பித்து….
மயக்கம் வந்து…..
காலுக்குக் கீழ் உள்ள பசை கவ்விப்பிடித்து….
ச்சே…. இதெல்லாம் வீண் ரிஸ்க்.
நடைமுறைக்கு ஒத்தே வராது.
.
.
எலி அதைச் சாப்பிட்ட நொடியே
சொர்க்கலோகம் போயரனும்…..

அந்த மாதிரி ஹெவி டோசேஜ் என்ன இருக்கு…. ?
.
யோசித்தேன்.
.
வேறுவழியே இல்லை.
.
கொடுத்துற வேண்டீதுதான்.
ஜீரணித்துக் கொள்ள கொஞ்சம்
கஷ்டமாகத்தான் இருந்தது….
ஆனால் வேறு வழியேயில்லை.
.
.
.
சாப்பிட்டவுடனேயே பட்டுன்னு உசுரு போகனும்ன்னா….
.
ஒரே வழிதான் :
.
.
அம்மா செஞ்சு வெச்ச சோத்தை
அப்புடியே எதையுமே கலக்காம வெச்சிற வேண்டீதுதான்.
.
.
சக்ஸஸ்.

mummy-returns1a

கற்றது தமிழ்

ellis-photo1
என்றேனும்….
சென்னையிலுள்ள எல்லீஸ் சாலையில்
நடந்தோ…. ஆட்டோவில் கடந்தோ…..
போகும்போது யோசித்திருக்கிறேனா?
.
யார் இந்த எல்லீஸ்?
.
எதற்காக சம்பந்தமேயில்லாமல்
தமிழகச் சாலை ஒன்றிற்கு இந்தப் பெயர் என்று?
.
வெட்கமாக இருந்தது எனக்கு.
.
சில வருடங்கள் முன்பு வெளிவந்த
“திராவிடச் சான்று” என்கிற நூலைப் படிக்கும்வரை.
.
அப்போதுதான் தெரிந்தது
இந்த வீணாப் போன ”வந்தேறி” வெள்ளக்காரன்
தமிழ்நாட்டில் வந்திறங்கி
தமிழ் மீது கொண்ட காதல் கதை.
.
பச்சையாச் சொல்லனும்ன்னா….
“திராவிட மொழிகளின் ஒப்பிலக்கணம்”ன்னு
எழுதிய கால்டுவெல்லுக்கு
நாற்பதாண்டுகளுக்கு முன்னமே
தமிழின் பெருமையைப் பறையடித்துச் சொன்னவன்தான்
இந்த எல்லீசன்.
.
இந்தியா என்கிற நாடு உருவாவதற்கு முன்னமே
தமிழ் நாட்டைக் கண்டுணர்ந்தவன் அவன்.
.
அதனால்தான் தனது சக வெள்ளையர்களுக்குச் சொன்னான் :
“ஆங்கிலேய அதிகாரிகள்
தென்னிந்திய மொழிகளின் அடிப்படையை
முதலில் அறிந்து கொள்ள வேண்டும்.

அதிலும் குறிப்பாக தமிழை….
அதுதான் மற்றவற்றுக்கெல்லாம் மூலமே….” என்று
பொட்டில் அடித்துச் சொன்னான் எல்லீசன்.
.
இந்த மனிதன்தான்
சென்னை கோட்டையில் உள்ள
செயிண்ட் ஜார்ஜ் கல்லூரியையே நிறுவியவன்.
அதாவது 204 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு.
.
அத்தோடு நிற்காமல்
அங்கொரு அச்சகத்தையும் நிறுவி
தமிழ், தெலுங்கு எழுத்துருக்களை
உருவாக்கக் காரணமாக இருந்த மனிதன்.
.
அந்த மனிதனின் உழைப்பில்
உருவானதன் தொடர்ச்சிதான்
நான் எழுதும் இந்த மொக்கை எழுத்தையும்
நீங்கள் இன்றைக்கு வாசித்துக் கொண்டிருப்பது.
.
சரி…
.
இதற்கு மேல் நீட்டிப்பது உங்களுக்கும் பிடிக்காது….
.
எனக்கும் பிடிக்காது….
.
அந்த மனிதன்தான்
சென்னையில் குடிநீர்ப்பஞ்சம் வந்தபோது
சென்னையைச் சுற்றி இருபத்தி ஏழு கிணறுகளை உருவாக்கியவன். உருவாக்கியதோடு நிற்காமல்
கிணற்றின் சுற்றுச் சுவர்களில்
திருக்குறளை செதுக்கி வைத்தவன்.
அவன் தான் அன்றைய சென்னை கலெக்ட்ராக இருந்த
இந்த எல்லீசன்.
.
அத்தோடு நிற்காமல்
திருவள்ளுவரின் உருவம் பொறித்த
தங்க வராகன்களை உருவாக்கியவன்.
.
என்னடா இவன்……
எல்லீஸ் என்று ஆரம்பித்து
எல்லீசன் என்று எழுதிக் கொண்டிருக்கிறானே…
ஒருவேளை இவன் ஒரு தமிழ் பைத்தியமாக இருப்பானோ
என்று நீங்கள் எண்ணினால்…..
.
Exactly You are Correct….
.
ஆம்..
.
அவன் தமிழ் மீது கொண்ட காதலால்….
”என் பெயரை ஒருபோதும் எவரும்
எல்லீஸ் என்று அழைக்கக் கூடாது.
.
என் பெயரை என்றும் எவரும்
தமிழின் ஒலிநயத்திற்கேற்ப….
எப்போதும் எல்லீசன் என்றே அழைக்க வேண்டும்….” என்று சொல்லி இராமநாதபுரத்தில் தனது
நாற்பத்தி ஒன்றாம் வயதில் செத்துப் போனான்.
.
ஆனால் நாமோ…
.
கடைக்குப் பெயர் வைத்தாலும்… சரி….
.
குழந்தைக்குப் பேர் வைத்தாலும்…. சரி…
.
அம்மாஸ்…
.
பாட்டீஸ்….
.
ஆச்சீஸ்….என்றும்…..
.
“ஸ்”ஐயும்
”ஜ்”ஜையும்
“ஷ்”யையும் வைத்துப் பெயர் சூட்டிக் கொண்டிருக்கிறோம்….
.
எங்கிருந்தோ வந்து…….
தமிழ்மீது காதல் கொண்டு
எல்லீஸ் ஆக இருந்து எல்லீசன் என்றாகி……
அநாதையாகச் செத்துப்போன
எல்லீசன் எங்கே?
.
நாமெங்கே?
.
.
valluvar-coin1
( “டுபாக்கூர் பக்கங்கள்” குமுதம் வார இதழ் )