சட்டத்தின் முன் அனைவரும் சமமில்லை….


எது நடந்ததோ, அது நன்றாகவே நடந்தது

எது நடக்கிறதோ, அது நன்றாகவே நடக்கிறது.

எது நடக்க இருக்கிறதோ

அதுவும் நன்றாகவே நடக்கும்.

                                                                                                                                                                                                – பகவத்கீதை.

முதலில்……

எந்தக் கஞ்சத்தனமும் இல்லாமல் மனதார….. வாயாரப் பாராட்டிவிடுவதே மிகவும் நேர்மையான செயலாக இருக்க முடியும். அதுவும் தமிழக முதல்வர் செல்வி.ஜெயலலிதாவை. ஏழு கடல் தாண்டியும். ஏழு மலை தாண்டியும் தனது அதிகாரத்தின் நாவுகளை நீட்டிக் கொண்டிருக்கிற ஒரு பீடத்தின் ஆணி வேரையே அசைத்துக் காட்டியிருக்கிற முதல்வருக்கு வந்தனம் சொல்லி நம்ம கச்சேரியை ஆரம்பிப்பதே முறையானது.

எல்லாம்  முடிந்துவிட்டது. நவம்பர் 12 அதிகாலை சங்கரமடத்தின் பீடாதிபதி சங்கராச்சாரியாரின் கைது செய்தியைச் சுமந்தவாறேதான் விடிந்தது.

எந்தக் கற்பனைகளுக்கும் எல்லைகளுண்டு. ஈராக் மீதான போரில் அமெரிக்கா தோற்கும் என எண்ணியிருக்கலாம்….

டுவின் டவர்ஸ் தாக்குதலைப் போல வெள்ளை மாளிகையும் தரைமட்டமாவதைப் போல் கற்பனை செய்திருக்கலாம்….

ஆனால் முந்தைய இரவில் நடந்து முடிந்திருந்ததோ நமது கற்பனைக்கும் எட்டாத நிகழ்வு.

யார் நினைத்திருக்க முடியும்?

குடியரசுத் தலைவர்கள்…

பிரதமர்கள்….

தேர்தல் கமிஷ்னர்கள்….

பல உச்சநீதிமன்ற நீதிபதிகள்…sankaran_One

பல உயர் நீதிமன்ற நீதிபதிகள்….

மாநில முதல்வர்கள்….

என அனைவரும் வந்து “அருள்வாக்கு” பெற்றுச் செல்லும் மடத்திற்கு அப்படியொரு “ஆப்பு” வைப்பார் முதல்வர் என்று.

யார்தான் நினைத்திருக்க முடியும்?

அதைவிட ஆச்சர்யம் கலைஞர் முதன்முறையாக எந்த ஒரு….”இருந்தாலும்….” போடாமல் நேரடியாக  பாராட்டி இருப்பது.

(அப்படி எல்லாம் நாம் எழுதிவிட முடியுமா என்ன? இந்த இதழ் அச்சுக்குப் போகிற வேளையில் கலைஞர் பேட்டி அளித்திருக்கிறார்… “சுருதி மாற்றம்” தெரிகிறது அதில்.)

சங்கராச்சாரியாரை ஏற்றி வந்த வாகனம் காஞ்சி மண்ணைத் தொட்டவுடன் காவல்துறையைப் பாராட்டி அதிர்வேட்டுகளும், தாரை தப்பட்டைகளும் ஒலிக்க ஆரம்பிக்க….. நடப்பது கனவா நனவா என்று கிள்ளிப் பார்த்துக் கொண்டது பொதுசனம்.

ஏன் கைது?

எப்படிக் கைது?

எந்த நிலையில் கைது? என்பது குறித்தெல்லாம் அலசிக் கொண்டிருக்கின்றன “புலனாய்வு” வார இதழ்கள். தமிழகத்தின் ஆளும் கட்சி…. எதிர் கட்சிகள் என சகலரும் ஒரே அணியில் திரண்டு நின்ற காட்சி இதன் முன்னர் யுத்த காலத்தில் கூட கண்டிராத காட்சி.

அ.தி.மு.க.,   தி.மு.க.,   ம.தி.மு.க.,   பா.ம.க.,   காங்கிரஸ்.,   வலது கம்யூனிஸ்ட்., விடுதலைச் சிறுத்தைகள்., மார்க்சீய லெனினிய அமைப்புகள் என சகலரும் சங்கராச்சாரி கைது நடவடிக்கையை வரவேற்றுக் கொண்டிருந்த வேளையில் சில வட இந்தியத் தலைவர்கள் மட்டும் “ஒரு இந்து மதத் தலைவரை இப்படிக் கைது செய்வதா?” என முணுமுணுத்துக் கொண்டிருந்தார்கள்.

இங்குள்ள பத்திரிகைகளோ சங்கராச்சாரியாரை இந்துக்களின் ஒட்டுமொத்தப் பிரதிநிதியாகவே பிரதிபலிக்கப் பிரயத்தனப்பட்டுக் கொண்டிருந்தன. சங்கராச்சாரியார்தான் இந்துக்களின் தலைவர் என்றால்… பங்காரு அடிகளார் என்ன இஸ்லாமியர்களின் தலைவரா? மற்ற மடாதிபதிகள் என்ன பெளத்தர்களது தலைவர்களா? உண்மையை ஒளிக்காது சொன்னால்….

காஞ்சி சங்கராச்சாரியார் இந்து மதத்திலுள்ள ஒரு குறிப்பிட்ட சாதியினருக்கு மட்டும்தான் தலைவர்.

இதுதான் யதார்த்தமான உண்மை.

அதிலும் ஜீயர்களோ…. ஆதிசங்கரர் நிறுவிய நான்கு மடங்களுக்குள் காஞ்சி சங்கர மடம் கிடையவே கிடையாது என அடித்துச் சத்தியம் செய்து வருகிறார்கள் இன்றைக்கும்.

“மேற்கே    –    துவாரகா

கிழக்கே    –    பூரி ஜெகந்நாதம்

வடக்கே    –      பத்ரிநாத்

தெற்கே     –   சிருங்கேரி

இவை நான்கைத்தான் ஆதிசங்கரர் நிறுவினார். இதில் காஞ்சி மடம் சேரவே சேராது” என்று இன்றும் குரல் கொடுத்துக் கொண்டிருக்க்கிறார்கள். இதனைத் திராவிடர் கழகமோ…. பெரியார் திராவிடர் கழகமோ சொன்னால் “நாஸ்திகர்கள் நாக்கில் நரம்பில்லாமல் பேசுகிறார்கள்” என்று ஒதுக்கித் தள்ளலாம். ஆனால் சொல்பவர்கள் “அனைத்திந்திய பகவத்பாத சிஷ்யர்கள் சபை”. அவர்கள் அலசி ஆராய்ந்து வெளியிட்டுள்ள நூலின் பெயர்தான் : “தக்ஷ்ணாம்நாய பீடம் சிருங்கேரியா? காஞ்சியா?” என்பது.

சரி… எந்த மடம் ஒரிஜினல்….? அல்லது டூப்ளீகேட் என்பதெல்லாம் நமது பிரச்சனைகளன்று. ஆனால்…. ஜெயேந்திரர் கைது செய்யப்பட்டது அறிந்தவுடன் தமிழக மக்கள் ஏன் பொங்கி எழவில்லை?  சாலை மறியல்களிலும், கடையடைப்புகளிலும் தன்னிச்சையாகக் களத்தில் குதிக்கவில்லை?  அறித்த “பாரத் பந்த்”துக்கு தமிழகத்தின் ஒரு குக் கிராமம் கூட செவி சாய்க்கவில்லையே ஏன்?

ஏதேனும் அரசியல் கட்சித்தலைவர் கைது செய்யப்பட்டால்கூட பல்வேறு விதங்களில் தங்கள் உணர்ச்சிகளை வெளிப்படுத்துகிற மக்கள்திரள் மெளனமாக இருந்ததற்கு என்ன அர்த்தம்?

ஆனால் மக்களது மெளனத்திற்கும் ஒரு அர்த்தம் இருக்கிறது.

அது : மடம் மக்களை எப்படிப் பார்த்ததோ மக்களும் அப்படியே மடத்தைப் பார்த்தனர் என்பதுதான்.

காஞ்சி சங்கராச்சாரி அரசியலில் மட்டும் மூக்கை நுழைத்து எரிச்சலைக் கொட்டிக் கொள்ளவில்லை….. தனது ஆதிக்கத்தை நிலைநாட்ட ஆன்மீகத்திலும் மூக்கை நுழைத்து பக்தர்களது எரிச்சலுக்கு ஆளானார் என்பதுதான் உண்மை.

பழனியில் மூலவரின் சிலையை மறைத்தபடி பஞ்சலோக விக்ரகத்தை வைத்தது பக்தர்களது பெரும் எதிர்ப்பைக் கிளப்பியதோடு பல்வேறு போராட்டங்களுக்கும்  இட்டுச் சென்றது. திருப்பதி கோயிலின் உள்விவகாரங்களில் Kanchi-shankaracharyaமூக்கை நுழைத்தது வைணவர்களது கோபத்திற்கும் கண்டனத்திற்கும் கொண்டு சென்றது…… கரூர் போன்ற ஊர்களில் தமிழ் குடமுழுக்குக்கு முட்டுக்கட்டைகள் போட்டது….. தமிழ் பேசும் மக்களில் ஒரு பிரிவினருக்கு எரிச்சலை ஏற்படுத்தியது.

போதாக்குறைக்கு…. “சுத்தமே இல்லாம….. கூட்டம் கூட்டமா கோயிலுக்குள்ளே வர்றா…..” என்று ‘அருள்வாக்கை’  ‘அருளியது’ உழைக்கின்ற எண்ணற்ற பிற்படுத்தப்பட்டோரையும், தலித்துகளையும் கோபத்தின் உச்சத்திற்கே கொண்டு  சென்றது.   வேலைக்குப்   போகும்    பெண்கள்    குறித்த        இந்த (ஆ) சாமியின் ”கண்டுபிடிப்பும்”…..  விதவைகள் குறித்த “திருவாசகங்களும்”…… பெண்களைக் காறிஉமிழ வைத்தன.

இன்றைக்கு என்னடாவென்றால்….. நமது அம்பேத்கருக்குப் போட்டியாக இந்த மனிதரைக்(?) கொண்டுவந்து விடுவார்கள் போலிருக்கிறது.

“தீண்டாமை ஒழிப்புக்குப் பாடுபட்டார்….”

“சாதி ஒழிப்புக்குச் சண்டை போட்டார்….”

என்றெல்லாம் ஒருசிலர் உளறுவதைப் பார்த்தால் சிரிப்புத்தான் வருகிறது.

“இம்மாமனிதரை” 1987 இல் தலைக்காவிரியில் “கண்டுபிடித்து” மீட்டு வந்த போதும் இதே கதையைத்தான் அளந்தன ஒரு சில பத்திரிகைகள் என்பதுதான் நாம் இதில் கவனிக்க வேண்டிய விஷயம். அவர்களது கட்டுக்கதைகளின்படி பார்த்தால்….. “தீண்டாமை ஒழிப்புப் பணி”யில் அன்றைக்கு ஜெயேந்திரர் ஈடுபட்டது பெரியவர் சந்திரசேகரேந்திரருக்கு எதிராக.

இவை எல்லாவற்றையும் தாண்டி இன்று அனைவர் முன்பும் எழுந்திருக்கின்ற ஒரே கேள்வி :

சட்டத்தின் முன் அனைவரும் சமமா?  சமமில்லையா? என்பதுதான்.

சட்டத்தின்  முன் அனைவரும் சமம்தான் என்று நீங்களும் நானும் கரடியாய்க் கத்தி என்ன பயன்? ஜேயேந்திரரின் குருநாதர் சந்திரசேகரேந்திரர் அப்படிச் சொல்ல வேண்டுமே….?

ராஜாவுக்கு பிராம்மணனைத் தண்டிக்க மட்டும் அதிக ஜூரிக்ஸ்டிக்ஸன் கொடுக்கப்படவில்லை…. பிராம்மணனுக்கு  தரும் தண்டனை கடுமை குறைவாகவே இருக்கும்.  இதைப் பார்க்கிறபோது  Equlity before Law           சட்டத்திற்கு முன் சமத்துவம் இல்லாமல்….. சலுகையே தரக்கூடாத ஒரு வியத்தில் சலுகை தந்து அநியாயம் செய்திருப்பதாகத் தோன்றலாம்.

ஆனாலும் இதன் காரணத்தைப் புரிந்து கொண்டால் இதிலே அநியாய பக்க்ஷாதாபமில்லை என்று Sankaran_perusuதெரியும்.

குற்றவாளிக்கு ராஜதண்டனையே பிராயச்சித்தகர்மா என்றேன். பிராமணன் வேத மந்திர ரக்ஷணையையே வாழ்க்கையாகக் கொண்டவன். ஒரு நாள் கூட அவனை விட்டு இந்த வாழ்க்கை ஆச்சாரம் போகப்பிடாது. அப்படிப் போனால் அது தேச ஷேமத்துக்குக் கெடுதல். ஜெயிலில் போட்டால் அவன் எப்படி தன் ஆச்சாரங்களுக்குப் பங்கமில்லாமல் மந்திர ரக்க்ஷணை பண்ண முடியும்? அல்லது கண்ணை வாங்கி…. காலை வாங்கி அவனை தண்டித்தால் அப்போதும் அவனால் ஆகிற வேதரக்ஷ்ணம் அல்லவா கெட்டுப் போகும்? வேத தர்மம் இருக்க வேண்டும் என்பதற்குத்தான் ராஜாங்கம் இருப்பதே…..” என்கிறார் “மகா பெரியவர்” தனது ‘தெய்வத்தின் குரல்’ நூலின் மூன்றாம் பகுதியில்.

ஆக…. மற்றவர்கள் தவறு செய்தால் இ.பி.கோ. படி  “உள்ளே” போக வேண்டியது.

ப்ப்ப்ப்ப்ப்ராமணன் தவறு செய்தால் மனு தர்மத்தின் 379 சுலோகப்படி தலை மயிரில் கொஞ்சம் சிரைத்து விட்டுவிட்டால் (முண்டனம்) போதுமானது.

மொத்தத்தில் ஒரு தரப்புக்கு சிகைச்சேதம்.

இன்னொரு தரப்புக்கோ சிரச்சேதம்.

இத்தகைய சமூக இழிவுகளுக்கெல்லாம் எதிராகக் கிளர்ந்து எழுந்தவர்கள்தாம் சித்தர்கள்…… ‘வாடிய பயிரைக் கண்டபோதெல்லாம் வாடினேன்’ என மனித குலத்துக்காக தங்களை உருக்கிக் கொண்ட வள்ளலார்கள்.

மனு தர்மமா?  மனித தர்மமா? என்கிற கேள்வி மேலெழும் வேளையிலெல்லாம் தமிழ் மக்கள் மனித தர்மத்தையே உயர்த்திப் பிடிப்பார்கள் என்பதற்கு கண்முன்னே கண்ட சாட்சிதான் ஜெயேந்திரர் கைதுக்கு அவர்கள் காட்டிய மெளனம்.

தமிழக முதல்வரது கைது நடவடிக்கையின் மூலம் விழுந்திருக்கும் அடி மனுதர்ம எண்ணத்தின் மேல் விழுந்த அடி.

சிறையில் முதல் வகுப்புக் கொடுங்கோ….”

 

பூஜை புனஸ்காரங்களுக்குப் புஷ்பங்கள் கொடுங்கோ

 

ராகுகாலம் முடிந்து தீர்ப்புக் கொடுங்கோ…..”

என்றெல்லாம் குற்றம் சாட்டப்பட்டவர் கோரிக்கை மேல் கோரிக்கையாக வைத்துக் கொண்டே போவதைப் பார்க்கும்போது கொஞ்சம் பயமாகத்தான் இருக்கிறது….

எங்கே நாளைக்கு குற்றப்பத்திரிக்கையையும் “சமஸ்கிருதத்தில் கொடுங்கோ….” என்று சொல்லிவிடுவாரோ என்று.

வாழ்க  “ஜனநாயகம்”.

(நன்றி : புதிய பார்வை 1-12-2004)