“பாட்டாளி” தமிழ் நடிகர்களுக்கு…….(கிளைமேக்ஸ்..)

”மாயா மப்படிச்சுட்டு வந்து
தகராறு செய்யறாரு”ன்னு ஒரு கோஷ்டி சொல்ல…

”அன்னைக்கு நான் பச்ச தண்ணிகூட குடிக்கல….
என் வாய மோந்து பாத்தவங்க
Sikபலபேரு இருக்காங்க சாட்சிக்கு”ன்னு
அந்தத் ‘தியாகி’ திருப்பிச் சொல்ல….

“அந்தாளு ஒரு மாமா”ன்னு இவுரு சொல்ல….
“நீ மாமாவுக்கே மாமா”ன்னு அவுரு சொல்ல…..
“சிவராமன் செத்ததுக்கு மலர் வளையம் வைக்க
விஜயகுமார் போகலை”ன்னு ராதாரவி சொல்ல….
“சிலுக்கு சுமிதா செத்ததுக்கு மலர் வளையம் வைக்க
ராதாரவி போகலை”ன்னு விஜயகுமார் சொல்ல…..

நாம செத்தா பொணத்தை பொதைக்கவாவது
உடுவாங்களாங்கிற பயத்துல
பானுப்பிரியாவும், நக்மாவும் பயந்து வெளிய ஓட….
Banupriya’ஒட்டுமொத்தமா இந்த சினிமா உலகத்துக்கே
ஒரு மலர் வளையம் வெச்சுட்டா என்ன?’ன்னு
சனங்க நெனைக்க வேண்டி வந்திருச்சு.

அந்த நேரத்துலதான் எக்குத்தப்பா
நம்ம கலாரசனையத்த கந்தசாமி கிட்ட சிக்கித் தொலைச்சேன்.
உங்க வண்டவாளங்க எல்லாம் தண்டவாளம் ஏறுன
செய்திகள அவனும் படிச்சுத் தொலைச்சிருக்கான்.

வந்ததும் வராததுமா…..
“உங்க ‘கலைஞருக’ அடிக்கிற லூட்டியப் பாத்தியா?”ன்னான்.

பாத்தேன்…ன்னேன்.

“என்னக் கேட்டா பேசாம…..
இந்த சினிமா எடுக்கறதையே
பத்து வருசத்துக்கு தடை பண்ணீரனும்……”ன்னான்.

அதெப்புடி கந்தசாமி….. நகச்சுத்து வந்துச்சுன்னா…..
விரலயே எடுத்துருவியா நீயி?…..ன்னேன்.
வந்துதே கோபம் அவனுக்கு.

“இது நகச்சுத்து இல்லய்யா….. புத்துநோயி….
இவுங்க சினிமாங்கற பேர்ல இந்த நாட்டையே
குட்டிசுவரா ஆக்கீட்டு இருக்காங்க.
நூத்துக்கு 98 படங்க நம்ம பண்பாட்டையே
பாழாக்குற படங்கதான்.
மீதி ரெண்டு சதவீதமும்
இவுங்களையும் மீறி தப்பித்தவறி வெளி வர்ற படங்க.

பாதிப்படத்துக்கு மேல……
தொப்புள்ல பம்பரம் உடறது…..
ஆஃப்பாயில் போடறது…..
கொத்துப் புரோட்டா போடறது…..ங்கிற கதையா
வர்ற படங்கதான்.

இவுங்க தானும் உருப்படாம
மக்களையும் உருப்படாமப் பண்றதுதான் சகிக்க முடியல.
இதுல இந்தப் பெரிய பெரிய நடிகருககிட்டயும்,
டைரக்டருக கிட்டயும் சிக்கீட்டு
இந்தத் துணை நடிகருகளும்,
உதவி இயக்குநர்களும் படறபாடு இருக்கே…..
அத எழுத்துல சொல்ல முடியாது.

இந்தத் தொழிலையே இழுத்து மூடுனா…..
Thoppulஅவுங்கபாடுதான் கொஞ்சம் கஷ்டம்.
ஆனா….
மொதல்ல கஷ்டமா இருந்தாலும்…..
அவுங்களும் மத்த சனங்க மாதிரி
உப்பு வண்டி இழுத்தோ….
தார் ரோடு போட்டோ….
செருப்புத் தெச்சோ பொழைக்கப் போலாம்.
அரைக்கஞ்சி குடிச்சாலும்
ஆரோக்கியமா போகும் பொழுது.
இந்த மகராசருக கிட்ட தவணை முறைல
துட்டு வாங்கிப் பொழைக்கறதவிட
மானத்தோட பொழைக்கலாம் தெரிஞ்சுக்கோ……”ங்குறான் கந்தசாமி.

இப்ப என்னவோ டைரக்டர்களுக்கும்…..
அதென்னவோ மேளக்காரருக்கும் சண்டை….
அங்கியும் நாற்காலி பறந்துச்சுன்னு படிச்சனே…..
அது என்ன கந்தா….?ன்னேன்.

“யோவ்….. அது மேளக்காரரு இல்ல…. சம்மேளனக்காரரு…..

’நடிகரோட சம்பளத்தைக் கொறைக்கணும்’கறாங்க படத் தயாரிப்பாளருக…

‘உன்ன நம்பி வாங்குன பல படங்க டப்பாக்குள்ள பூந்துடுச்சு.
அதுனால நீ மொதல்ல பட வெலையக் கொறை……’ங்கறாங்க
விநியோகஸ்தருங்க…..

‘அதெல்லாம் இருக்கட்டும்…..
படம் தயாரிக்க கோடி கோடியா கொட்டறியே…..
எங்க கூலிய எப்ப ஒசத்தப்போறே?’ங்கறாங்க தொழிலாளிக…..

இந்த முக்கோணப் பிரச்சனையப் புரிஞ்சுக்கறதுக்குள்ள
நாமெல்லாம் சட்டையப் பிச்சுகிட்டு
சுத்த வேண்டீதுதான்” கலாரசனையத்த கந்தன்.

இப்ப மட்டும் என்ன வாழுது?ன்னேன்.

“ஒரு பக்கம் நடிகருகளுக்குள்ள சண்டை…..

இன்னொரு பக்கம் நடிகருகளுக்கும் தயாரிப்பாளர்களுக்கும் சண்டை….

இந்தப் பக்கம் இயக்குநருக்கும் சம்மேளனத்துக்கும் சண்டை….

அந்தப் பக்கம் தயாரிப்பாளருக்கும் விநியோகஸ்தருக்கும் சண்டை….

எப்படியோ…. இந்தக் களேபரத்துல ஒருவழியா
சினிமாவையே ஊத்திமூடீட்டா ஊராவது உருப்படும்னு பாத்தா
அது நடக்கற வழியக் காணோம்…..”ன்னு பெருமூச்சு விடறான் கந்தசாமி.

அதெல்லாம் கெடக்கட்டும் கந்தா….!
ஏற்கெனவே இந்த யோக்கியசிகாமணிக
பேங்க்குல வாங்குன கடனையே திருப்பிக் கட்டலையே….
அதுக்கு இந்த பேங்க்காரனுக ஏதாவது
நடவடிக்கை எடுத்தாங்களா?….ன்னு கேட்டதுதான் தாமதம்……

”அட அரை லூசு… வெவரம் புரியாமப் பேசறதே
உனக்கு பொழப்பாப் போச்சு…..
கடன் வாங்குனவுங்க என்ன நம்மள மாதிரியா….?
கரண்ட் பில்லு கட்டுலேன்னாலே
பீஸ் கட்டையப் புடுங்கீட்டுப் போறதுக்கு?

வாங்குனவுங்க இந்த நாட்டோட
“முன்னேத்தத்துக்கே” முதுகெலும்பா இருக்குறவங்க……
“கலைஞருக”…..

உன் பேர்ல வேண்ணா…..
ஏற்கெனவே இந்த அகண்டவானமும்…. ஆறடி பூமியும் இருக்கு…..
ஆனா அவுங்க…..? அடுத்த வேளை சோத்துக்கே
லாட்டரி அடிக்கறவங்க”ன்னு கந்தன் சொல்லச் சொல்ல……

எனக்கு வந்துதே கோபம்…….
கந்தா! இத்தோட நிறுத்திக்கோ….
தின்னு கொழுத்த அவங்களும் நானும் ஒண்ணா?
எங்கிட்ட மிஞ்சுனதே ரெண்டு ஓட்டைச் சட்டிதான் புரிஞ்சுக்கோ…..
வீணா கோபத்தக் கெளப்பாதே…..ன்னேன்.

“அப்படி வா வழிக்கு…..
இதே கோவந்தான்யா மக்களுக்கும் வருது….
‘இவுங்க படங்களால எங்குளுக்கும் பயனில்ல….
இந்த சமூகத்துக்கும் பயனில்ல…..
இதுல எதுக்காக எங்க வரிப்பணத்துல இருந்து
ஒரு கோடிய இந்த அரசாங்கம் இவுங்குளுக்குக்
குடுக்கணும்?ன்னு கேக்கறாங்க.

இருக்குற இரண்டரைக் கோடி கடன்ல
Moopanar-01ஒரு கோடிய மானியமா இந்த அரசாங்கமே
இந்த ”ஏழைகளுக்கு” அள்ளிக்குடுத்திருமாம்….

மீதி இருக்குற ஒண்ணரைக் கோடியையும்
கடனா குடுக்குமாம்…..
”அத வந்து வாங்கீட்டுப் போங்க”ன்னு
இவுங்கள வெத்தலை பாக்கு வெச்சு கூப்புடுது கெவர்மெண்ட்டு….

பத்தாத்துக்கு….. இதுல ஒரு கூட்டம்
மத்திய அரசு மூலமா அந்த ஒண்ணரைக் கோடியையும்
N-S-Krishnanதள்ளுபடி பண்ணீரலாம்ன்னு மூப்பனாரைப் போய்ப் பார்க்க…..
அவுரு பேங்க்குன்னு சொன்னாலே……
”அய்யோ….. ஆள உடு….. கோபாலா…! கிருஷ்ணா….!”ன்னு
கையெடுத்துக் கும்புடுறாராம் கலாரசனையத்தவன்.

வெவரம் புரியாம…..
அது யாருப்பா கோபால கிருஷ்ணன்…?ன்னேன்.

“வாய மூடு…. குறுக்கே பேசாத…..
என்.எஸ்.கிருஷ்ணன்…. எம்.ஆர்.ராதா மாதிரி நடிகருக
சம்பாதிக்கறது மாத்திரமே குறியா இல்லாம,
இந்த சமுதாயத்தை மேம்படுத்தறதுக்காக
பல இடங்கள்ல கல்லடி….. தடியடி…. கத்திக்குத்து…..ன்னு
M.R.RADHAACTING2எல்லாத்தையும் சந்திச்சாங்க…..

சினிமாங்கறது மக்களுக்கு உருப்படியான செய்திகளச் சொல்லும்
ஒரு நல்ல சாதனம்ன்னு நெனச்சாங்க….
அதுக்காக உழைச்சாங்க….

ஆனா இவுங்க…..?
கட்ட வேண்டிய வருமான வரி பாக்கியவே
ஒழுங்காக் கட்டறதில்ல……” அப்படீன்னு போட்டுத் தள்ளுறான்
நம்ம கலாரசனையத்த கபோதி கந்தசாமி.

ஒரு நிமிசம் கந்தா….!
எனக்கொரு சந்தர்ப்பம் குடு…..
நான் ஒண்ணே ஒண்ணு கேட்டுக்கறேன்….ன்னேன்.

“சரி கேளு”ன்னான்.

அது ஒண்ணுமில்ல…..

அதான்….. வந்து…..

நம்ம கலைஞர்ஜியையும் மூப்பனார்ஜியையும் சேத்து……

ராவ்ஜியையும் ஜெயலலிதாஜியையும் ஒதுக்கி…..
Rajinikanth
தமிழகஜீக்களுக்கு விடிவத் தந்ததா சொல்ற……

ரஜினிஜி இருக்காரே…..

அந்தஜி என்னஜி பண்றாருஜி……ன்னேன்.

“அடச்சீ…..
தமிழ்நாட்டுல இருந்துகிட்டு
இந்த “ஜி” சொல்றத மொதல்ல உடு.

கொஞ்சம் உட்டா இன்னும் அம்பது வருசம்
பின்னால போயி…..
“அக்கிராசனார் அவர்களே !
அபேட்சகர் அவர்களே !ன்னு ஆரம்பிச்சுருவ போலிருக்கு…….

ரஜினி மட்டுமில்ல…..
”நான் மொதல்ல இந்தியன்…….
அப்புறம்தான் தமிழன்”ன்னு
நம்ம பழைய மூப்பனார் கணக்கா பேசறாரே கமலு…..
அவரும் ஒண்ணும் பண்ணல.

மாநிலத்தோட….. நாட்டோட பிரச்சனையவே
தீக்கறவங்கன்னு நம்பப்படற
இவுங்க ரெண்டுபேர் நெனச்சாலே போதும்
இந்தப் பிரச்சனை முடிவுக்கு வந்துரும்.

யார் யாருக்கொ படம் நடிச்சுக் குடுக்குற இவுங்க……
Kamal_Hassanஇவுங்களோட சங்கக் கடனுக்காக
ஒரு படம் நடிச்சுக் குடுத்தாங்கன்னாப் போதும்.

அதச் செய்யாம…..
பல்வேறு வளர்ச்சிப் பணிகளுக்காகப் போக வேண்டிய
அரசோட பணத்தை நடிகர் சங்கம் வாங்கறதுக்கு
இவுங்களும் துணைபோறது வெட்கக்கேடு……

பல நடிகருக்கிட்ட இருக்குற கருப்புப் பணத்தை
ரெய்டு பண்ணி வெளிய கொண்டு வந்தாலே போதும்…..
முழுப்பிரச்சனையும் முடிவுக்கு வந்துரும்….”கிறான் கந்தசாமி.

சரி…..கந்தா! எனக்கு நெறைய வேல இருக்கு…..
சுருக்கமா என்னதான் சொல்ல வர்றே……
அதச் சொல்லித்தொலை…..ன்னேன் ஆத்திரம் தாங்காம.

ஆனா….
அதுக்கெல்லாம் நம்ம கலாரசனையத்த கந்தன் அசந்தர்ற ஆளா….?

”இப்பச் சொல்றேன் கேட்டுக்கோ…..”ன்னான்.

சொல்லித்தொலை….ன்னேன் மறுபடியும்.

“இந்த நடிகருகளால சமூகத்துக்கு எந்தப் பிரயோஜனமும் இல்ல…..
நாடே சாதிச்சண்டை…… மதச் சண்டைல ரத்தம் சிந்திகிட்டு
இருக்குற இந்த வேளைல….. இவுங்க எதைப் பத்தியும்
கவலப்படாம சண்டப் போட்டுகிட்டு
இருக்குறதப் பாக்குறப்போ எரிச்சல் எரிச்சலா வருது.

அதுனால…..
நம்ம அரசு எக்காரணம் கொண்டும் அரசுப்பணத்துல இருந்து
சல்லிக்காசுகூட மானியமா மட்டுமில்ல…..
கடனாக்கூட குடுக்கக் கூடாது…..”

மேல சொல்லு……..

“சாதாரண சனங்க போனா
அல்லாடவைக்கிற இந்த பேங்க்காரனுக…..
இந்தக் கடன வட்டியோட மட்டுமில்ல…..
அதுக்கு மேலயும் ஒரு கோடியோ ரெண்டு கோடியோ
அபராதமாப் போட்டு வசூல் பண்ணனும்….”

அப்பவும் வசூலாகலேன்னா…..?

“மாட்டு லோன் கட்டாதவன் மாட்டை
திருப்பிப் புடிச்சுகிட்டுப் போற மாதிரி….
நடிகர் சங்கக் கட்டிடத்துக்கு ‘சீல்’ வைக்கணும்…..
அப்பவும் கட்டலேன்னா…..?

அத முழுசா இடிச்சுட்டு….
தியாகராயர் நகர் மக்களோட………..

ஆத்தர அவசரத்துக்கு ஒதவுற மாதிரி……

அந்த எடத்துல…….

இலவசக் கழிப்பிடம் ஒண்ணு கட்டலாம்.

அதுதான் சரி.

அவசரத்துடன்,
பாமரன்.
(நன்றி : குமுதம் ஸ்பெஷல் 1997)

நடுத்தெருவுக்கு வந்துவிட்ட “பாட்டாளி” தமிழ் நடிகர்களுக்கு…….

“கலைஞன் என்பவனுக்கு இலக்கணம் ஏதாவது உண்டா….?”

”உண்டு. பஞ்சமாபாதகத்தில் அவன் ஒரு பார்ட்னர்.”
-நடிகவேள் எம்.ஆர்.ராதா.


ஏறக்குறைய இருபது வருசத்துக்கும் மேல இருக்குமுங்க.
கலையுலகத்துக்கும் நமக்கும் உள்ள தொடர்பு.
உங்க படங்கள எல்லாம் பாக்கறதுக்காக….
கியூவுல நின்னு மூச்சு திணறியிருக்கேன்….
முட்டிக்குக் கீழே போலீசுகிட்ட அடிவாங்கியிருக்கேன்….
பஸ்சுக்குப் போக வெச்சிருந்த காசைக்கூட பறிகொடுத்திருக்கேன்.

ஆனா இத்தன வருசம் திரைல மட்டுமே பாத்துப் பாத்துப் பூரிச்ச
உங்க சமாச்சாரங்கள நடுத்தெருவுல பாக்கறதுக்கான வாய்ப்பு
இப்பத்தாங்க கெடச்சுது. இந்தக் “கலைய” வளக்கறதுக்காக
நீங்க ஆத்துற தொண்டிருக்கே தொண்டு….
அது நம்ம சுபாசு சந்திரபோசு செஞ்ச தொண்டுக்கும் மேல.
இப்படிப்பட்ட தேசபக்தருகளுக்கு ஒரு சிக்கல்ன்னா….
அது இந்த தேசத்துக்கே வந்த சிக்கல்தானுங்களே…..

ஆனா…. இந்தக் கலாரசனையத்த கந்தசாமி இருக்கானே…
அவனுக்கு வாய் ரொம்ப நீளங்க….
இந்த நாடே உருப்படாமப் போனதுக்குக் காரணமே நீங்கதானாம்.
நீங்க இல்லாட்டி இந்த ஊர் இளிச்சவாயனுக என்னமோ
அமெரிக்காக்காரனுக்கு முன்னாடியே
அணுகுண்டக் கண்டுபுடுச்சிருப்பானுகங்கிற கணக்கா பேசறான்.

”கந்தசாமி….! சினிமான்னா ஏதோ ஒண்ணு ரெண்டு உருப்படாத கேசு
இருக்கத்தான் செய்யும்.
அதுக்காக நீ ஒட்டுமொத்த கலையுலகையே திட்டித் தீக்காதே…..”ன்னேன்.

அவன் கேட்டாத்தானே…?

“ஒண்ணு ரெண்டு உருப்படாத கேசு இருந்தா நான் ஏன் பேசறேன்?
ஆனா…. உருப்படற கேசே அங்க ஒண்ணு ரெண்டுதான் இருக்கு….
இதுல வேற இவுங்குளுக்குள்ள நாயடி….பேயடி அடிச்சுக்கறதப் பாத்தா
மானக்கேடா இருக்குது…..”ங்குறான் கந்தசாமி.

“கலைச்சேவை” செய்ய வந்தவங்களுக்குள்ள
ஏதாவது பிரச்சனை வராமயா இருக்கும்?
அதப்போயி ஏன் பெருசா எடுக்கறே?”ன்னேன்.

”யோவ் லூசு! இது “கலைச்சேவை” செய்யறவங்களுக்குள்ளே வந்த பிரச்சனை இல்ல…..
கடங்காரனுகளுக்குள்ள வந்த பிரச்சனை.
சினிமாவ எப்படி ஆரோக்கியமா எடுக்கறதுங்கறதுல வந்த பிரச்சனையில்லய்யா….
வாங்குன கடன கட்டாம எப்படி டிமிக்கி குடுக்கறதுங்கறதுல
வந்த பிரச்சனை. அதப் புரிஞ்சுக்கோ……”ங்குறான் கந்தன்.

“என்னது….. கடனா….? யாரு நம்ம நடிகருக வாங்குனாங்களா….?
அவுங்குளுக்கு என்னய்யா கொறைச்சல்…? காரு…. பங்களா…ன்னு
ராசாவாட்டம் இருக்குற அவுங்களப்போயி
கடன் வாங்குனாங்கன்னு புளுகறியே…..
இது உனக்கே நல்லாயிருக்கா கந்தசாமி…?”ன்னேன்.

”இங்க பாரு…. விசயம் முழுசா தெரிஞ்சா பேசு….
இல்லாட்டி ஆளவிடு….”ன்னு கெளம்புனுவனப் புடிச்சு
கெஞ்ச வேண்டீதாப் போச்சு…….

ஒருவழியா சமாதானப்படுத்தி அவனப் பேசவைக்கறதுக்குள்ள
மனுசனுக்குப் போதும் போதும்ன்னு ஆயிருச்சு.

“காத்தால எந்திரிச்சா கைல காசு இல்லாம….
MGRகுடிக்கக் கஞ்சியும்….. தொட்டுக்க ஊறுகாயுமா….
காலந்தள்ளுற உங்க நடிகருக……
சங்கத்துக்கு சொந்தமா ஒரு கட்டடம் கட்டணும்ன்னு முடிவு பண்ணி
ஸ்டேட் பாங்குல இருபத்தி ஐஞ்சு லட்சம் கடன் வாங்குனாங்க……
ஏறக்குறைய பதினெட்டு வருசம் முன்னாடி.

வாங்குனது என்னவோ 25 லட்சம்…..
ஆனா வாங்குன காச ஒழுங்கா கட்டாம…
வாங்குன கடனுக்கு வட்டி மேல வட்டி ஏறி….
இப்ப அது இரண்டரை கோடில வந்து நிக்குது.

அது எம்.ஜி.ஆர். உசுரோட இருந்தப்பவே உருவான கடன் தான்.
அத அவரும் தீக்க முயற்சி எடுக்கல…
அப்பத் தலைவரா இருந்த சிவாஜியும் தீக்கல…
Sivajiஅதுக்கப்புறம் வந்த தலைவர்களும் தீக்கல…
இப்போ இருக்குற தலைவரும் தீக்கல…
இனி வரப்போற தலைவரும் தீக்கப்போறதில்ல…
இது தான் இன்னத்த நெலமை… புரிஞ்சுதா…?”ன்னான்

இதென்னடாது… சினிமாவுலயும் நேர்லயும் சர்ர்ர்ரு புர்ர்ர்ருன்னு
கார்ல வந்தெறங்குற நம்மாளுகளா கடங்காரனுக…?
இவுங்க ஏதோ பாரி வள்ளல் பரம்பரைன்னு நெனச்சுகிட்டு
தியேட்டர்ல நாம விசிலடிச்சுகிட்டு இருந்தா…
இவுங்க நம்மள விட பிச்சைக்காரனுகளா இருக்கானுகளேன்னு
வருத்தமாப் போச்சு….

இருந்தாலும்…. சொந்தத்துல காரு… பங்களான்னு… வெச்சுருக்குற இவுங்க
எதுக்கு பேங்குல போயி கடன் வாங்குனாங்க…?
சரி இவுங்கதான் கேட்டாங்கன்னா…
‘இவ்வளவு வசதி இருக்குற உங்களுக்கு எதுக்குக் கடனு?’ன்னு
பேங்க்காரனுகளாவது கேட்டானுகளான்னு… பல சந்தேகம்…

வாயி சும்மாயிருக்காம அதக் கேக்கப்போயி…
கலாரசனையத்த கந்தசாமி குண்டக்கமண்டக்கன்னு கிழிக்க ஆரம்பிச்சுட்டான்.

“யோவ் அரைப்பைத்தியம்! இந்த நாட்டுல பேங்க்காரனுக என்ன…
உன்ன… மாதிரி அன்னாடங்காச்சிகளுக்கு லோன் குடுக்கவா
பேங்க் வெச்சிருக்கான்… ?
வக்கில்லாதவனுகளுக்கு கடன் குடுக்க இல்லையா பேங்க்கு…
வசதி உள்ளவனுக்கு கடன் குடுக்கத்தான் பேங்க்…

உன்னமாதிரி மொளங்கால் வரைக்கும் வேட்டிகட்டுனவனுகளுக்கு
குடுத்தா அவுங்களுக்கு என்ன லாபம்…?
உனக்கு பதிலா… அஞ்சாறு நடிகனுகளுக்கோ,
nadigar1நடிகைகளுக்கோ கடன்குடுத்தா….
பேங்க்கு மேனேஜரு பக்கத்துல நின்னு
பல்லிளிச்சுகிட்டு போஸ் குடுக்கலாம்…

உன்னப் பக்கத்துல நிக்க வெச்சுப் போட்டோ எடுத்தா
எவன் சீந்துவான் அவுங்கள…? இது புரியாம ஒளறாதே…”ன்னான்.

அதென்னமோ உங்க சினிமாவுல அடிக்கடி வருமே…
கிளாஸ்பேக்கோ…. பிளாஸ்பேக்கோ… அந்தமாதிரி
ஒன்னு ஞாபகத்துக்கு வந்துச்சு.

ஏழெட்டு வருசம் முன்னாடி….
பக்கத்துல உள்ள பேங்குல மாடு வாங்க லோன் குடுக்குறாங்கன்னு
நம்ம கருப்பராயன் சொன்னான்னு நம்பி….
நாம்போயி அந்த பேங்க் மகராசருககிட்ட பட்டபாடு இருக்கே…

மொதல்ல வெளீல நின்ன பியூனுகிட்டக் கெஞ்சிக்கூத்தாடி
உள்ளாற போறதுக்குள்ளயே போதும் போதும்ன்னு ஆயிருச்சு…

உள்ளாற போன…
”சொந்தமா எடமிருக்கா…?”ன்னான்

இல்லே…ன்னேன்

“வேறு ஏதாவது சொத்து பத்து இருக்கா…?”ன்னான்

அது இருந்தா நா ஏன் இங்க வர்றே…ன்னேன்

“உம் பொண்டாட்டி பேர்லயாவது இருக்கா…?”ன்னான்

அதுவுமில்லே…ன்னேன்

“உனக்கு கடன்குடுத்தா நிச்சயமா நீ திருப்பிக் கட்டுவேங்குறதுக்கு
உத்தரவாதக் கையெழுத்துப் போட ரெண்டு பேர் இருக்காங்களா…?”ன்னான்…

ஓ…. இருக்காங்க…. நம்ம வறட்டி தட்டுற சின்னப்பனும்…
மாடு மேக்கிற அமாவாசையும் போதுமா…?ன்னேன்

“அவுங்கெல்லாம் ஆகாது…
நீ ஒழுங்காக் கட்டலன்னா அவுங்ககிட்ட ஜப்தி பண்றதுக்கு
கோவணத்தத் தவிர வேறென்ன இருக்குது…?
அதுனால ஊருக்குள்ள யாராவது ரெண்டு ‘பெரிய’
மனுசனுகள கையெழுத்துப் போட கூட்டிட்டு வா…

வர்றப்ப… ரெண்டு பேர சாட்சிக்கு வேற கூட்டிட்டுவா….

அப்படியே மறந்திடாம மாடு புண்ணாக்குதான் திங்கும்குறதுக்கு
சர்ட்டிபிகேட் ஒண்ணையும் உங்க ஊர் வக்கீலுகிட்ட வாங்கீட்டு வா…”ன்னான்

இவனுககிட்ட இத்தன லோல்பட்டு கடன் வாங்குறத விட…
காக்கஞ்சி குடிச்சுட்டு காலத்த ஓட்டறதுதான் செரீன்னு முடிவு பண்ணி….
மாடாவது மண்ணாங்கட்டியாவதுன்னு நடையக் கட்டீட்டேன்….

“ஏங் கந்தசாமி…. மாட்டு லோனுக்குப் போன நம்மளையே
அந்தப்பாடு படுத்துனாங்களே இந்த பேங்க் ஆபீசருக…..
25 லட்சம் கேட்டுப் படியேறுன நம்ம “கலைஞருகள”
என்னபாடு படுத்தீருப்பாங்க….?ன்னு கேட்டேன்.

கடுப்பாயிட்டான் கந்தன்.

“வெவரம் புரியாமப் பேசாத….
ஏற்கெனவே ‘இந்தியன் பேங்க்’ வெவகாரத்துல
பல ’தன்மானக் காங்கிரஸ்’ தலைக உருண்டுகிட்டுக் கெடக்குது…..
குள்ள பத்மினிக்குக் குடுத்தது…..
குண்டு பத்மினிக்குக் குடுத்தது….
எல்லாம் ‘கோவிந்தா’ ஆயிப்போயி……
இப்ப பேங்க்கயே பெனாயில் போட்டுக் கழுவீட்டு இருக்கானுக.
இத்தன சட்டதிட்டங்களும் உன்ன மாதிரி
இளிச்சவாயனுகளுக்குத்தான்.

நடிக நடிகையருக்குன்னா…..
நாக்கத் தொங்கப்போட்டுகிட்டு குடுப்பாங்க நம்ம ஆபீசருக……
புரிஞ்சுதா……?”ங்கறான் நம்ம கலாரசனையத்த கந்தசாமி.

இடைல எந்தப் பொழுதுபோக்குமே இல்லாம நாளு நகர்ந்துகிட்டு இருக்க…..
திடுதிப்புன்னு ஒரு நாள்……
“நடிகர் சங்கத்தில் கலாட்டா….”
“காது கிழிந்தது…”
”நாற்காலி பறந்தது”
ன்னு பத்திரிக்கைகள்ல பக்கம் பக்கமா செய்தி.

ஊர் ரெண்டுபட்டா
கூத்தாடிக்குக் கொண்டாட்டம்ன்னு கேள்விப்பட்டிருக்கேன்….
ஆனா…..
Radharaviகூத்தாடிகளே ரெண்டுபட்டா
பத்திரிக்கைகளுக்கு சந்தோசம் இல்லாம இருக்குமா…..?

ஆனா…. எனக்குத்தான் வருத்தமாப் போச்சு…..
“கலை” ஒலகமே இப்புடி ரெண்டுபட்டா….
இந்த நாடு என்னாகறது?
இந்த சனங்க அடுத்தவேளை சோத்துக்கு
என்ன பண்ணுவாங்கன்னு ஒரே கவலையாப் போச்சு.

நடிகர் சங்க கலாட்டாவுல நீங்க எல்லாம்….
“கடன்கார ராதாரவி ஒழிக”ன்னு ஒரு புறமும்…..

“கடனடைக்க வர மறுக்கிற கடன்கார விஜயகுமார் ஒழிக”ன்னு மறுபுறமும்
Vijayakumar_alterமாறி மாறி நின்னு உங்க “கொள்கை முழக்கங்கள”
முழங்கியதப் பாத்து புல்லரிச்சுப் போச்சுங்க.

இதுல வேற நம்ம காந்தியார்கூட
உப்பு சத்தியாக்கிரகத்துல கலந்துகிட்டு
தேச சேவைக்கே தன்னை அர்ப்பணிச்சுகிட்ட
‘தியாகி’ மாயாவோட ஜாக்கெட்ட
யாரோ ஒருத்தரு கிழிக்க…..

இந்தத் ’தியாகி’ அவுங்களக் கடிக்க….

சரத்குமாரோ யாரோ புடுச்சுத் தள்ள…..

அவுரு இவரத்தள்ள….

விஜயகாந்த் குதிச்சு வந்து சமாதானம் பண்ண…..

உடனே ஒரு கோஷ்டி சட்டசபை கணக்கா ‘வெளிநடப்பு’ பண்ண….

ஒருத்தன் “டேய் மான்ங்கெட்டவங்களா”ங்க…….

இன்னொருத்தன் “நீங்கதண்டா அது”ங்க…..

போதாக்குறைக்கு நம்ம பத்திரிக்கைக
“மாயா கடிபட்ட இடம் இதுதான்”ன்னு
முதுகுல அம்புக்குறி வேற போட்டு போட்டோ போட……

”நல்லவேளை கடிச்ச மகராசரு
Mayaமுதுகுல கடிச்சாங்களே”ன்னு
சனங்கள நிம்மதிப் பெருமூச்சு விடவெச்சுட்டீங்க.

அதுக்கப்புறம் நீங்க மாத்தி மாத்தி குடுத்த அறிக்கைக இருக்கே…….

அட…… அட……..

(இடைவேளை)

Inter

(இதன் கண்றாவி கிளைமேக்ஸ் நாளை…….)

நன்றி : குமுதம் ஸ்பெஷல் – 1997