எழுதுபவனெல்லாம் எழுத்தாளனல்ல…


முதல் சந்திப்போடு முடிந்து விடுகிறது எங்கள் எழுத்தாள வாசக உறவு.
பிற்பாடு அவர்கள் தோழர்கள்தான் எனக்கு.
.
எனது எழுத்து அடுத்த கட்ட பரிமாணத்தை நோக்கி
நகர்கிறதென்றால் அது அவர்களது தோழமையால்தான் சாத்தியப்படுகிறது.
.
எழுத்தாளன் என்பவன் மலைமேல் அமர்ந்து
பிரசங்கம் செய்கிறவனாகவும்
வாசகர்கள் அதை வாயைப்பிளந்து கொண்டு
கேட்பவர்களாகவும் இருக்கிற “உறவு”முறை எங்களுக்குள் இல்லை.
.
என் நண்பர் ராஜா கடைகடையாக புத்தகம் போடுபவர்.
ஏறத்தாள இருபதாண்டுகால நட்பு.
தொண்ணூறுகளின் மத்தியில்
நான் தொடர் எழுதிக் கொண்டிருந்த இதழை
ஒவ்வொரு கடையாக ஏறி இறங்கி
விற்பனைக்குப் போடும் இளைஞராக எனக்கு அறிமுகம்.
கட்டுரை வந்தவுடன் அவரிடம் இருந்து போன் வரும்.
.
”என்னண்ணா… இந்த வாரம் சொதப்பீட்டிங்க.
தினத்தந்திக்கு எழுதறமாதிரி எழுதுங்க.
தினமணிக்கு எழுதறமாதிரி எழுதாதீங்க.
அப்புறம் நாங்க எல்லாம் எப்படிப் படிக்கிறது?” என்பார்.
.
அப்பொழுதே புரிந்துவிடும் நாம் ஏதோ
மேதாவித்தனத்தைக் காட்டுவதுபோல்
எழுதியிருக்கிறோம் என்று.
மறுவாரம் திருத்திக் கொள்வேன்.
.
அடிப்படையில் எழுத்தாளனில்லை நான்.
சமூகத்திற்காக பங்காற்ற வேண்டிய பணிகளை
செய்துமுடித்தது போக தேவைப்பட்டால் எழுதுபவன்.
எழுதுவது மட்டுமே எனது வேலையுமல்ல.
.
அது ஈழமாகட்டும்…
கூடங்குள அணுமின் நிலையமாகட்டும்…
சமூக நீதிக்கான சமாச்சாரங்களாகட்டும்
முதலில் அதற்கான பணி. பின்னரே எழுத்து.

எம்மைப் பொறுத்தவரை எழுத்தாளர் வாசகர் உறவென்பது
சமூகப்பணிகளைப் பகிர்ந்து கொள்வதில் அடங்கியிருக்கிறது.
வெறும் எழுத்தை சிலாகிப்பதில் அல்ல.
.
எனது எழுத்தை செதுக்குபவர்கள் செப்பனிடுபவர்கள்
எல்லாம் அவர்கள்தான்.
சொதப்புவதில் மட்டும்தான் எனது பங்கிருக்கிறது.
.
ஆக நான் எழுத்தாளனாக அவதாரம் எடுக்கப்போகிறேன்
என்று வானில் எந்த வால் நட்சத்திரமும் உதிக்கவில்லை.
முண்டாசு கட்டிய மூன்றுபேர் வந்து
எங்கள் வீட்டுக் கதவைத் தட்டி
”ஒரு அசகாய சூர எழுத்தாளன் பிறந்திருக்கிறான்” என்று சேதி சொல்லிப் போகவுமில்லை.
.
இயக்குநர் பாலச்சந்தருக்கு எழுதிய பகிரங்கக் கடிதம்
கோடம்பாக்கத்தின் எரிச்சலுக்கு இரையாயிற்று என்றால்
வைகோவுக்கு எழுதியதோ அவரிடம் இருந்து கடும் கண்டனத்தையும் தொண்டர்களிடம் இருந்து பெருங்கோபத்தையும் கொண்டுவந்து சேர்த்தது.
.
ஒரு திருமண வீட்டில் என்னைக் கண்ட மதிமுக வினர்
“எத்தனைக்கு விலை போனே?” என்றனர்.
.
“நானூறு ரூபாய்க்கு” என்றேன்.
.
ஆம் அதற்கு குமுதம் அனுப்பிய செக்கில் அவ்வளவுதான் குறிப்பிட்டிருந்தது.
.
நடிகர் சங்க கடனுக்காக தமிழக அரசு
தானமாகக் கொடுப்பதாக இருந்த
ஒருகோடி ரூபாயை தராமல் நிறுத்தியதற்கு
நான் எழுதிய “நடுத்தெருவுக்கு வந்துவிட்ட
பாட்டாளி தமிழ் நடிகர்களுக்கு” என்கிற கடிதமும்
ஒரு காரணம் என்றார்கள் எனது வாசிப்பாளர்கள்.
.
”ஒழுங்கா உங்க புத்தகத்தை சிறைக்கு
அனுப்பி வைக்கலேன்னா
அப்புறம் உங்களையும் கடத்த வேண்டி வரும்…” என்று
நடிகர் ராஜ்குமார் கடத்தல் வழக்கில்
சிறையில் இருந்த ஏழுமலை நையாண்டியாக எழுதிய
கடிதத்தை நினைத்தால் இன்றைக்கும் சிரிப்பு வரும்.
.
அப்படிப்பட்ட உரிமை உள்ளவர்களாகத்தான்
என் எழுத்தை செதுக்குபவர்கள் இருக்கிறார்கள் இன்றைக்கும்.
.
அதன் சமீபத்திய உதாரணம்தான் விழுப்புரம் சுப்ரமணியம்.
ஓய்வு பெற்ற காவல் துறை உதவி ஆய்வாளர்.
புத்தகங்களை அனுப்பச் சொல்லி
பல கடிதங்கள் எழுதிச் சலித்த பிறகு
நாஞ்சில் நாடனிடம் எனது அலைபேசி எண்ணை வாங்கி
நேரடியாகவே தொடர்புக்கு வந்துவிட்டார்.
.
எனக்கோ எனது எந்தப் புத்தகத்தையும்
பாதுகாத்து வைக்கும் பொறுப்போ
புத்திசாலித்தனமோ கொஞ்சமும் கிடையாது.

வீட்டில் துணைவியோ அம்மாவோ ஒளித்து வைத்திருக்கிற
புத்தகத்தையும் லவட்டிக் கொண்டுபோய்
யாருக்காவது கொடுத்துவிடுவேன்.
அப்புறம் எங்கிருந்து அவருக்குக் கொடுக்க?
.
கடைசியில் கடுப்பாகிப்போய்
“இனி உன்னோட எந்தக் கர்மமும் எனக்கு வேண்டாம்.
உனக்கொரு கும்பிடு…
உன் புத்தகத்துக்கு ஒரு கும்புடு” கடுதாசி எழுதிவிட்டார் சுப்ரமணியம்.
.
இதை விலாவாரியாகச் சொல்லி
”யாராவது தருமம் பண்ணுங்க துரைகளா…” என
முகநூலில் புத்தகப் பிச்சை எடுக்க….
.
“விடுங்கண்ணே நாமளே எல்லா புக்கையும் ப்ரிண்ட் போட்டர்லாம்…”ன்னு
தம்பி இசாக் வந்து குதிக்க
ஆரம்பமாகியிருக்கிறது அடுத்த அத்தியாயம்.
.
ஆக முதல் வரியிலேயே சொன்னதைப் போல
எழுதுபவனெல்லாம் எழுத்தாளனுமல்ல.
வாசிப்பதனால் மட்டுமே அவர்கள் வெறும் வாசகருமல்ல.
.
எழுத்தாளன் – வாசகன் என்கிறபோது
அதில் ஏதோ ஒரு அந்நியத்தன்மை இருப்பதாகவே உணர்கிறேன்.
.
என்னைப் பொறுத்தவரை அது ஒரு வழிப்பாதை.
.
எம்முடையதோ தோழமை.
.
அது எழுத்தாளனை தேர்ந்த வாசகராகவும்….
வாசகரை நல்ல படைப்பாளியாகவும்
மாற்றும் வல்லமை கொண்டது அத் தோழமை.
.
.
(நன்றி : அந்திமழை ஜனவரி 2018)

Advertisements

நீதி என்பது நாம் தேடும் சட்டபுத்தகங்களில் இல்லை….

உணவுப் பொட்டலத்தைத் ”திருடி”த் தின்றார்கள் என்று சொல்லி,
வட இந்தியாவில் இரு சிறுவர்களை அடித்து உதைத்து
செருப்பு மாலை போட்டு இழுத்துச் சென்றிருக்கிறார்கள்.
இதைப் படித்ததும் மனது வேதனையால் கனத்தது.
.
வடக்கே அப்படி நடந்தது என்றால்
தெற்கே தமிழகத்தில் நடந்த வேறொரு சம்பவம்
ஏனோ நினைவுக்கு வந்தது.
.
தச்சு வேலைக்காக மதுரையில் இருந்து வந்த
இளைஞன் ஒருவன் தாராபுரத்தில் பேருந்து நின்றபோது
பசி தாளாமல் அங்கிருந்த கடையில்
ஒரு பன்னை எடுத்துச் சாப்பிடும்போது சிக்கிக் கொள்கிறான்.
.
அடி உதையோடு போலீஸ் ஸ்டேஷனில் ஒப்படைக்கப்பட்ட
அவனை மறுநாள் காலை மாஜிஸ்ட்ரேட்
முன்பாகக் கொண்டுபோய் நிறுத்துகிறது போலீஸ்.
.
இப்போது திருப்பூர் மாவட்ட நீதிபதியாகவும்
அப்போது மாஜிஸ்ட்ரேட் ஆகவும் இருந்த
ஜியாபுதீன் முன்பு வழக்கு விசாரணைக்கு வருகிறது.
.
போலீஸ் கூட்டிவந்த இளைஞனை
ஒருபார்வை பார்த்து விட்டு
“என்ன விவரம்?” என வினவுகிறார்
ஜியாபுதீன். விவரம் சொல்கிறது போலீஸ்.
.
பசிக்கொடுமையால் பன் திருடிய இளைஞனிடம்
சில கேள்விகள் கேட்டுவிட்டு
”என்ன விட்டுவிடலாமா?” என்கிறார் போலீசிடம்.
.
”அய்யா இவனுகள எல்லாம்
உள்ள போட்டாத்தான் திருந்துவானுகய்யா…” என
முனகுகிறார் இன்ஸ்பெக்டர்.
.
“அட அதில்லப்பா ஏதோ பசின்னு
ஒரு பன்னைத் திருடீட்டான்
அதுக்குப் போயி சிறைக்கெல்லாம் அனுப்பனுமா?” எனக்கேட்க..
.
”இல்லீங்கய்யா இன்னும் இன்வெஸ்டிகேஷன்
பெண்டிங்…ல இருக்கு”ன்னு தலையைச் சொறிகிறது போலீஸ்.
.
”இதுல என்னய்யா இன்வெஸ்டிகேஷன் இருக்கு….” என்று கூறியபடி
அந்த இளைஞனின் பக்கம் திரும்புகிறார் மாஜிஸ்ட்ரேட்.
.
”ஏம்ப்பா நேத்து நைட் எங்க இருந்தே?” என்று கேட்க…
.
”ராத்திரி முழுக்க ஸ்டேஷன்லதான்யா
இருந்தேன்.” என்கிறான் அந்த இளைஞன்.
.
”ஆமா…. காலைல ஒன்னுக்கு ரெண்டுக்கு எல்லாம் போனியா?”
என்று மாஜிஸ்ட்ரேட் கேட்க….
.
இதையெல்லாம் எதற்கு இவர் கேட்கிறார் என்று
எதுவும் புரியாமல் ”ஆமாங்கய்யா போனேன்…” என்று
சொல்லி தலையாட்ட
.
”அதெல்லாம் போன சரி…. எங்க போன?” என்கிறார் மீண்டும்.
.
”ஸ்டேஷன்லதான்யா” என்று வெட்கத்துடன் சொல்ல….
.
சிரித்தபடி போலீஸ் பக்கம் திரும்புகிறார்
மாஜிஸ்ட்ரேட் ஜியாபுதீன் .
”அப்புறம் இதுல என்னய்யா
இன்வெஸ்டிகேஷன் பெண்டிங்….?

அவன் பன்னு திருடுனான் சரி….
அதை உங்க ஸ்டேஷன்லயே
இன்னைக்குக் காலைல வேற விதமா விட்டுட்டு வந்துட்டான்.
.
ஆக…. திருட்டுப் போன புராபர்ட்டி
Recover ஆயிடுச்சல்ல…
அப்புறம் எதுக்கு ஜெயிலு?” என்று கேட்க….
.
இன்ஸ்பெக்டர் தலைசுற்றிக் கீழே விடாதபடி
பிடித்துக் கொள்கிறார் கூட வந்த ஏட்டய்யா.
.
டவாலியைக் கூப்பிட்டு பன் திருடிய அந்த இளைஞனுக்கு
ஒரு பெரிய சைஸ் பன்னும் குடிக்கத் தண்ணீரும்
கொண்டு வர ஏற்பாடு பண்ணச் சொல்லி
பணமும் கொடுத்து அனுப்புகிறார் மாஜிஸ்ட்ரேட்.
.
”இதுதான் உனக்கு தண்டனை.
இந்த கோர்ட் கலையறதுக்குள்ள
நீ இதை முழுசா சாப்பிட்டுட்டுத்தான் போகணும்”
என்றபடி அடுத்த வழக்குக்கு நகர்கிறார் அந்த மனிதர்.
.
ஆக…
.
நீதி என்பது நாம் தேடும் சட்டபுத்தகங்களில் இல்லை.
.
அது நம் இதயங்களில் இருக்கிறது.
.
.
( “டுபாக்கூர் பக்கங்கள்” – குமுதம் )

அபிராமி…. அபிராமி…..


ஆனாலும் ரஜினிக்கு இந்தக் குசும்பு கூடாது.
.
சொல்வதென்றால் டைரக்ட்டா
சொல்ல வேண்டீதுதானே?
.
அதுவும் தனது நாற்பத்தி நான்கு ஆண்டு நண்பரிடம்.
.
போனில் சொல்லலாம்….
அல்லது நேரில் சொல்லலாம்….
அதற்காகவெல்லாம் கோபித்துக் கொள்ளக்கூடியவரா கமல்?
.
அதை விட்டு விட்டு
பொது வெளியில் குத்திக்காட்டலாமோ?
.
“நான் 23 வருசம்தான் கர்நாடகாவுல இருந்தேன்.
ஆனா 44 வருசம் தமிழ்நாட்டுல உங்க கூடத்தான் வாழ்ந்திருக்கேன்.
என்னத் தூக்கிப் போட்டா…
இமையமலைல போய் விழுவேனே தவிர
வேற எந்த மாநிலத்துலயும்
போயி விழமாட்டேன்…..”ன்னு
உள்குத்தல்ல ஒரு வெளிக்குத்தே குடுக்குறாரே ரஜினி….
.
இது நியாயமா?
என்பதுதான் நமது வருத்தம்..
.
”விஸ்வரூபம்” படப்பிரச்சனை வந்தபோது
ஏதோ ஒரு ஆதங்கத்துல சொல்லீருக்கலாம் கமல்….

”நான் தமிழ்நாட்டை விட்டு
”மதசார்பற்ற” வேற மாநிலத்துக்குப் போறேன்….”ன்னு.
.
நானும்கூட ஒருவேளை குஜராத்துக்குத்தான்
போவாரு போலிருக்குன்னு நெனச்சேன்.
.
அதை அப்பவே அவரும் மறந்தாச்சு…
நாமும் மறந்தாச்சு.
.
ஆனால் அவ்வளவு பேரு மத்தீல
பப்ளிக்கா ”நல்ல உள்ளம் உள்ள தமிழர்கள விட்டு
நான் பூமீல எந்த இடத்துக்குப் போவேன்?
சித்தர்கள் இருக்குற இமயமலைக்குப் போவேனே தவிர…
நிச்சயம் வேற எந்த மாநிலத்துலயும்
போயி விழமாட்டேன்….” ன்னு
கமலை மனசுல வெச்சுட்டு
ரஜினி சொன்னதக் கேட்டதும்தான்
மனசுக்குக் கஷ்டமாயிருச்சு….
.
ம்ம்ம்….
எனக்கு உண்டான காயம் அது தன்னால ஆறீரும்….
.
எனக்கு என்ன காயம்ன்னாலும்
என் ஒடம்பு தாங்கீரும்…..
ஆனா அவுரு ஒடம்பு தாங்குமா?
.
ஆனா…
நான் அழுது என்னோட சோகம்
கமலைத் தாக்கீருமோன்னு நெனைக்கறப்பதான்
அழுகை அழுகையா வருது….
.

.
.
( “டுபாக்கூர் பக்கங்கள்.” – குமுதம் வார இதழ். )

ஆதாரம் இங்கே… பாலகுமார் எங்கே?

உச்சகட்ட இன அழிப்புப்போர் நடந்து முடிந்து இன்றோடு எட்டு ஆண்டுகள் ஆனாலும் இன்னும் நீதியின் கண்கள் திறக்குமா? என்று ஏக்கத்தோடு காத்திருக்கிறார்கள் எண்ணற்ற ஈழ மக்கள்.
.
அதிலும் ஈழவிடுதலைப் போராட்டத்தில்
முன்னர் ஈழப்புரட்சி அமைப்பின் தலைவராகவும் (ஈரோஸ்)….
பிற்பாடு தமிழீழ விடுதலைப் புலிகளது
முக்கிய தலைவர்களில் ஒருவராகவும்
மாபெரும் பங்காற்றிய க.வே.பாலகுமார் கதி என்னவாயிற்று?
.
அவர் உயிருடன் இருக்கிறாரா இல்லையா
என்கிற கேள்விகளுக்கான பதில்
இன்னும் கிடைத்தபாடில்லை.
.
எளிமை என்றால் அதற்கு இன்னொரு பெயர் உண்டு.
அதுதான் க.வே.பாலகுமார்.
.
ஆர்ப்பரிக்காத அரசியல்…..
.
எதிலும் தன்னை முன்னிறுத்திக் கொள்ளாத பெருந்தன்மை….
.
இந்தியப் பிரதமரையே முதல் நாள் சந்தித்துவிட்டு வந்தாலும்
மறுநாள் ஒரு ஓட்டை சைக்கிளில்
கோடம்பாக்கத்துத் தெருக்களில் சுற்றிவரும் எளிமை…..
.
இதுதான் தோழர் பாலா.
.
எனக்கும் அவருக்குமான பாசப்பிணைப்பு ஏற்பட்டு ஏறக்குறைய முப்பதாண்டுகளுக்கும் மேலாகிறது
என்பதெல்லாம் பிற்பாடு ஆறுதலாகக் கதைக்க
வேண்டிய சமாச்சாரங்கள்.
.
ஆனால்….
மிகச் சரியாக எட்டு வருடங்கள் முன்பு தனது மகன் சூரியதீபனுடன் வெள்ளைக்கொடியுடன் சரணடைந்த அவர் விசாரணைக்காக கொழும்புக்கு கொண்டு செல்லப்பட்டதாக முதலில் தகவல்கள் வெளியாயின.
.
அவர் எங்கு கொண்டுசெல்லப்பட்டார்?
எந்த முகாமில் மறைத்து வைக்கப்பட்டிருக்கிறார் என்கிற தகவல்கள் எதுவும் வெளிவரவில்லை.
.
சிங்கள அரசின் புனர்வாழ்வு அமைச்சரோ
அவர் இறுதிப்போரில் கொல்லப்பட்டு விட்டார்
என்று அடித்துச் சத்தியம் செய்தார்.
.
ஆனால் ஒரு புகைப்பட ஆதாரத்தினை வெளியிட்டு
பெரும் அதிர்ச்சிக்குள்ளாக்கினார் பிரிட்டிஷ்
பத்திரிகையாளர் பிரான்சிஸ் ஹாரிசன்.
.
அந்தப் படம்தான் பாலகுமார் தனது மகனுடன்
ராணுவம் சுற்றியிருக்க கையில் கட்டுடன்
முகாமில் தடுத்து வைக்கப்பட்டிருக்கும் படம்.
.
அவரோடு யோகி, கவிஞர் புதுவை ரத்தினதுரை ஆகியோர்
சரணடைந்திருந்தாலும் ஆதாரம் சிக்கியிருப்பது
இவர் ஒருவருடையதுதான்.
பிரிட்டிஷ் பத்திரிக்கையாளர் படத்தோடு
எண்ணற்ற கேள்விகள் எழுப்பினாலும்
வாய் திறக்காமல் மெளனம் சாதிக்கிறது இலங்கை அரசு.
.
அதைவிட அமைச்சராகவும் பாராளுமன்ற உறுப்பினராகவும் இருந்த
பஷீர் சேக்தாவூத் தனது அரசியல் ஆசான் பாலகுமாரையும்
அவரது மகனையும் கண்டுபிடித்து தருமாறும்
இதில் தனிப்பட்ட கவனத்தை செலுத்துப்படியும்
இலங்கை ஜனாதிபதிக்கும் பிரதமருக்கும்
மிக அண்மையில் ஒரு கடிதம் எழுதியிருக்கிறார்.
.
நம்முன் உள்ள ஏக்கமெல்லாம்
மண்ணை மீட்க தம்மைத் தொலைத்துக் கொண்ட
பாலகுமாரும் சரணடைந்த மற்ற போராளிகளும்
எப்போது சுதந்திரக் காற்றை சுவாசிப்பார்கள்?
என்பதுதான்.
.
உலகத்தின் மனசாட்சி தன் மெளனத்தைக் கலைக்குமா?

நண்பர்கள் யார்? தூண்டிவிட்டுக் குளிர் காயும் பகைவர்கள் யார்?


வாட்டாள் நாகராஜ்கள் மட்டுமல்ல.
கே.வி.நாராயணா போன்ற மனிதாபிமானிகளும்
கன்னட தேசத்தில் உண்டு என்பதைச்
சொல்லாமல் சொல்லுகிறது
சமீபத்தில் வெளிவந்திருக்கும் ஒரு புத்தகம்.
.
ஒருபக்கம் காவிரி நீருக்கான போராட்டம்
ஓடிக் கொண்டிருந்தாலும்….
மறுபக்கம் இப்படி ஒரு புத்தகமா? என
ஆச்சர்யத்தில் நாம் ஆடிப் போகும் அளவுக்கு
ஒரு செயலைச் செய்திருக்கிறது கர்நாடக அரசு.
.
ஆம்…. கர்நாடக அரசின் “குவெம்பு பாஷா பாரதி”
வெளியிட்டிருக்கிற ஒரு புத்தகம்தான்
நம்மை ஆச்சர்யத்தின் எல்லைக்கே கொண்டுபோய் நிறுத்தி இருக்கிறது.
.
அந்தப் புத்தகத்தின் பெயர் என்ன தெரியுமா? “பெரியார் விசாரகளு”
.
அதுவாகப்பட்டது : “பெரியார் சிந்தனைகள்.”
.
நானூறு பக்கங்களில்
பெண்விடுதலை….
சமூக நீதி….
பெளத்தம்… என 52 தலைப்புகளில் பெரியாரின் சிந்தனைகளை
கன்னடத்தில் மொழிபெயர்த்து வெளியிட்டிருக்கிறார்கள்.
.
கீழ்வெண்மணியில் நடந்த தலித் படுகொலைகளைக் கண்டித்து
28.12.1968 விடுதலை நாளிதழில் வெளிவந்த
தலையங்கத்தையும் தேடிப்பிடித்து சேர்த்திருப்பது
வரலாற்றைப் படிக்காமலே வரலாற்றைப் படைக்க நினைக்கும்
சிலருக்கு பாடமாக இருக்கும்.
.
இந்நூல் வெளிவருவதற்குப் பின்னணியில் இருந்தவர்தான்
கன்னட பேராசிரியரான கே.வி.நாராயணா.
ஹம்பி பல்கலைக் கழகத்தில் ஒன்பதுமுறை
பதிவாளராகப் பணியாற்றிய பெருமைக்குரியவர்.
அத்தோடு சமஸ்கிருதக் கலப்பில்லாத
கன்னட மொழி வளர்ச்சிக்காக உழைத்து வருபவர்தான்
இந்தக் கே.வி.நாராயணா.
.
பெரியாரின் சிந்தனைகளை
கன்னட மக்களுக்குக் கொண்டு செல்லும் பணிக்கு
பதிப்பாளராகத் துணை நின்றவர்
திராவிடப் பல்கலைக் கழகத்திலும்,
பெங்களூர் பல்கலைக் கழகத்திலும்
தமிழ்ப் பேராசிரியராகப் பணியாற்றிய
கார்லோஸ் என்றழைக்கப்படும் பேராசிரியர் தமிழவன்.
.
பலருக்கும் முன்பாகவே எண்பதுகளில்
அமைப்பியல்வாதத்தினை (Structuralism) தமிழகத்தில்
அறிமுகப்படுத்திய முன்னோடிகளில் ஒருவர்தான்
நவீன இலக்கியவாதியான தமிழவன்
.
பெரியாரை கன்னட அறிவுஜீவிகளும் புரிந்து கொள்ளும் வகையில்
கட்டுரைகளைத் தேர்ந்தெடுத்து மொழிபெயர்த்தவர் பேராசிரியர் சிவலிங்கம்.
.
சிவலிங்கம் தமிழ் பேராசிரியர் மட்டுமில்லை.
கர்நாடக தலித் மக்களின் விடுதலைக்காக
“ஸ்வாபிமானி தலித் சக்தி” என்கிற இயக்கத்தினை
முழுவீச்சோடு நடத்தி வருபவர்.
.
நரபலி கொடுக்கப்பட்ட தலித் இளைஞனின் கொடூரக் கொலையை
உலகின் பார்வைக்குக் கொண்டு வந்த துணிச்சல்….

காதலுக்குத் துணை நின்ற தலித் பெண்ணை
நிர்வாணமாக ஓடவிட்ட கொடூர முகங்களைத் தோலுரித்த துணிவு….
என சிவலிங்கத்தின் பெயரைக் கேட்டாலே கர்நாடக அரசு கதிகலங்கும்.
.
(கடந்தவாரம் பெங்களூரு சென்றபோது
சிங்கிளாக எம்மைச் சந்தித்த இந்த சிங்கத்தைப் பற்றிப்
பின்னர் விரிவாக எழுதுகிறேன்…
.
பல்வேறு பணிச்சுமைகளுக்கு மத்தியில் சுழன்று கொண்டிருக்கும்
இவருடன் கதைக்க விரும்புபவர்கள்
முன்னரே குறுஞ்செய்தி அனுப்பிவிட்டு அழையுங்கள்: 09886346428 )
.
ஒடுக்கப்பட்ட மக்களது விடுதலைக்காக உழைத்துவரும்
இவரோடு மொழிபெயர்ப்பில் கைகோர்த்த மற்றொருவர் நல்லதம்பி.
.
இன்று இவர்கள் விதைத்த விதை
மரமாகி
கிளை பரப்பி
கனி தரும்போது….

கன்னட மக்கள் தங்களது உண்மையான நண்பர்கள் யார்?
தங்களைத் தூண்டிவிட்டுக் குளிர் காயும் பகைவர்கள் யார்?
என்பதை துல்லியமாகப் புரிந்து கொள்வார்கள்.
.
( டுபாக்கூர் பக்கங்கள் – குமுதம் வார இதழ் )

மாயாஜால உலக விநோதம்….

போதைப் பழக்கத்திற்கு அடிமையானவர்களை
விடுவிக்க எப்படி மறுவாழ்வு மையங்கள் இருக்கின்றனவோ…

அப்படி இந்த ஃபேஸ்புக் அடிமைகளையும்
மீட்பதற்கு ஏதாவது செய்தாக வேண்டிய
நிலையில் இருக்கிறோம்.
.
முப்பதாண்டுகளாக பார்க்காத
நண்பனை நேரில் பார்த்தாலும்…

ஃபேஸ்புக் நண்பனுக்கு கமெண்ட் போட்டுக்
கொண்டிருக்கிறோம் நாம்.
அல்லது
நாளைக்குக் காலை நாலே முக்காலுக்கே
புரட்சி வந்துவிடுவதைப் போல
மல்யுத்தக் களமாக ரவுண்டுகட்டி அடித்துக் கொண்டிருக்கிறோம்.
.
இப்போது இது கைகலப்பில் தொடங்கி
கொலை வரை சென்று கொண்டிருக்கிறது.

இனி வரும் காலங்கள் ஃபேஸ்புக் ரேப்….
ஃபேஸ்புக் மர்டர்….
ஃபேஸ்புக் கிட்நாப் எனப் போகும் போலிருக்கிறது.
.
நாம் கணினி முன் அமரும்போதே
முகம் தெரியாத மாய உலகினில்
பயணிக்கப் போகிறோம் என்கிற உண்மை
வெகு சிலருக்கே புரிந்திருக்கிறது.
யாரும் யார் பெயராலும் மோதலை உருவாக்கலாம்
என்கிற எதார்த்தம் புரிந்தால்
தேவையற்ற மன உளைச்சல்களில் இருந்து விடுபடலாம்.
.
இவ்விரு மாமனிதர்களும் ஒரே நாணயத்தின் இருபக்கங்கள்தான்
என்பது தெரிந்தே….
பெரியாரை Profile படமாகப் போட்டு
அம்பேத்கரிஸ்டுகளைச் சீண்டுவார்கள்.

அம்பேத்கரை Profile படமாகப் போட்டு
பெரியாரிஸ்டுகளைச் சீண்டுவார்கள்.
.
போலியாக இந்துப் பெயர் தாங்கி
இஸ்லாமியரை வம்புக்கு இழுப்பார்கள்….

அதைப்போன்றே இஸ்லாமியர் பெயர் தாங்கி
இந்துக்களை வம்புக்கு இழுப்பார்கள்….

இதில் இன்னும்
சாதி…
இனம்…
தேசபக்தி
என எதன் பேராலும் சண்டை கட்டலாம் இங்கு.
.
எப்படி நம் சமூகம் ஒன்றுபட வேண்டும்
என எண்ணுகிறோமோ
அப்படியே இச்சமூகம் ஒன்றுபட்டு விடக் கூடாது என்று
எண்ணுபவர்களும் இதில் இருக்கிறார்கள்
என்கிற உண்மை புரிபட வேண்டும் முதலில்.
.
இப்போதெல்லாம் ஒன்றுபட நினைப்பவர்களை
முரண்பட வைக்க அதிக செலவெல்லாம் தேவையில்லை
ஜெண்டில்மேன்….
.
ஒரே ஒரு ஆண்ட்ராய்டு போனும்
நாலு போலி ஐ.டி. க்களும் போதும்.
.
இதில் சமூக விரோதிகள்தான் ஈடுபட வேண்டும் என்றில்லை.
ஒன்றுபட்டால் வரும் சிக்கல்களில் இருந்து
தம்மை தற்காத்துக் கொள்ள நினைக்கும்
உளவுப் பிரிவுகளுக்கும் இதில் பங்கிருக்கும்.
.
இவை எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக
நமது அணுகுமுறைகளில் உள்ள அபத்தங்கள்தான்.
நாம் நமது கருத்துக்களை
மக்களுக்குக் கொண்டு சேர்க்க வேண்டும்
என்கிற அக்கறை உண்மையிலேயே இருக்குமானால்….
.
எதிரியைக்கூட நண்பனாக்கக்கூடிய
ராஜதந்திரம்தான் தேவை.

ஆனால் ஃபேஸ்புக்கில் ஜல்லியடிப்பவர்களோ
நண்பனைக்கூட எதிரியாக்கக்கூடிய
மகத்தான “ராஜதந்திரத்தை”க் கையாள்கிறார்கள்.
.
அதன் விளைவே
ரயில் கழிப்பறைகளில் எழுதப்பட்டிருக்கும்
வாசகங்களையும் விஞ்சிய வசவுகள்….
கைகலப்புகள்….
.
ஃபேஸ்புக்கைப் பொருத்தவரை
வாடியபயிரைக் கண்டபோதெல்லாம் வாடிய
வள்ளலார்கூட வீச்சறிவாளோடு வந்தால்தான்
விட்டு வைப்பார்கள்.
.
ஏனெனில் இது ஒரு மாயாஜால உலக விநோதம்.
.
.

( ” டுபாக்கூர் பக்கங்கள் ” குமுதம் )

“முன்தோன்றிய மூத்தகுடி”யின் முன் உள்ள சவால்…


கீழடியில் அகழாய்வு பணிகளை நடத்திய
அதிகாரி அமர்நாத் ராமகிருஷ்ணன்
அசாமுக்கு தூக்கியடிக்கப்பட்ட உத்தரவை
ரத்து செய்து தீர்ப்பளித்திருக்கிறது
மத்திய நிர்வாக தீர்ப்பாயம்.
.
அத்தோடு அவர் மீண்டும் தனது .ஆய்வுப்பணிகளை
கீழடியிலேயே தொடர வேண்டும் என்றும்
நெத்தியடியாய் சொல்லியிருக்கிறது.
.
கீழடியில் நடந்த உள்ளடிகளையெல்லாம்
பார்க்கும்போது எம்.ஜி.சுரேஷ் எழுதிய
“யுரேகா என்றொரு நகரம்” நாவல்தான்
நினைவுக்கு வருகிறது.
.
“அகழ்வாராய்ச்சியில் வெளிவரும்
உண்மைகளைத் தடுக்க
எந்த எல்லைக்கும் செல்வார்கள்
வரலாறே அற்றவர்கள்…” என்கிற
நுட்பமான ரகசியங்களை சொல்லியிருப்பார்
அந்த நாவலில்.
.
மதுரை அருகேயுள்ள கீழடி கிராமத்தின்
அகழ்வு ஆய்வுகளுக்கு முடிந்தவரை முட்டுக்கட்டை
போடுவது ஒருபக்கம் என்றால்
ஆதிச்சநல்லூர் அகழ்வாய்வுப் பணிகள்
அம்போவெனக் கேட்பாரற்றுக் கிடக்கும்
கொடுமையோ மறுபுறம்.
.
திருநெல்வேலியில் இருந்து இருபத்தி நாலு கிலோமீட்டர்
தூரத்தில் இருக்கும் ஆதிச்சநல்லூர்
அகழ்வாய்வுப் பணிகளை
ஏறக்குறைய ஊத்தி மூடிவிட்டார்கள்
என்றே சொல்லலாம்.
.
இந்த ஆதிச்சநல்லூருக்கு
எட்டு ஆண்டுகள் முன்னரே
எங்களை அழைத்துச் சென்று
அதில் புதைந்து கிடக்கும்
பல உண்மைகளை புட்டுப்புட்டு வைத்தவர்
பேராசிரியர் தொ.பரமசிவன் அவர்கள்தான்.

.
கிருஸ்து பிறப்பதற்கு
எண்ணூறு வருடங்கள் முன்பே
இங்கு நாகரீகம் மிகுந்த மக்கள்
வாழ்ந்திருக்கிறார்கள் என்பதும்…..

அவர்கள் பயன்படுத்திய கருவிகள்
இரும்பாலானவை என்பதும்….

அதனை உருக்கி செதுக்கி சீராக்க
அன்றைக்கே உலைகளை வைத்திருந்தார்கள்….
என்பது போன்ற அதிர்ச்சிகர உண்மைகளை
1876 ஆம் ஆண்டே கண்டுபிடித்தவர்தான் டாக்டர் ஜாகர்.
ஜெர்மன் நாட்டுக்காரர்.
.
தொல் தமிழர்களது இந்த நாகரீகம்
வெளிவந்துவிடக் கூடாது என்பதில்
அநேகருக்கும் அளப்பரிய அக்கறை.
.
அப்படித் தப்பித் தவறி வெளிவந்து விட்டால்
வெள்ளையர்கள் கண்டுபிடித்ததும்
வடக்கத்தியர்கள் கண்டுபிடித்ததும்
தமிழர்களுக்குப் பிந்திய நாகரீகங்கள்தான்
என்பதை ஒத்துக் கொண்டதாகிவிடும்
என்கிற அரசியல்தான்
இத்தனை உள்குத்துகளுக்கும் காரணம்.
.
மத்திய அரசின் தொல்லியல்துறை
ஆதிச்சநல்லூரில் உள்ள 150 ஏக்கர் நிலத்தை
சுற்றிவளைத்து கையகப்படுத்தி இருப்பதோடு
வேறு யாரும் இங்கு ஆய்வுகளை மேற்கொள்ளக்கூடாது
என்கிற உத்தரவையும் போட்டிருக்கிறது.
.
எல்லாவற்றைவிடவும்….
2005 ஆம் ஆண்டே அத்துறை செய்த
ஆய்வு முடிவுகளை இன்னமும் வெளியிடாமல்
நிறுத்தி வைத்திருக்கிறது.
.
காரணம்?
.
தமிழர்களின் தொன்மையான வரலாறு
வெளிவந்து விடக்கூடாது என்கிற
“நல்லெண்ணம்”தான் வேறென்ன?
.
கீழடிக்குக் குரல் கொடுப்பது மட்டுமல்ல
ஆதிச்சநல்லூரின் அதிர்ச்சிகர உண்மைகள்
வெளிவருவதற்காகவும் நாம் குரல் கொடுத்தாக
வேண்டும் என்பதுதான்
“முன்தோன்றிய மூத்தகுடி”யின் முன் உள்ள மற்றொரு சவால்.
.

.
(” டுபாக்கூர் பக்கங்கள் ” குமுதம் வார இதழ்.)