மாயாஜால உலக விநோதம்….

போதைப் பழக்கத்திற்கு அடிமையானவர்களை
விடுவிக்க எப்படி மறுவாழ்வு மையங்கள் இருக்கின்றனவோ…

அப்படி இந்த ஃபேஸ்புக் அடிமைகளையும்
மீட்பதற்கு ஏதாவது செய்தாக வேண்டிய
நிலையில் இருக்கிறோம்.
.
முப்பதாண்டுகளாக பார்க்காத
நண்பனை நேரில் பார்த்தாலும்…

ஃபேஸ்புக் நண்பனுக்கு கமெண்ட் போட்டுக்
கொண்டிருக்கிறோம் நாம்.
அல்லது
நாளைக்குக் காலை நாலே முக்காலுக்கே
புரட்சி வந்துவிடுவதைப் போல
மல்யுத்தக் களமாக ரவுண்டுகட்டி அடித்துக் கொண்டிருக்கிறோம்.
.
இப்போது இது கைகலப்பில் தொடங்கி
கொலை வரை சென்று கொண்டிருக்கிறது.

இனி வரும் காலங்கள் ஃபேஸ்புக் ரேப்….
ஃபேஸ்புக் மர்டர்….
ஃபேஸ்புக் கிட்நாப் எனப் போகும் போலிருக்கிறது.
.
நாம் கணினி முன் அமரும்போதே
முகம் தெரியாத மாய உலகினில்
பயணிக்கப் போகிறோம் என்கிற உண்மை
வெகு சிலருக்கே புரிந்திருக்கிறது.
யாரும் யார் பெயராலும் மோதலை உருவாக்கலாம்
என்கிற எதார்த்தம் புரிந்தால்
தேவையற்ற மன உளைச்சல்களில் இருந்து விடுபடலாம்.
.
இவ்விரு மாமனிதர்களும் ஒரே நாணயத்தின் இருபக்கங்கள்தான்
என்பது தெரிந்தே….
பெரியாரை Profile படமாகப் போட்டு
அம்பேத்கரிஸ்டுகளைச் சீண்டுவார்கள்.

அம்பேத்கரை Profile படமாகப் போட்டு
பெரியாரிஸ்டுகளைச் சீண்டுவார்கள்.
.
போலியாக இந்துப் பெயர் தாங்கி
இஸ்லாமியரை வம்புக்கு இழுப்பார்கள்….

அதைப்போன்றே இஸ்லாமியர் பெயர் தாங்கி
இந்துக்களை வம்புக்கு இழுப்பார்கள்….

இதில் இன்னும்
சாதி…
இனம்…
தேசபக்தி
என எதன் பேராலும் சண்டை கட்டலாம் இங்கு.
.
எப்படி நம் சமூகம் ஒன்றுபட வேண்டும்
என எண்ணுகிறோமோ
அப்படியே இச்சமூகம் ஒன்றுபட்டு விடக் கூடாது என்று
எண்ணுபவர்களும் இதில் இருக்கிறார்கள்
என்கிற உண்மை புரிபட வேண்டும் முதலில்.
.
இப்போதெல்லாம் ஒன்றுபட நினைப்பவர்களை
முரண்பட வைக்க அதிக செலவெல்லாம் தேவையில்லை
ஜெண்டில்மேன்….
.
ஒரே ஒரு ஆண்ட்ராய்டு போனும்
நாலு போலி ஐ.டி. க்களும் போதும்.
.
இதில் சமூக விரோதிகள்தான் ஈடுபட வேண்டும் என்றில்லை.
ஒன்றுபட்டால் வரும் சிக்கல்களில் இருந்து
தம்மை தற்காத்துக் கொள்ள நினைக்கும்
உளவுப் பிரிவுகளுக்கும் இதில் பங்கிருக்கும்.
.
இவை எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக
நமது அணுகுமுறைகளில் உள்ள அபத்தங்கள்தான்.
நாம் நமது கருத்துக்களை
மக்களுக்குக் கொண்டு சேர்க்க வேண்டும்
என்கிற அக்கறை உண்மையிலேயே இருக்குமானால்….
.
எதிரியைக்கூட நண்பனாக்கக்கூடிய
ராஜதந்திரம்தான் தேவை.

ஆனால் ஃபேஸ்புக்கில் ஜல்லியடிப்பவர்களோ
நண்பனைக்கூட எதிரியாக்கக்கூடிய
மகத்தான “ராஜதந்திரத்தை”க் கையாள்கிறார்கள்.
.
அதன் விளைவே
ரயில் கழிப்பறைகளில் எழுதப்பட்டிருக்கும்
வாசகங்களையும் விஞ்சிய வசவுகள்….
கைகலப்புகள்….
.
ஃபேஸ்புக்கைப் பொருத்தவரை
வாடியபயிரைக் கண்டபோதெல்லாம் வாடிய
வள்ளலார்கூட வீச்சறிவாளோடு வந்தால்தான்
விட்டு வைப்பார்கள்.
.
ஏனெனில் இது ஒரு மாயாஜால உலக விநோதம்.
.
.

( ” டுபாக்கூர் பக்கங்கள் ” குமுதம் )

“முன்தோன்றிய மூத்தகுடி”யின் முன் உள்ள சவால்…


கீழடியில் அகழாய்வு பணிகளை நடத்திய
அதிகாரி அமர்நாத் ராமகிருஷ்ணன்
அசாமுக்கு தூக்கியடிக்கப்பட்ட உத்தரவை
ரத்து செய்து தீர்ப்பளித்திருக்கிறது
மத்திய நிர்வாக தீர்ப்பாயம்.
.
அத்தோடு அவர் மீண்டும் தனது .ஆய்வுப்பணிகளை
கீழடியிலேயே தொடர வேண்டும் என்றும்
நெத்தியடியாய் சொல்லியிருக்கிறது.
.
கீழடியில் நடந்த உள்ளடிகளையெல்லாம்
பார்க்கும்போது எம்.ஜி.சுரேஷ் எழுதிய
“யுரேகா என்றொரு நகரம்” நாவல்தான்
நினைவுக்கு வருகிறது.
.
“அகழ்வாராய்ச்சியில் வெளிவரும்
உண்மைகளைத் தடுக்க
எந்த எல்லைக்கும் செல்வார்கள்
வரலாறே அற்றவர்கள்…” என்கிற
நுட்பமான ரகசியங்களை சொல்லியிருப்பார்
அந்த நாவலில்.
.
மதுரை அருகேயுள்ள கீழடி கிராமத்தின்
அகழ்வு ஆய்வுகளுக்கு முடிந்தவரை முட்டுக்கட்டை
போடுவது ஒருபக்கம் என்றால்
ஆதிச்சநல்லூர் அகழ்வாய்வுப் பணிகள்
அம்போவெனக் கேட்பாரற்றுக் கிடக்கும்
கொடுமையோ மறுபுறம்.
.
திருநெல்வேலியில் இருந்து இருபத்தி நாலு கிலோமீட்டர்
தூரத்தில் இருக்கும் ஆதிச்சநல்லூர்
அகழ்வாய்வுப் பணிகளை
ஏறக்குறைய ஊத்தி மூடிவிட்டார்கள்
என்றே சொல்லலாம்.
.
இந்த ஆதிச்சநல்லூருக்கு
எட்டு ஆண்டுகள் முன்னரே
எங்களை அழைத்துச் சென்று
அதில் புதைந்து கிடக்கும்
பல உண்மைகளை புட்டுப்புட்டு வைத்தவர்
பேராசிரியர் தொ.பரமசிவன் அவர்கள்தான்.

.
கிருஸ்து பிறப்பதற்கு
எண்ணூறு வருடங்கள் முன்பே
இங்கு நாகரீகம் மிகுந்த மக்கள்
வாழ்ந்திருக்கிறார்கள் என்பதும்…..

அவர்கள் பயன்படுத்திய கருவிகள்
இரும்பாலானவை என்பதும்….

அதனை உருக்கி செதுக்கி சீராக்க
அன்றைக்கே உலைகளை வைத்திருந்தார்கள்….
என்பது போன்ற அதிர்ச்சிகர உண்மைகளை
1876 ஆம் ஆண்டே கண்டுபிடித்தவர்தான் டாக்டர் ஜாகர்.
ஜெர்மன் நாட்டுக்காரர்.
.
தொல் தமிழர்களது இந்த நாகரீகம்
வெளிவந்துவிடக் கூடாது என்பதில்
அநேகருக்கும் அளப்பரிய அக்கறை.
.
அப்படித் தப்பித் தவறி வெளிவந்து விட்டால்
வெள்ளையர்கள் கண்டுபிடித்ததும்
வடக்கத்தியர்கள் கண்டுபிடித்ததும்
தமிழர்களுக்குப் பிந்திய நாகரீகங்கள்தான்
என்பதை ஒத்துக் கொண்டதாகிவிடும்
என்கிற அரசியல்தான்
இத்தனை உள்குத்துகளுக்கும் காரணம்.
.
மத்திய அரசின் தொல்லியல்துறை
ஆதிச்சநல்லூரில் உள்ள 150 ஏக்கர் நிலத்தை
சுற்றிவளைத்து கையகப்படுத்தி இருப்பதோடு
வேறு யாரும் இங்கு ஆய்வுகளை மேற்கொள்ளக்கூடாது
என்கிற உத்தரவையும் போட்டிருக்கிறது.
.
எல்லாவற்றைவிடவும்….
2005 ஆம் ஆண்டே அத்துறை செய்த
ஆய்வு முடிவுகளை இன்னமும் வெளியிடாமல்
நிறுத்தி வைத்திருக்கிறது.
.
காரணம்?
.
தமிழர்களின் தொன்மையான வரலாறு
வெளிவந்து விடக்கூடாது என்கிற
“நல்லெண்ணம்”தான் வேறென்ன?
.
கீழடிக்குக் குரல் கொடுப்பது மட்டுமல்ல
ஆதிச்சநல்லூரின் அதிர்ச்சிகர உண்மைகள்
வெளிவருவதற்காகவும் நாம் குரல் கொடுத்தாக
வேண்டும் என்பதுதான்
“முன்தோன்றிய மூத்தகுடி”யின் முன் உள்ள மற்றொரு சவால்.
.

.
(” டுபாக்கூர் பக்கங்கள் ” குமுதம் வார இதழ்.)

பெரியாரின் நெத்தியடி…


தமிழகம் இந்தியாவின் எந்த மாநிலத்திற்கும் சளைத்ததல்ல.
நாம்தான் மற்ற மாநிலங்களுக்கே முன்னோடி
என்பது மத்திய பிரதேச முதல்வரின்
பேச்சைக் கேட்டால் புரிந்து போகும்.
.
மகளிர் கூட்டமொன்றில் பேசிய
சிவ்ராஜ் சிங் செளகான்
“இனி யாரும் கணவனை இழந்த கைம்பெண்களை
“விதவைகள்” என்றழைக்கக் கூடாது.
அவர்களை இனி “கல்யாணி” என்றுதான்
அழைக்க வேண்டும்” என்று அறிவித்திருக்கிறார்.
.
இக்கைம்பெண்களது நிலை குறித்து
2017 இல் மத்தியப் பிரதேசம்
(அதுவும் பெயர் மாற்றம் குறித்து மட்டும்) சிந்தித்தால்….
தமிழகம் இவர்களது மறுவாழ்வு குறித்து
சிந்தித்து செயலாற்றத் தொடங்கி
நாற்பதாண்டுகளுக்கும் மேலாகிறது
என்பதுதான் இதன் ஹை லைட்.

பெயர் மாற்றத்தையும் தாண்டி
அவர்களது மறுமணம் குறித்தும் சிந்தித்ததில்
நிச்சயம் தமிழகத்திற்குத்தான் முதலிடம்.
.
“டாக்டர். தர்மாம்பாள் அம்மையார் நினைவு
விதவை மறுமண நிதியுதவித் திட்டத்தின்படி”

பட்டப்படிப்பு இல்லாத கைம்பெண்கள்
மறுமணம் செய்து கொண்டால்
25000 ரூபாய் நிதியுதவியோடு 4 கிராம் தங்க நாணயமும்,

பட்டதாரிகளெனில் 50000 ரூபாயோடு
4 கிராம் தங்க நாணயத்தையும் அளித்து
அவர்களது மறுவாழ்வைப் பற்றிச் சிந்திக்கிறது தமிழகம்.
.
“மனைவியை இழந்த ஆண்
மறுமணம் செய்து கொள்ளலாமா?
வேண்டாமா? என்பதைப் பற்றி
எந்தப் பெண்ணாவது அபிப்பிராயம்
சொல்ல வருகிறார்களா?

அப்படியிருக்க,
கணவனை இழந்தவள்
மறுமணம் செய்து கொள்ளலாமா?
வேண்டாமா? என்பதைப் பற்றி
அபிப்பிராயம் சொல்ல
ஆண்களுக்கு என்ன உரிமையிருக்கிறது?”
.
என்று பொட்டில் அடித்த மாதிரி
நெத்தியடியாய்க் கேட்டார் தந்தை பெரியார்.
.
என்றைக்குத் தெரியுமா?
.
இன்று நேற்றல்ல. 89 ஆண்டுகள் முன்பாகவே.
.
அதுவாகப்பட்டது 1929 இல்.
.
இதுதானுங்கோ தமிழ்நாடு.
.
.
( “டுபாக்கூர் பக்கங்கள்” குமுதம் வார இதழ் )

எந்த மகளிருக்கான தினம்….?


”மகளிர் தினம்”… என்றால்?
எந்த மகளிருக்கான தினம்
என்கிற கேள்வி எப்போதும் எனக்குள்ளே உண்டு.
.
வழக்கமாக கல்பனா சாவ்லா தொடங்கி
கவுன்சிலர் காயத்ரி வரைக்கும்
ஏகப்பட்ட முன்னுதாரணங்களை அள்ளிவீசுவார்கள்.
.
முதன் முதலில் கப்பலோட்டிய பெண்மணி….
உலகின் உயர்ந்த சிகரத்தைத் தொட்ட முதல் பெண்…
என ஏராளமான பட்டியல்கள் உண்டு நம்மிடம்.
.
ஆனால் என்னைப் பொறுத்தவரை
நான் இன்றைக்கும் குற்ற உணர்ச்சியோடு
கூனிக்குறுகி நிற்பது
துப்புரவுப் பணிகளில் இருக்கும்
நம் சகோதரிகளை நினைத்துத்தான்.
.
எத்தனை கோடி கொடுத்தாலும்
நானும், என் தாயும் துணைவியும்
செய்யக் கூசும் பணிதான்
அவர்களுக்கு விதிக்கப்பட்ட வாழ்க்கை.
இந்த ஊர் அழகாக இருக்க வேண்டும்
என்பதற்காக தங்களை அசுத்தப்படுத்திக் கொள்கிறவர்கள்
அவர்கள்.
.
தம் குழந்தைகள் எழும் முன்பே
அதிகாலையில் கிளம்பி
மூலையில் உள்ள தேநீர்க் கடையில்
நேற்றைய டீக்கு காசு கொடுக்காததற்குத்
திட்டு வாங்கியபடியே இன்றைய டீயை கெஞ்சிக்கேட்டு
வாங்கிக் குடித்துவிட்டு
மாநகராட்சி வாசலில் அணிவகுத்து நிற்பார்கள்
இந்தத் தாய்கள் வெற்று வயிரோடு.
.
நீளக்குச்சியில் செருகப்பட்ட சீமாறும்….
தகரத் தொரட்டியும் கையுமாக
அவர்கள் ”நகர்வலம்” வருவதைப் பார்த்தால்
நிச்சயமாகச் சொல்லலாம்
“இந்தியா ஒரு வல்லரசுதான்” என்று.
.
இதில் மட்டும் மொத்த இட ஒதுக்கீட்டையும்
அவர்களுக்காகவே அள்ளித் தந்திருக்கிற
“வள்ளல்கள்” நாம்.

ஓயாத மழைக்காலங்களிலும்….
நாம் தெருவைக் குப்பையாக்கிக்
கொண்டாடித் தீர்த்த பண்டிகை காலங்களிலும்…..
நெஞ்சு வலிக்க சுத்தம் செய்த கையோடு
ஒரு குரல் கேட்கும்….
.
”சாமீ….
பலகாரம் ஏதாவது இருந்தா குடுங்க சாமீ” என்று.
.
செத்துவிடத் தோன்றும் அந்த நொடி.
.
இப்பெண்கள்….
ஆம்…
ஒடுக்கப்பட்டோரிலும் ஒடுக்கப்பட்டோராய்
வாழ்கிற இந்தத் தாய்கள்….

தலை நிமிரும் தினமே
என்னைப் பொறுத்தவரை
மகளிர் தினம்.
.
.
( “டுபாக்கூர் பக்கங்கள் ” குமுதம் )

ஒண்டவந்த பிடாரி…

kumudam-dubakoor-feb1_a
ஒண்டவந்த பிடாரி
ஊர்ப்பிடாரிய விரட்டுச்சாமா….
.
அந்த மாதிரி
செவ்விந்தியர்களுக்குச் சொந்தமான மண்ணை
எங்கெங்கிருந்தோ போய் ஆட்டையப் போட்ட கூட்டம்
ஏழு நாட்டினரை அமெரிக்காவுக்குள் நுழையாதே என்கிறது.
.
போரின் நிமித்தம் அகதிகளாக அலையும்
மக்களின் வாழ்வோடு விளையாடுகிறது ட்ரம்ப் அரசு.
.
ஆனால் அதையெல்லாம் கண்டிப்பதற்கான
யோக்யதை நமக்கு இருக்கிறதா? என்று யோசித்தால்
வீண் வயிற்றெரிச்சல்தான் மிஞ்சும்.

இன்றைக்கு இப்படிச் செய்யும்
இதே அமெரிக்காதான் அகதிகள் நலனுக்கான
அத்தனை ஒப்பந்தங்களிலும் கையெழுத்திட்டிருக்கிறது
கடந்த காலங்களில்.
.
அதிலும் குறிப்பாக
அகதிகளுக்கான ஐ.நா அகதிகள் நலக்கமிஷனில்….
.
ஆனால் அமெரிக்காவைக் கண்டிக்கும் நாமோ
UNHCR இல் கையெழுத்திட இன்னமும்
எமகண்டம் ராகுகாலம் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறோம்.
.
இந்தியாவிற்குள் இருக்கும் அகதிகளைப் பராமரிப்பதிலேயே
ஏகப்பட்ட பாகுபாடுகள்.

சீனாவுக்கு சிக்கலாக இருக்கும்
திபெத்திய அகதிகளுக்கு ரத்தினக் கம்பள வரவேற்பு……
.
நம் ஈழத்து மக்களுக்கோ
திறந்த வெளிச் சிறைச்சாலைகள்.
அதுவாகப்பட்டது ”முகாம்கள்”.
.
போனவருடம்
ஈழத்து மக்களது முகாமில் கணக்கெடுக்க
வந்த அதிகாரியிடம்….

தன் மகனை மருத்துவமனையில் சேர்த்திருக்கும்
தகவலைச் சொல்ல….
அதைக்கூட அந்த அதிகாரி ஏற்றுக்கொள்ள
மறுத்து ஏசியதன் விளைவு….

உயர் மின் அழுத்த கம்பத்தில் ஏறி
உயிரையே மாய்த்துக் கொண்டார்
ஈழத்து ஏதிலி இரவிச்சந்திரன்.
.
இது நடந்தது இலங்கையில் அல்ல
இங்குள்ள மதுரையில்.
.
ஆனால் நாமோ அமெரிக்காவைப் பற்றி
அங்கலாய்த்துக் கொண்டிருக்கிறோம்.
.
பாகிஸ்தானில் அல்லல்படும்
ஷியா பிரிவு மக்களைக் கண்டும் காணாமல் விட்டுவிட்டு
பலுசிஸ்தானின் மக்கள் குறித்து
பெரும் கவலை கொள்கிறோம்.
.
ஒரே ஒருமுறை….
மரத்தடுப்புகளுக்குள் ஒடுங்கி வாழும்
நம் ஈழத்து மக்களது அகதிகள் முகாமையும்….
.
நீச்சல்குளம்…..
கால்ஃப் மைதானம்….
ATM செண்டர்….
என சர்வ வசதிகளோடும்
வாழ்வாங்கு வாழ்ந்து கொண்டிருக்கும்
திபெத்திய “அகதிகள்” முகாமையும்
பார்த்துவிட்டு வந்தால் தெரியும்….
.
நாம் ”வந்தாரை” எந்த லட்சணத்தில்
”வாழவைத்துக்” கொண்டிருக்கிறோம் என்கிற உண்மை.
.
.
மனிதாபிமானமாவது வெங்காயமாவது….
.
.
மனிதாபிமானத்தைவிட ”மகத்தானது” அல்லவா
நம் புவிசார் அரசியல் சூழல்?
.
.
( “டுபாக்கூர் பக்கங்கள்” குமுதம் வார இதழ் )

வாடிய பயிரைக் கண்டபோதெல்லாம்…

aarumuga_navalar
குமுதம் ஐம்பத்தி அஞ்சு வருசம் முன்னாடியே
ஒரு உருப்படியான விஷயத்தைச் செஞ்சிருக்குன்னு
தெரிஞ்சதும் புல்லரிச்சுப் போச்சு.
.
வள்ளலார் எழுதிய அருட்பாவிற்கு எதிராக
மருட்பா என்று எழுதி வம்புக்கு இழுத்த
ஈழத்தின் ஆறுமுக நாவலர் தொடுத்த வழக்கு
பற்றிய சமாச்சாரம்தான் அது.
.
கல்தோன்றி மண் தோன்றா காலத்தில் இருந்து
புலவர்களுக்குள்ளே இருந்துவரும் புலமைக் காழ்ப்பு உணர்வும்….
குல ஏற்றதாழ்வுகளும்தான்
இந்த வழக்குக்குக் காரணம் என்கிறார்
எழுத்தாளர் செ.திவான்.
.
அவரது “இராமலிங்க வள்ளலாரும்
செய்குத்தம்பிப் பாவலரும்” என்கிற நூல்
போகிற போக்கில் அநேக விஷயங்களைச்
சொல்லிச் செல்கிறது.
.
வள்ளலாரிடம் ஏற்கெனவே வாதத்தில் மண்ணைக்கவ்விய கடுப்பும்…..
நாவலர் என்றால்
பொய்யன்… வித்தையில்லாதவன்… என்று
பத்து அர்த்தம் சொன்ன வள்ளலார் மீது
ஏற்பட்ட எரிச்சலும் ஒன்று சேர
அது மான நஷ்ட வழக்காய் வந்து நின்றது.
.
மிகச் சரியாக 147 ஆண்டுகள் முன்பு நடந்த வழக்கு அது.
.
எல்லாம் சரி….
அறிவு சம்பந்தப்பட்ட விவகாரத்தில் குமுதம்
எப்படி வந்து தொலைத்தது என்று
முடியைப் பிய்த்துக் கொள்கிறீர்களா.
எனக்கும் முதலில் அந்தச் சந்தேகம் வரத்தான் செய்தது.
.
வாடிய பயிரைக் கண்டபோதெல்லாம் வாடிய
வள்ளலார் மீதே மஞ்சக்குப்பம் நீதிமன்றத்தில்
வழக்குத் தொடுத்தார் ஆறுமுக நாவலர்.
.
சிதம்பரத்தில் நடந்த குடுமிபிடியை
அடிப்படையாக வைத்து தொடுக்கப்பட்ட அந்த வழக்கு
துல்லியமாக எந்தத் தேதியில் பதிவாயிற்று…?
.
சாட்சி சொல்ல வந்த ஒன்பது பேர் யார் யார்…?
என்கிற விவரங்கள் இன்னும்கூட
துல்லியமாகக் கிடைக்காத நிலையில்
31.8.1961 இல் குமுதத்தில் அந்த செய்தி பதிவாகியிருக்கிறது.
.
அதுவும் 55 ஆண்டுகள் முன்பு.
.
துமிலன் என்பவர் “புகழ்பெற்ற விவாதங்கள்” என்கிற
தலைப்பில் இந்த வழக்கு குறித்து எழுதியிருக்கிறார்.
.
அதைவிடவும் இதிலுள்ள சுவாரசியமான விஷயம்
வேறொன்று இருக்கிறது.
அதுதான் வழக்கு நடந்த விதம்.

வழக்கு விசாரணைக்கு எடுத்துக் கொள்ளப்பட்ட
நாளன்று நீதிமன்றத்தில் பெரும் கூட்டம் கூடியிருக்க
வருகிறார் வள்ளலார்.
.
இடுப்பில் முழங்காலுக்கு மேலே வெள்ளாடை தரித்து
மேலேயும் அதே ஆடை போர்த்திக் கொண்டிருந்த உருவம்
நீதிமன்றத்தை நோக்கி வர மக்களிடையே பரபரப்பு.

ஒல்லியான உடலும்….
பொறி பறக்கும் கண்களுமாய்
கண்களில் கவலையைத் தேக்கியபடி வந்த
வள்ளலாரைக் கண்டு நீதிமன்றமே எழுந்து நிற்கிறது.
.
மற்றவர்கள் நின்றால் பரவாயில்லை.
ஆனால் வழக்குத் தொடுத்த ஆறுமுக நாவலரே எழுந்து நின்றால்….?
.
இதைக் கவனிக்கிறார் நீதிபதி.

நீதிபதி : வாதியாகிய நீர் பிரதிவாதி
=======
நுழைந்தபோது ஏன் எழுந்து நின்றீர்கள்?
.
”எல்லோரும் எழுந்து நின்றார்கள். நானும் எழுந்து நின்றேன்.”
.
நீதிபதி : எல்லோரும் ஏன் எழுந்து நின்றார்கள்?
=======
.
”பெரியவர் வருகிறாரே என்று எழுந்து நின்றார்கள்”
.
நீதிபதி : நீங்கள் எதற்காக எழுந்து நின்றீர்கள்?
=======
.
“நானும் அதற்காகத்தான்.”
.
கேஸ் குடுத்த நீங்களே எந்திருச்சு நிக்கறீங்கன்னா…
அப்ப நிச்சயம் நீங்க குடுத்த கேஸ்
டுபாக்கூராத்தான் இருக்க முடியும்….
தள்ளுபடி பண்ணுறேன்… கெளம்புங்க வீட்டுக்கு… ன்னாராம் நீதிபதி.
.
.
vallalar1
( ”டுபாக்கூர் பக்கங்கள்” குமுதம் வார இதழ் )

கற்றது தமிழ்

ellis-photo1
என்றேனும்….
சென்னையிலுள்ள எல்லீஸ் சாலையில்
நடந்தோ…. ஆட்டோவில் கடந்தோ…..
போகும்போது யோசித்திருக்கிறேனா?
.
யார் இந்த எல்லீஸ்?
.
எதற்காக சம்பந்தமேயில்லாமல்
தமிழகச் சாலை ஒன்றிற்கு இந்தப் பெயர் என்று?
.
வெட்கமாக இருந்தது எனக்கு.
.
சில வருடங்கள் முன்பு வெளிவந்த
“திராவிடச் சான்று” என்கிற நூலைப் படிக்கும்வரை.
.
அப்போதுதான் தெரிந்தது
இந்த வீணாப் போன ”வந்தேறி” வெள்ளக்காரன்
தமிழ்நாட்டில் வந்திறங்கி
தமிழ் மீது கொண்ட காதல் கதை.
.
பச்சையாச் சொல்லனும்ன்னா….
“திராவிட மொழிகளின் ஒப்பிலக்கணம்”ன்னு
எழுதிய கால்டுவெல்லுக்கு
நாற்பதாண்டுகளுக்கு முன்னமே
தமிழின் பெருமையைப் பறையடித்துச் சொன்னவன்தான்
இந்த எல்லீசன்.
.
இந்தியா என்கிற நாடு உருவாவதற்கு முன்னமே
தமிழ் நாட்டைக் கண்டுணர்ந்தவன் அவன்.
.
அதனால்தான் தனது சக வெள்ளையர்களுக்குச் சொன்னான் :
“ஆங்கிலேய அதிகாரிகள்
தென்னிந்திய மொழிகளின் அடிப்படையை
முதலில் அறிந்து கொள்ள வேண்டும்.

அதிலும் குறிப்பாக தமிழை….
அதுதான் மற்றவற்றுக்கெல்லாம் மூலமே….” என்று
பொட்டில் அடித்துச் சொன்னான் எல்லீசன்.
.
இந்த மனிதன்தான்
சென்னை கோட்டையில் உள்ள
செயிண்ட் ஜார்ஜ் கல்லூரியையே நிறுவியவன்.
அதாவது 204 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு.
.
அத்தோடு நிற்காமல்
அங்கொரு அச்சகத்தையும் நிறுவி
தமிழ், தெலுங்கு எழுத்துருக்களை
உருவாக்கக் காரணமாக இருந்த மனிதன்.
.
அந்த மனிதனின் உழைப்பில்
உருவானதன் தொடர்ச்சிதான்
நான் எழுதும் இந்த மொக்கை எழுத்தையும்
நீங்கள் இன்றைக்கு வாசித்துக் கொண்டிருப்பது.
.
சரி…
.
இதற்கு மேல் நீட்டிப்பது உங்களுக்கும் பிடிக்காது….
.
எனக்கும் பிடிக்காது….
.
அந்த மனிதன்தான்
சென்னையில் குடிநீர்ப்பஞ்சம் வந்தபோது
சென்னையைச் சுற்றி இருபத்தி ஏழு கிணறுகளை உருவாக்கியவன். உருவாக்கியதோடு நிற்காமல்
கிணற்றின் சுற்றுச் சுவர்களில்
திருக்குறளை செதுக்கி வைத்தவன்.
அவன் தான் அன்றைய சென்னை கலெக்ட்ராக இருந்த
இந்த எல்லீசன்.
.
அத்தோடு நிற்காமல்
திருவள்ளுவரின் உருவம் பொறித்த
தங்க வராகன்களை உருவாக்கியவன்.
.
என்னடா இவன்……
எல்லீஸ் என்று ஆரம்பித்து
எல்லீசன் என்று எழுதிக் கொண்டிருக்கிறானே…
ஒருவேளை இவன் ஒரு தமிழ் பைத்தியமாக இருப்பானோ
என்று நீங்கள் எண்ணினால்…..
.
Exactly You are Correct….
.
ஆம்..
.
அவன் தமிழ் மீது கொண்ட காதலால்….
”என் பெயரை ஒருபோதும் எவரும்
எல்லீஸ் என்று அழைக்கக் கூடாது.
.
என் பெயரை என்றும் எவரும்
தமிழின் ஒலிநயத்திற்கேற்ப….
எப்போதும் எல்லீசன் என்றே அழைக்க வேண்டும்….” என்று சொல்லி இராமநாதபுரத்தில் தனது
நாற்பத்தி ஒன்றாம் வயதில் செத்துப் போனான்.
.
ஆனால் நாமோ…
.
கடைக்குப் பெயர் வைத்தாலும்… சரி….
.
குழந்தைக்குப் பேர் வைத்தாலும்…. சரி…
.
அம்மாஸ்…
.
பாட்டீஸ்….
.
ஆச்சீஸ்….என்றும்…..
.
“ஸ்”ஐயும்
”ஜ்”ஜையும்
“ஷ்”யையும் வைத்துப் பெயர் சூட்டிக் கொண்டிருக்கிறோம்….
.
எங்கிருந்தோ வந்து…….
தமிழ்மீது காதல் கொண்டு
எல்லீஸ் ஆக இருந்து எல்லீசன் என்றாகி……
அநாதையாகச் செத்துப்போன
எல்லீசன் எங்கே?
.
நாமெங்கே?
.
.
valluvar-coin1
( “டுபாக்கூர் பக்கங்கள்” குமுதம் வார இதழ் )