தாய்….


வாழ்க்கையையே அடியோடு புரட்டிப் போட்ட….
அப்படியே தலைகீழாக மாற்றிவிட்ட நூல்
என்று எதையும் குறிப்பாகச் சொல்ல முடியாவிட்டாலும்
பல நூல்கள் அப்பங்களிப்பைச் செய்தன
என்று வேண்டுமானால் சொல்லலாம்.
.
பள்ளி கல்லூரிப் பருவங்களில்
புஷ்பா தங்கதுரை…
ராஜேஷ்குமார்…
சுஜாதா…
பாலகுமாரன் போன்றோரின்
கதை படித்து வளர்ந்த ஜாதிதான்
என்றாலும் அதில் கொஞ்சம்
U TURN போட வைத்தவர் ஜெயகாந்தன்
என்றும் சொல்லலாம்.
.
ஆனால்
எண்பதுகளின் தொடக்கத்தில்
அறிமுகமான ஈழத்து இலக்கியம்
ரத்தமும் சதையுமான மனிதர்களை
கண்முன்னே கொண்டு வந்து நிறுத்தியது.
.
செ.யோகநாதன், கணேசலிங்கன், அருளர் என
எண்ணற்றோரது படைப்புகள்
என்னை மேலும் செப்பனிடச் செய்தன.
அதே கால கட்டத்தில் அறிமுகமானதுதான்
இடதுசாரி இலக்கியமும்.
.
கையில் நூறு ரூபாயோடு என்.சி.பி.எச் போனால்
ஒரு லாரி நிறைய புத்தகங்களை
வாங்கி வரலாம் அன்றைக்கு.
.
அப்படி வாசிக்கத் தொடங்கியதுதான்
நிரஞ்சனாவின் “ நினைவுகள் அழிவதில்லை”,
ராகுல்ஜியின் “பொதுவுடைமை என்றால் என்ன”?,
ஜூலியஸ் பூசிக்கின் “தூக்குமேடை குறிப்பு” போன்றவை.
.
ஆனால்
இவற்றிலெல்லாம் தலையாயதும்
எனது தனிப்பட்ட குணநலன்களை
ஓரளவுக்கு வடிவமைத்ததும் ஆன புத்தகம்
என்று சொன்னால் அது
மார்க்சிம் கார்க்கி எழுதிய “தாய்” நாவல்தான்.
.
மனிதர்களைச் சக்கையாகப் பிழிந்து
வெளியில் தள்ளும் அந்தத் தொழிற்சாலை….
.
அந்த ஆலையின் அடித்தளமே
தாங்கள்தான் என்பதை உணராது
குடியும் சச்சரவுமாய்க் கழியும்
தொழிலாளர்களின் குடியிருப்புகள்…
.
மனைவிகளையும் தாய்களையும் அடித்து உதைத்து
துவம்சம் செய்யும் கணவன்கள்… பிள்ளைகள்….
.
இவற்றுக்கு நடுவே
தகாத ஒரு வார்த்தை கூட பேசாது
மென்மையாக நடந்து கொள்ளும் மகன் பாவெல்….
.
அவனது கண்ணியமிகு நண்பர்கள்….
.
அவர்கள் கூடிக்கூடி வாசிக்கும் நல்ல நல்ல நூல்கள்…
.
இதுதான் அந்தத் தாயை
ஆச்சர்யம் கொள்ளவும் வைக்கிறது
சில வேளைகளில் அச்சம் கொள்ளவும் வைக்கிறது.
.
இந்நாவலை வாசித்த காலகட்டங்களில்
அந்தப் பாவெல்லாகவே நாமும் மாற மாட்டோமா
என்கிற ஏக்கமும் நம்முள்ளே எழும்.
.
அதைவிடவும்
இத்தகைய இடதுசாரி இலக்கியங்களை
வாசிக்கும்போது வரும் ஒரு Side Effect
ஒன்றும் உண்டு.
அதுதான் இத்தகைய நூல்களையும் வாசித்துவிட்டு
இங்குள்ள மரபான “கம்யூனிஸ்டுகளை”க்
கண்டு குழம்பிப் போவது.
.
ஆனால் ஆரம்பத்திலேயே எனக்கு
அந்தச் சிக்கல் எழவில்லை
என்றுதான் சொல்ல வேண்டும்.
.
கம்யூனிசம் என்கிற அந்த உன்னத தத்துவம் வேறு….
உள்ளூர் எதார்த்தம் வேறு என்கிற புரிதல்தான் அது.
.
மார்க்சிம் கார்க்கி போன்றோரது இத்தகைய படைப்புகள்தான்
வர்க்க உணர்வோடு இம்மண்ணையும்
இம்மக்களையும் பார்க்கக் கற்றுக் கொடுத்தது.
.
அதுதான் :
கம்யூனிச மனநிலையில் வாழ்வதென்பது வேறு….
கட்சி மெம்பராக வாழ்தல் வேறு
என்கிற உண்மையையும் சொல்லித் தந்தது.
.
ஆக…
பாவெல்லின் தாயே என்னுள் இன்றும்
தாயாக வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறாள்.
.

.
நன்றி : ”அந்திமழை” மாத இதழ்

Advertisements

ஈழம் 87

ஏறக்குறைய முப்பதாண்டுகள் முன்பு….
.
சென்னையில் இருந்து தகவல்கள் வருகின்றன. போராளி அமைப்புகளின் தலைவர்கள் கடும் நெருக்குதலுக்கு உள்ளாக்கப்பட்டிருப்பதாகவும்…
.
ராஜீவ் காந்தியும் ஜே.ஆர்.ஜெயவர்த்தனாவும் வெகு விரைவில் தங்களுக்குள் ஒப்பந்தம் ஒன்றினை நிறைவேற்றிக் கொள்ள இருப்பதாகவும்… எண்ணற்ற செய்திகள்.
.
அவ்வேளையில் கோயமுத்தூரில் இருந்த எங்களுக்குள் ஏற்பட்ட ஒரே பேரதிர்ச்சி…..
.
ஒப்பந்தமா?
.
யாருக்கும் யாருக்கும் இடையில்?
.
ஒப்பந்தம் என்றால் சண்டையிடும்
இரு தரப்புக்கு மத்தியில்தானே ஏற்பட வேண்டும்.?
.
சமாதானம் செய்து வைக்கும்
முயற்சியில் இருக்கும்
ராஜீவ் காந்தி அரசுக்கு இதில் என்ன வேலை?
.
இந்தியாவின் மத்திய அரசு இதில்
சாட்சிக் கையெழுத்துதானே இடவேண்டும்.
அதைவிட்டு விட்டு
ராஜீவ் காந்தியும் ஜெயவர்த்தனாவும்
மாற்றி மாற்றி கையொப்பம் இட்டுக் கொண்டால்
அது எப்படிச் சரியாகும்?
.
யுத்தம் போராளி அமைப்புகளுக்கும்
இலங்கை அரசாங்கத்துக்குமா?
.
அல்லது இவர்களுக்குள்ளா?
.
கோபத்தில் கோவை மட்டுமல்ல
மொத்த தமிழகமுமே கொதித்தெழுந்தது.
.
யார் கோபப்பட்டு….
யார் கொதித்தெழுந்து…
யார் கூக்குரலிட்டு….
யார் கேட்கப் போகிறார்கள்?
.
அப்படி எவர் கருத்தையும் கேட்காமல்
இந்திய ராணுவத்தினை புதை சேற்றில்
கொண்டுபோய்த் தள்ளிய வரலாறும்…
.
எண்ணற்ற ஆண்டுகளாய் சிங்கள அரசின்
பேரின வெறியால் துயருற்று வந்த ஈழ மக்கள்
மேலும் பின்னோக்கி பல்லாண்டுகள்
தள்ளி விடப்பட்ட பேரவலமும்தான் இங்கே


“ஈழம் 87 – வெட்ட வெட்டத் துளிர்க்கிறது மறம்.”
என்கிற படக்கதைப் புத்தகமாக
வெளிவந்திருக்கிறது..
.
ஈழ விடுதலைப் போராட்டத்தின் வரலாற்றையே
திசை மாற்றிப் போட்ட
இந்த உருப்படாத ஒப்பந்தத்தின் காலகட்டமான
1987 ஜூலை தொடங்கி
அமைதியின் பெயரால் சென்ற ஆக்கிரமிப்புப்படை
வாபஸ் ஆன 1990 வரையிலான நாட்களில்
என்னென்ன நடந்தன என்பவற்றை
ஆணித்தரமாக புட்டுப்புட்டு வைக்கிறது
இந்த 143 பக்க புத்தகம்.

அதுவும் ஓவியங்கள் வழியாக.
.
எண்பதுகளுக்குப் பிற்பாடு பிறந்தவர்களுக்கு
அந்த காலகட்டத்திய சம்பவங்களைச் சொல்லும்
இந்த நூல் நிச்சயம் ஒரு கருவூலம்தான்.
.
ஆயினும் இந்நூலை ஒப்பந்தம் உருவான
87 ஆம் ஆண்டில் இருந்து தொடங்கியிருப்பதற்குப் பதிலாக
1983 யூலைப் படுகொலைகள் தொடங்கி
திம்புவில் நடந்த அமைதிப் பேச்சுவார்த்தை வரையிலும்
நடந்த வரலாற்று நிகழ்வுகளோடு கொடுத்திருந்தால்
மிகச் சரியாக இருந்திருக்கும் என்பது எனது எண்ணம்.
.
ஏனெனில்….
அப்போதுதான் இன்றைய தலைமுறையினர்க்கு
இந்திரா காந்தி அம்மையார் ஆட்சிக் காலங்களில்
வெளியுறவுத் துறை கைக்கொண்ட அணுகுமுறைகளுக்கும்
ராஜீவ் காலத்தில் வெளியுறவுக் கொள்கை வகுப்பாளர்கள்
நடந்து கொண்ட வினோத அணுகுமுறைகளுக்குமான
வித்தியாசம் புலப்படும்.
.
போராளி அமைப்புகளுக்கு முகாம்கள்
அமைத்துக் கொடுத்து பயிற்சி அளித்தது…

இலங்கை அரசினை வழிக்குக் கொண்டுவர
பார்த்தசாரதி போன்ற அயலுறவுக் கொள்கை வகுப்பாளர்களது
அனுபவங்களைப் பயன்படுத்திக் கொண்டது உட்பட
எண்ணற்ற சாதகமான நிகழ்வுகள்
நிகழ்ந்த இந்திரா காந்தியின் காலகட்டத்தினையும்…..
.

ஆனால்….
.
ஆணவம்மிக்க அரைவேக்காட்டுத்தனமான
ஊழல் அதிகாரியான ரொமேஷ் பண்டாரியின்
அபத்தமான கூற்றுக்களை நம்பியது…
.
திம்பு பேச்சுவார்த்தையில் ஒன்றுபட்டு நின்ற
அனைத்து போராளி அமைப்புகளையும்
அதன் பிற்பாடு ஒன்றுக்கொன்று மோதவிட்டது….
.
பேச்சுவார்த்தையின் தோல்வியைச் சகிக்காது
ஆன்டன் பாலசிங்கம், சத்தியேந்திரா, சந்திரஹாசன்
போன்றோரை நாடு கடத்தியது….
.
போன்ற வரலாற்றுச் சம்பவங்கள் நடந்த
ராஜீவ் காந்தியின் காலகட்டத்தினையும்….
இன்னும் ஏழெட்டு பக்கங்களுக்கு
தொகுத்துக் கொடுக்கப்பட்டிருந்தால் …..
.
இன்றைய தலைமுறையினருக்கு
இந்திரா காலத்திய அணுகுமுறைகளுக்கும்
ராஜீவின் முதிர்ச்சியற்ற அணுகுமுறைகளுக்குமான
வித்தியாசங்கள் புலப்பட
ஏதுவாக இருந்திருக்கும் என்பது
எனது பணிவான எண்ணம்.
.
அதைவிடவும் ஆக்கிரமிப்புப்படை
இலங்கையில் இருந்து திரும்பியபோது
இங்கு பிரதமராய் இருந்த வி.பி.சிங் அவர்களின்
பங்களிப்பு குறித்தும்
அவர் காலத்தில் அயலுறவு கொள்கை வகுப்பாளர்கள்
ஓரளவுக்கு எவ்விதம் வாலைச் சுருட்டி வைத்திருக்குமாறு
அடக்கி வைக்கப்பட்டிருந்தனர் என்பதையும்
குறிப்பிட்டிருந்தால் இன்னும் சிறப்பாக இருந்திருக்கும்.
.
இந்தவேளையில் எண்பதுகளின் இறுதியில்
வெளிவந்த “களத்தில் கேட்கும் கானங்கள்” என்கிற
ஒலிப்பேழைதான் நினைவுக்கு வருகிறது.
.
இந்திய சிறீலங்கா அரசுகளின் கூட்டுச் சதியால்
பலாலியில் பலியாகி தீருவில் வெளியில்
தீயாகிவிட்ட தியாகிகள் குமரப்பா, புலேந்திரன்
உடன் மேலும் பத்து ஜீவன்களது துயரும்….
.
அத்துரோகத்துக்குத் துணை போன
இந்திய அதிகார வர்க்கமும்…
.
அதன் விளைவாய் இடியுடன் பெருமழை
எழுந்த கதைகளும்
அப்படியே கண்ணில் நிழலாடுகின்றன.
.
அப்பேழை இசையில் துயர் நிரப்பி
நம் செவிகளைத் தொட்டது என்றால்…

இந்நூலோ ஓவியங்களில் துயர் நிரப்பி
நம் கண்களைக் கலங்கடிக்கின்றன,
.
நூலில் நெருடலான விஷயம் ஒன்று உண்டென்றால்…

.”தமிழர்கள், முஸ்லிம்கள், சிங்களவர் இடையே
கிழக்கு மாகாணத்தில் மோதல்கள் ஏற்பட்டன.”
என்று வரும் வரிகள்தான்.
.
தமிழக மக்களிடம் ஈழமக்கள்
கற்றுக் கொள்ள வேண்டியதும் உண்டு
.
கற்றுக் கொள்ளக் கூடாததும் உண்டு.
.
அவ்விதமே ஈழமக்களிடம் தமிழக மக்கள்
கொள்ள வேண்டியதும் உண்டு.
.
தள்ள வேண்டியதும் உண்டு.
.
அதில் ஒன்றுதான் ”தமிழர்கள்… முஸ்லிம்கள்…. என
தமிழ் பேசும் மக்களைப் பிரித்து
பேதப்படுத்தும் சொல்லாடல்.
.
தமிழகத்தினர் இதைப் போன்ற ஆக்கபூர்வமான பணிகளில்
ஈடுபடும்போது தமிழகம்
எப்படிப் பேதமின்றி பிணைந்து கிடக்கிறதோ
அப்படியே தங்களது வார்த்தைப் பிரயோகங்களையும்
அமைத்துக் கொள்வதுதான் முறையானது.
சரியானது.
.
அதுதான் ஈழத்திற்கும் நன்று.
.
தமிழகத்திற்கும் நன்று.
.
இச்சிறு நூலில் ஒப்பந்தத்தை ஏற்றுக் கொள்ளச் சொல்லி
டெல்லி அசோகா ஓட்டலில் வைத்து பிரபாகரன் அவர்களும்
ஆன்டன் பாலசிங்கம் அவர்களும் மிரட்டப்படுவது
.
பிற்பாடு தமிழக முதல்வர் எம்.ஜி.ஆரை வைத்து
சமாதானப்படுத்த முயற்சிப்பது…
.
ராஜீவ் காந்தியுடனான நேரடி சந்திப்பில்
சொல்லும் “ஜெண்டில்மேன் அக்ரிமெண்ட்டான”
எழுதப்படாத ஒப்பந்தம்….
.
அதை நம்பி தமிழீழ விடுதலைப் புலிகள்
ஆயுதங்களை ஒப்படைப்பது…
.
அதேவேளையில் மற்றொரு புறத்தில்
ஈ.பி.ஆர்.எல்.எப் ( E.P.R.L.F) இயக்கத்தினருக்கு
ரா (R.A.W) ஆயுதங்களை அள்ளிக் கொடுப்பது….
.

இந்தியத் தூதர் தீட்சித்தின் ஆணவப் போக்கு…
.
அமைதியை நிலைநாட்ட என்று அழைத்து வரப்பட்ட
இந்தியப் படையினரை இலங்கைக்கான கூலிப்படையாக
மாற்ற நினைக்கிறார்களே டெல்லியில் உள்ள அதிகார வர்க்கத்தினர்
என உள்ளுக்குள் குமைந்த மேஜர் ஹர்கிரட்சிங்…
.
திலீபனின் துயர் தரும் தற்கொடை….
.
என அனைத்தையும் உள்ளடக்கி இருப்பதற்கு
மனம் விட்டுப் பாராட்டலாம்
இந்நூலாக்கக் குழுவினரை.
.
வன்னிக் கலைஞனின் பொருத்தமான ஓவியங்களுக்கு
மிக நேர்த்தியான வரிகளைத் தந்திருப்பவர்
இயக்குநர் புகழேந்தி தங்கராஜ்.
.
பக்கத்துக்குப் பக்கம் நம் நெஞ்சத்துக்கு நெருக்கமாக
நின்று பேசும் இந்நூல் நம் கரங்களில் தவழ
துணை நின்றிருப்பது பதிப்பாளர் ம.லோகேஷின்
அசாத்திய உழைப்பு
.
( 7010837849 – என்கிற எண்ணுக்கு அழைத்தால்
நூல் உங்கள் கதவைத் தட்டிக் கொண்டு நிற்கும்).
.
.

நன்றி : உயிர்மை ஜூலை 2018

எழுதுபவனெல்லாம் எழுத்தாளனல்ல…


முதல் சந்திப்போடு முடிந்து விடுகிறது எங்கள் எழுத்தாள வாசக உறவு.
பிற்பாடு அவர்கள் தோழர்கள்தான் எனக்கு.
.
எனது எழுத்து அடுத்த கட்ட பரிமாணத்தை நோக்கி
நகர்கிறதென்றால் அது அவர்களது தோழமையால்தான் சாத்தியப்படுகிறது.
.
எழுத்தாளன் என்பவன் மலைமேல் அமர்ந்து
பிரசங்கம் செய்கிறவனாகவும்
வாசகர்கள் அதை வாயைப்பிளந்து கொண்டு
கேட்பவர்களாகவும் இருக்கிற “உறவு”முறை எங்களுக்குள் இல்லை.
.
என் நண்பர் ராஜா கடைகடையாக புத்தகம் போடுபவர்.
ஏறத்தாள இருபதாண்டுகால நட்பு.
தொண்ணூறுகளின் மத்தியில்
நான் தொடர் எழுதிக் கொண்டிருந்த இதழை
ஒவ்வொரு கடையாக ஏறி இறங்கி
விற்பனைக்குப் போடும் இளைஞராக எனக்கு அறிமுகம்.
கட்டுரை வந்தவுடன் அவரிடம் இருந்து போன் வரும்.
.
”என்னண்ணா… இந்த வாரம் சொதப்பீட்டிங்க.
தினத்தந்திக்கு எழுதறமாதிரி எழுதுங்க.
தினமணிக்கு எழுதறமாதிரி எழுதாதீங்க.
அப்புறம் நாங்க எல்லாம் எப்படிப் படிக்கிறது?” என்பார்.
.
அப்பொழுதே புரிந்துவிடும் நாம் ஏதோ
மேதாவித்தனத்தைக் காட்டுவதுபோல்
எழுதியிருக்கிறோம் என்று.
மறுவாரம் திருத்திக் கொள்வேன்.
.
அடிப்படையில் எழுத்தாளனில்லை நான்.
சமூகத்திற்காக பங்காற்ற வேண்டிய பணிகளை
செய்துமுடித்தது போக தேவைப்பட்டால் எழுதுபவன்.
எழுதுவது மட்டுமே எனது வேலையுமல்ல.
.
அது ஈழமாகட்டும்…
கூடங்குள அணுமின் நிலையமாகட்டும்…
சமூக நீதிக்கான சமாச்சாரங்களாகட்டும்
முதலில் அதற்கான பணி. பின்னரே எழுத்து.

எம்மைப் பொறுத்தவரை எழுத்தாளர் வாசகர் உறவென்பது
சமூகப்பணிகளைப் பகிர்ந்து கொள்வதில் அடங்கியிருக்கிறது.
வெறும் எழுத்தை சிலாகிப்பதில் அல்ல.
.
எனது எழுத்தை செதுக்குபவர்கள் செப்பனிடுபவர்கள்
எல்லாம் அவர்கள்தான்.
சொதப்புவதில் மட்டும்தான் எனது பங்கிருக்கிறது.
.
ஆக நான் எழுத்தாளனாக அவதாரம் எடுக்கப்போகிறேன்
என்று வானில் எந்த வால் நட்சத்திரமும் உதிக்கவில்லை.
முண்டாசு கட்டிய மூன்றுபேர் வந்து
எங்கள் வீட்டுக் கதவைத் தட்டி
”ஒரு அசகாய சூர எழுத்தாளன் பிறந்திருக்கிறான்” என்று சேதி சொல்லிப் போகவுமில்லை.
.
இயக்குநர் பாலச்சந்தருக்கு எழுதிய பகிரங்கக் கடிதம்
கோடம்பாக்கத்தின் எரிச்சலுக்கு இரையாயிற்று என்றால்
வைகோவுக்கு எழுதியதோ அவரிடம் இருந்து கடும் கண்டனத்தையும் தொண்டர்களிடம் இருந்து பெருங்கோபத்தையும் கொண்டுவந்து சேர்த்தது.
.
ஒரு திருமண வீட்டில் என்னைக் கண்ட மதிமுக வினர்
“எத்தனைக்கு விலை போனே?” என்றனர்.
.
“நானூறு ரூபாய்க்கு” என்றேன்.
.
ஆம் அதற்கு குமுதம் அனுப்பிய செக்கில் அவ்வளவுதான் குறிப்பிட்டிருந்தது.
.
நடிகர் சங்க கடனுக்காக தமிழக அரசு
தானமாகக் கொடுப்பதாக இருந்த
ஒருகோடி ரூபாயை தராமல் நிறுத்தியதற்கு
நான் எழுதிய “நடுத்தெருவுக்கு வந்துவிட்ட
பாட்டாளி தமிழ் நடிகர்களுக்கு” என்கிற கடிதமும்
ஒரு காரணம் என்றார்கள் எனது வாசிப்பாளர்கள்.
.
”ஒழுங்கா உங்க புத்தகத்தை சிறைக்கு
அனுப்பி வைக்கலேன்னா
அப்புறம் உங்களையும் கடத்த வேண்டி வரும்…” என்று
நடிகர் ராஜ்குமார் கடத்தல் வழக்கில்
சிறையில் இருந்த ஏழுமலை நையாண்டியாக எழுதிய
கடிதத்தை நினைத்தால் இன்றைக்கும் சிரிப்பு வரும்.
.
அப்படிப்பட்ட உரிமை உள்ளவர்களாகத்தான்
என் எழுத்தை செதுக்குபவர்கள் இருக்கிறார்கள் இன்றைக்கும்.
.
அதன் சமீபத்திய உதாரணம்தான் விழுப்புரம் சுப்ரமணியம்.
ஓய்வு பெற்ற காவல் துறை உதவி ஆய்வாளர்.
புத்தகங்களை அனுப்பச் சொல்லி
பல கடிதங்கள் எழுதிச் சலித்த பிறகு
நாஞ்சில் நாடனிடம் எனது அலைபேசி எண்ணை வாங்கி
நேரடியாகவே தொடர்புக்கு வந்துவிட்டார்.
.
எனக்கோ எனது எந்தப் புத்தகத்தையும்
பாதுகாத்து வைக்கும் பொறுப்போ
புத்திசாலித்தனமோ கொஞ்சமும் கிடையாது.

வீட்டில் துணைவியோ அம்மாவோ ஒளித்து வைத்திருக்கிற
புத்தகத்தையும் லவட்டிக் கொண்டுபோய்
யாருக்காவது கொடுத்துவிடுவேன்.
அப்புறம் எங்கிருந்து அவருக்குக் கொடுக்க?
.
கடைசியில் கடுப்பாகிப்போய்
“இனி உன்னோட எந்தக் கர்மமும் எனக்கு வேண்டாம்.
உனக்கொரு கும்பிடு…
உன் புத்தகத்துக்கு ஒரு கும்புடு” கடுதாசி எழுதிவிட்டார் சுப்ரமணியம்.
.
இதை விலாவாரியாகச் சொல்லி
”யாராவது தருமம் பண்ணுங்க துரைகளா…” என
முகநூலில் புத்தகப் பிச்சை எடுக்க….
.
“விடுங்கண்ணே நாமளே எல்லா புக்கையும் ப்ரிண்ட் போட்டர்லாம்…”ன்னு
தம்பி இசாக் வந்து குதிக்க
ஆரம்பமாகியிருக்கிறது அடுத்த அத்தியாயம்.
.
ஆக முதல் வரியிலேயே சொன்னதைப் போல
எழுதுபவனெல்லாம் எழுத்தாளனுமல்ல.
வாசிப்பதனால் மட்டுமே அவர்கள் வெறும் வாசகருமல்ல.
.
எழுத்தாளன் – வாசகன் என்கிறபோது
அதில் ஏதோ ஒரு அந்நியத்தன்மை இருப்பதாகவே உணர்கிறேன்.
.
என்னைப் பொறுத்தவரை அது ஒரு வழிப்பாதை.
.
எம்முடையதோ தோழமை.
.
அது எழுத்தாளனை தேர்ந்த வாசகராகவும்….
வாசகரை நல்ல படைப்பாளியாகவும்
மாற்றும் வல்லமை கொண்டது அத் தோழமை.
.
.
(நன்றி : அந்திமழை ஜனவரி 2018)

ஆதாரம் இங்கே… பாலகுமார் எங்கே?

உச்சகட்ட இன அழிப்புப்போர் நடந்து முடிந்து இன்றோடு எட்டு ஆண்டுகள் ஆனாலும் இன்னும் நீதியின் கண்கள் திறக்குமா? என்று ஏக்கத்தோடு காத்திருக்கிறார்கள் எண்ணற்ற ஈழ மக்கள்.
.
அதிலும் ஈழவிடுதலைப் போராட்டத்தில்
முன்னர் ஈழப்புரட்சி அமைப்பின் தலைவராகவும் (ஈரோஸ்)….
பிற்பாடு தமிழீழ விடுதலைப் புலிகளது
முக்கிய தலைவர்களில் ஒருவராகவும்
மாபெரும் பங்காற்றிய க.வே.பாலகுமார் கதி என்னவாயிற்று?
.
அவர் உயிருடன் இருக்கிறாரா இல்லையா
என்கிற கேள்விகளுக்கான பதில்
இன்னும் கிடைத்தபாடில்லை.
.
எளிமை என்றால் அதற்கு இன்னொரு பெயர் உண்டு.
அதுதான் க.வே.பாலகுமார்.
.
ஆர்ப்பரிக்காத அரசியல்…..
.
எதிலும் தன்னை முன்னிறுத்திக் கொள்ளாத பெருந்தன்மை….
.
இந்தியப் பிரதமரையே முதல் நாள் சந்தித்துவிட்டு வந்தாலும்
மறுநாள் ஒரு ஓட்டை சைக்கிளில்
கோடம்பாக்கத்துத் தெருக்களில் சுற்றிவரும் எளிமை…..
.
இதுதான் தோழர் பாலா.
.
எனக்கும் அவருக்குமான பாசப்பிணைப்பு ஏற்பட்டு ஏறக்குறைய முப்பதாண்டுகளுக்கும் மேலாகிறது
என்பதெல்லாம் பிற்பாடு ஆறுதலாகக் கதைக்க
வேண்டிய சமாச்சாரங்கள்.
.
ஆனால்….
மிகச் சரியாக எட்டு வருடங்கள் முன்பு தனது மகன் சூரியதீபனுடன் வெள்ளைக்கொடியுடன் சரணடைந்த அவர் விசாரணைக்காக கொழும்புக்கு கொண்டு செல்லப்பட்டதாக முதலில் தகவல்கள் வெளியாயின.
.
அவர் எங்கு கொண்டுசெல்லப்பட்டார்?
எந்த முகாமில் மறைத்து வைக்கப்பட்டிருக்கிறார் என்கிற தகவல்கள் எதுவும் வெளிவரவில்லை.
.
சிங்கள அரசின் புனர்வாழ்வு அமைச்சரோ
அவர் இறுதிப்போரில் கொல்லப்பட்டு விட்டார்
என்று அடித்துச் சத்தியம் செய்தார்.
.
ஆனால் ஒரு புகைப்பட ஆதாரத்தினை வெளியிட்டு
பெரும் அதிர்ச்சிக்குள்ளாக்கினார் பிரிட்டிஷ்
பத்திரிகையாளர் பிரான்சிஸ் ஹாரிசன்.
.
அந்தப் படம்தான் பாலகுமார் தனது மகனுடன்
ராணுவம் சுற்றியிருக்க கையில் கட்டுடன்
முகாமில் தடுத்து வைக்கப்பட்டிருக்கும் படம்.
.
அவரோடு யோகி, கவிஞர் புதுவை ரத்தினதுரை ஆகியோர்
சரணடைந்திருந்தாலும் ஆதாரம் சிக்கியிருப்பது
இவர் ஒருவருடையதுதான்.
பிரிட்டிஷ் பத்திரிக்கையாளர் படத்தோடு
எண்ணற்ற கேள்விகள் எழுப்பினாலும்
வாய் திறக்காமல் மெளனம் சாதிக்கிறது இலங்கை அரசு.
.
அதைவிட அமைச்சராகவும் பாராளுமன்ற உறுப்பினராகவும் இருந்த
பஷீர் சேக்தாவூத் தனது அரசியல் ஆசான் பாலகுமாரையும்
அவரது மகனையும் கண்டுபிடித்து தருமாறும்
இதில் தனிப்பட்ட கவனத்தை செலுத்துப்படியும்
இலங்கை ஜனாதிபதிக்கும் பிரதமருக்கும்
மிக அண்மையில் ஒரு கடிதம் எழுதியிருக்கிறார்.
.
நம்முன் உள்ள ஏக்கமெல்லாம்
மண்ணை மீட்க தம்மைத் தொலைத்துக் கொண்ட
பாலகுமாரும் சரணடைந்த மற்ற போராளிகளும்
எப்போது சுதந்திரக் காற்றை சுவாசிப்பார்கள்?
என்பதுதான்.
.
உலகத்தின் மனசாட்சி தன் மெளனத்தைக் கலைக்குமா?

தினத்தந்தி…


கடைகோடித் தமிழனையும்
தமிழ் படிக்க வெச்சது
தந்திதான்னு சில பேர் சொல்லிக்கிறது உண்டு.
.
தமிழ் படிக்கிறதெல்லாம் இருக்கட்டும் ஒருபக்கம்.
.
ஆனா இங்கிலீஷ் ஒழுங்கா படிச்ச
ஒரு ஆள்கூடவா அங்க இல்ல…?
.
தமிழக மீனவர் படுகொலை செய்யப்பட்டதற்கு
இந்திய அரசு தனது ”ஆழ்ந்த கவலையத்” தெரிவிச்சா…..
.
அதை அப்படியே உல்டா பண்ணி்
“கடும் கண்டனமா” மாத்திப் போடுது.
.
.
ஏம்ப்பா Deeply Concerned க்கும்…..
Strongly Condemned க்கும்…..
கூடவா வித்தியாசம் தெரியாது உங்குளுக்கு?
.
அங்கதான் ஏற்கெனவே ஏகப்பட்ட அகராதிக இருக்குதே…..
.
அதுக மத்தீல இங்கிலீஷ் தெரிஞ்ச அகராதி
ஒன்னு கூடவா இல்ல?
.
ஓ…..
.
இதத்தான் ராஜாவை மிஞ்சிய ராஜவிசுவாசம்…ன்னு
சொல்லுவாங்களோ?
.
அட கூமாங்குகளா…..

நேற்றைய வரலாறும்… நாளைய பொழுதும்….

ash-adichuvattilநண்பர்களது வட்டாரத்தில் “சலபதி” என்றழைக்கப்படும்
ஆ.இரா.வேங்கடாசலபதியின் எழுத்துக்கள்
மிகவும் பிடிக்கும் எனக்கு.

அதிலும் அவரது ஆணித்தரமான எழுத்துக்களுக்கு நடுவே
இழையோடும் அந்தக் குசும்பு.
.
அவரது “ஆஷ் அடிச்சுவட்டில்” என்கிற
நூலைப் பார்த்துக் கொஞ்சம் திகைத்துத்தான் போய்விட்டேன் நான்.
.
இந்நூலில் நாம் அறியாத…..
அல்லது மறந்த…..
அதுவுமல்லது மறைக்கப்பட்ட
மகத்தான மனிதர்களைப்பற்றிய வரலாறு
தேடியெடுக்கப்பட்டிருக்கிறது.
.
ஜி.யு.போப் தனது கல்லறைக் கல்வெட்டு
தமிழர்களால்தான் அமைக்கப்பட வேண்டும் என பேரார்வம் கொண்டதும்….
அதற்காக தமிழ்நாட்டினர் நிதி திரட்டி
அவரது ஆசையை நிறைவேற்றிய செய்தியும்…
நாம் அறியாதது.
.
அத்தோடு “இக்கல்லறைக் கல்வெட்டு தென்னிந்தியாவில் உள்ள
தமிழ் நண்பர்களால் நிறுவப்பட்டது” என்கிற செய்தியும்
அதில் செதுக்கப்பட்டிருக்கிறது
என்பது நம்மை சிந்திக்க வைக்கின்றது.
.
அடுத்து…..
.
தமிழகம் மறந்துபோன டி.வி.சாம்பசிவம் பிள்ளை
4000 பக்கங்களும் 80,000 கலைச் சொற்களும் கொண்ட
சித்த மருத்துவ அகராதியைத் தொகுத்தவர் என்பதும்….

அவருக்கிருந்த ஆங்கில மொழியாற்றலும்….

ஆனால் அவர் பள்ளி இறுதி வகுப்புவரை மட்டுமே படித்தவர் என்பதும்….
நான் அறியாத செய்திகள்.
.
வாரிசின்றி இறந்துபோன அவரது வீடு
சென்னை தாசில்தாரால் பூட்டு போடப்பட்டதாம்.
அப்போது அவர் தொகுத்திருந்த ஆவணங்கள் எல்லாம்
அள்ளிச் செல்லப்பட்டு சென்னை கலெக்டர் அலுவலகத்தில்
கேட்பாரற்றுக் கிடந்திருக்கிறது.
.
கரையான்களோடும்….
சிலந்திகளோடும் போர் தொடுத்துக் கொண்டிருந்த
அந்த அரிய ஆவணங்களைக் கண்டெடுத்தவர்
மறைமலையடிகள் நூல் நிலையத்தைத் தோற்றுவித்த
சுப்பையா பிள்ளைதான்.
.
.
t-v-sambasivam
இவை எல்லாவற்றையும்விட இதில்
ஒரு பேரதிர்ச்சியும் உண்டு.
.
அதுதான் :
.
இந்த டி.வி. சாம்பசிவம்பிள்ளை
மருத்துவத் துறையில் பயின்றவரல்ல…..
போலீஸ்காரராக இருந்தவர் என்பதுதான் அது.
சென்னை காவல்துறை ஆணையாளர் அலுவலகத்தில்
ரைட்டராகச் சேர்ந்து 1907 இல் எஸ்.ஐ.ஆக ஆனவர்.
.
ஆக இவரை வைத்து
”இதுவும்தாண்டா போலீஸ்” என பெருமிதப்பட்டுக்
கொள்ளலாம் காக்கிச் சட்டைகள்.
.
இவைகளோடு மட்டுமன்றி….
.
சென்னைத் தொழிலாளர் வர்க்கத்தின் உருவாக்கம்
.
மற்றும் அதன் போராட்டங்கள் பற்றிய வரலாற்றை….
பார்வை இழந்த நிலையிலும் எழுதிய
தே.வீரராகவனின் வாழ்க்கை…
.
வாஞ்சியால் கொல்லப்பட்ட ஆஷ் துரையின் குடும்பத்தினரை
அயர்லாந்தின் தலைநகர் டப்ளினுக்கே சென்று…
கண்டு…. கலந்துரையாடி வந்த சம்பவங்கள்…..
.
என எண்ணற்றவர்களின் மறைக்கப்பட்ட….
மறக்கப்பட்ட வரலாறுகளின் தொகுப்பே
இந்த “ஆஷ் அடிச்சுவட்டில்” என்கிற இந்த நூல்.
.
நாளைய பொழுதைத் தீர்மானிக்க வேண்டுமென்றால்
.
நாம் நேற்றைய வரலாற்றைத் தெரிந்திருக்க வேண்டியது அவசியம்.
.
ஆம்.
.
வரலாற்றைப் படிப்பவர்களே
.
வரலாற்றை உருவாக்க முடியும்.
.
.
( “டுபாக்கூர் பக்கங்கள்” – 25.01.2017 – குமுதம்)
a-r-venkatachalapathy

ஜல்லிக்கட்டு…

jalli1
“ஜல்லிக்கட்டா..? அது வெறும் ஓரிரு மாவட்டங்களுக்கு மட்டும்தான்…”
என்றார்கள் ஏளனமாய்.
.
இறங்கின எண்ணற்ற மாவட்டங்கள்.
.
“தமிழகத்தின் தென் பகுதியில் மட்டும்தான்
இதுக்கு ஆதரவு…” என்றார்கள்.
.
வடக்கு… தெற்கு… கிழக்கு… மேற்கு… என
சகல திசைகளில் இருந்தும் ஆர்ப்பரித்தனர் மக்கள்.
.
“தமிழகம் தாண்டாது
இந்த வெத்து விளையாட்டு…” என்றார்கள்.
.
கேரளத்தில் இருந்தும் ஆதரவாக ஒலித்தது குரல்.
.
“ஓரிரு சாதியைத் தாண்டி
யார் விளையாடுகிறார்கள் இதை….?” என்கிற
முணுமுணுப்புக்கு….
.
கிரிக்கெட்டும் அப்படித்தான்….
ஆனால் அதற்காக அப்படியே விட்டுவிட்டோமா அதை…?
என்றனர் இளைஞர்கள்.
.
“காளையை அடக்குவதா உன் பாரம்பரியம்…?
முடிந்தால் சிங்கத்தோடு போராடிப் பாரேன்…”
என்று கேட்ட மெத்தப்படித்த மேதாவிகளிடம்…
.
அனைத்து சாதியினரும் வேதங்களைக் கரைத்துக் குடித்தாலும்….
” இந்த சாதியினர் மட்டும்தான்
பாரம்பரியத்தின் பிரகாரம் அர்ச்சகர் ஆக வேண்டும்…”
என்று வக்காலத்து வாங்கிய நீயா
எங்களைப் பார்த்து இப்படிக் கேட்பது…? என்று
பதிலடி கொடுத்தது அந்த இளைஞர் கூட்டம்.
.
“பெண்களுக்கு ஏது இடம் இதில்….?” என்றார்கள்.
.
முதலில் தடையை உடைப்போம்.
பிற்பாடு பாருங்கள் பெண்கள் மட்டுமல்ல
திருநங்கையரும் கரம் கோர்த்து
களம் காணும் காட்சியைக் காண்பீர்கள்…. என்று
நியாயக் குரல் கொடுத்தார்கள் கூடி இருந்தவர்கள்.
.
“வழிபாட்டுரிமைச் சட்டப்படி
விலக்கு கோரினால் எளிதாக
வென்றுவிடலாமே வழக்கை…”
என்ற மூடர்களைப் பார்த்து…
.
மதங்களுக்கு அப்பாற்பட்டது எங்கள் பொங்கல்….
பின்பற்றுகிற மார்க்கம் எதுவாக இருந்தாலும்
மொழியால் இணைந்த
இந்து இஸ்லாமிய கிருத்துவ மக்கள்
அனைவருக்குமானது எங்கள் பொங்கல்…
நீ கொஞ்சம் ஒதுங்கி நில்… என்று
நெத்தியடி கொடுத்தனர் மக்கள்.
.
“இந்தியாவைத் தாண்டி
எங்கே கேட்கப் போகிறது இந்தக் குரல்…?” என்றார்கள்.
.
jalli3
இனப்படுகொலையிலேயே
எண்ணற்ற ஜீவன்களை இழந்திருந்தாலும்…
“நாங்கள் இருக்கிறோம் உங்களுக்காக…” என்றனர்
நம் ஈழத்து மக்கள்.
.
“இம்புட்டுதான்…..
இதுக்கு மேல யாரு?” என்று
முனகிய மூடர்களைப் பார்த்து
.
இலண்டனிலும்…
ஃப்ரான்சிலும்…
சிட்னியிலும் எழுந்த போராட்டங்கள்
ஏளனமாய்ச் சிரித்தன.
.
இந்த எழுச்சி…..
இதற்கான போராட்டம் மட்டுமல்ல.
.
மனித குல விடுதலைக்கான தொடக்கம்.
jalli2